Gdzie rdzewieją miecze: 44. Wrota Cylicyjskie

[Łukasz Jurczyk]

44. Wrota Cylicyjskie

(narrator: hypaspista)

 

1.

 

Wąski przesmyk.
Historia lubi
ciasne miejsca.

 

2.

 

Ich straże nieliczne —
jakby nie wierzyli,
że warto tu umierać.

 

3.

 

Może świat

zapomniał ich postawić
we właściwym miejscu.

 

4.

 

Persowie patrzyli.
Nie na nas —
za siebie.

 

5.

 

Ogień za plecami
uczy więcej
niż wróg przed tobą.

 

6.

 

Za Wrotami satrapowie

palą własną ziemię,
zanim zobaczą nas na oczy.

 

7.

 

Żaden z nich
nie podniósł głosu ani włóczni —
to mówi wszystko.

 

8.

 

Czasem upadek
zaczyna się w sercu człowieka,
zanim dotknie go stal.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

"Historia lubi ciasne miejsca" - wielkie przełomy dziejowe często rozgrywają się w punktach „ściśnięcia” - w miejscach, gdzie nie ma odwrotu ani szerokiego manewru.

Persowie słabo obsadzili kluczowy punkt. To sugeruje brak wiary w sens obrony, a więc również ich słabość moralną.

 

„Persowie patrzyli, Nie na nas - za siebie " - to obraz strachu i niepewności, bali się może swoich dowódców.

"Ogień za plecami" - mocna metafora taktyki niszczenia zaplecza albo chaosu w państwie. Człowiek bardziej uczy się z własnego zagrożenia wewnętrznego niż z zewnętrznego wroga. Najgroźniejsze bywa to, co dzieje się „za plecami”. Perscy namiestnicy niszczą swoje terytoria przed nadejściem przeciwnika ale też oznacza to, że imperium "samo się niszczy". Następuje wewnętrzny upadek.

Świetna puenta - "upadek zaczyna się w sercu człowieka" - upadek jest najpierw psychologiczny i moralny, a potem militarny. Tekst intelektualnie wymagający. :) Ale świetny!

 

Dla was to brama.

Dla nas - pułapka wykuta w skale

i we własnym strachu.

 

Mówisz, że nie warto tu umierać.

Jak mamy ginąć za króla,

który każe nam spopielać własne domy?

 

 

[Nata_Kruk]

... 5.. 6.. i osiem... :)

[Gość vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Brzmi niemal jak jedna z tych starożytnych łacińskich maksym - kupuję :)

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję!!!

 

Od tej części narracja powraca do jednego nurtu. Geograficznie chciałem ten moment uchwycić :)

 

Nie winię was.

Trudno trzymać włócznię,

gdy dłoń parzy popiół.

 

Uciekaj, bracie.

Twój król już cię zabił,

nim myśmy tu przyszli.

 

Pozdrawiam

@Nata_Kruk Dobre i to :)

@vioara stelelor Bardzo dziękuję!!!

 

Trochę tych aforyzmów w całym poemacie jest :)

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Masz rację Macedończyku,

Wasza stal z łatwością przebije ciała, 

z których już wczoraj uciekła dusza. 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Puste naczynia.

My tylko domykamy

powieki z brązu.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Patrzyliśmy za siebie, to prawda. 

Dym z naszych pól gryzł w oczy mocniej, 

niż kurz spod waszych sandałów. 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Łatwo winić dym.

Trudniej przyznać,

że stopy same rwały do tyłu.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Ziemia, która płonie z rąk obrońców,

przestaje być ojczyzną. 

Staje się tylko pogorzeliskiem. 

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Jak zwykle świetne! Wstęp przypomina , że faktycznie często tak było.Od razu przypomniały mi się Termopile.  Dużo się dowiaduję o tej wyprawie. Dziękuję!

[Łukasz Jurczyk]

@Christine Bardzo dziękuję!!!

 

Najłatwiejsza bitwa —

ta, którą ktoś

już przegrał.

 

Nie bali się śmierci.

Bali się, że zostali

sami.

 

Zwycięstwo bywa

podarunkiem

od cudzej rozpaczy.

 

Pozdrawiam

@Berenika97

 

Znam to, Persie.

Mój dom to tabor w marszu,

twój – dym na wietrze.

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Nasz upadek nie zaczął się na widok naszych saris.

On zaczął się w chwili,

gdy kazano nam cofnąć się o krok.     :)

[Łukasz Jurczyk]

@Christine

 

Cofnąć się o krok...

To taniec, nie bitwa,

mój smutny przyjacielu :)

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Nie zatrzymasz mnie, Persie.

Mój głód nasyci sama chwała,

twój - dusi się w dymie własnych spichrzów.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97

 

Szukasz nieśmiertelności?

Znajdziesz tylko kości,

które wybieli słońce.