pojednanie

[vioara stelelor]

wybacz mi

chcę ci powiedzieć

i przemienić moją prośbę

w najstosowniejszy kwiat

 

róża?

umie się tylko pysznić

lśnić

a tu trzeba pokory

 

słonecznik?

zbyt radosny

 

przyszła na myśl chryzantema

lecz to z pewnością nie jej czas

przecież jeszcze nasza miłość nie umarła

 

a może lawenda?

pachnie za mocno

nie można zebrać myśli z rozproszeń

 

niezapominajka - również kiepski wybór

nie pasuje kolorem do twoich oczu

 

czas mija

skrucha na próżno chce

wypuścić pąki

 

zbliżasz się spokojnie

otulasz dłonią

maleńką siewkę z dwoma listkami

 

już dobrze

- mówisz -

rozumiem

nie smuć się

wciąż jestem blisko

 

i wtedy zakwitam

dla ciebie

całym

nieskończenie czułym

ogrodem

 

07. 02. 2026 r.

[viola arvensis]

@vioara stelelor bardzo piękna, delikatna liryka. 

Jestem zachwycona kwiecistością utworu, jak przystało na polnego fiołka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.