Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Poet Ka zmienił(a) tytuł na polska aretuza
Opublikowano

@iwonaroma dzięki serdeczne

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@iwonaroma

co prawda- piękno topoli bardziej odnosi do ozdobnego cedru 

a cedr bardzo zakorzeniony

w literaturze 

 

topola ma w sobie jakieś piękno nieuchwytne, nostalgiczne -

to jest ozdobność - ale taka niematerialna

 

czerwone suchotki - rzecz gustu

i skojarzeń - ale sam kolor bardzo ozdobny

 

piękno ozdobne to czasem też przesyt...

Opublikowano (edytowane)

@Nahaybazza

powtórzę w sprawie limeryków:

 

forma...

 

czyli po pierwsze ilość sylab

 

po drugie (niekonieczne, aczkolwiek wskazane- rozkład akcentów)

 

bo to tworzy właśnie rytm

 

@Nahaybazza serdecznie dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Natuskaa 

to prawda, że cały czas się kształtuje - i piękno samo w sobie , i poczucie piękna 

Edytowane przez Poet Ka
interpunkcja (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Poet Ka po przeczytaniu nasunęła mi się myśl:

"Piękne pisanie to takie, po którym czytelnik zamyka książkę i patrzy przez okno 10 minut. " C.S. Lewis.

Po Twoim ciągle patrzę w okno;) 🪻🪻🪻

Opublikowano

@wiedźma 

nie wstawiłaś serduszka pod wierszem, dlatego pomyślałam

że skoro do tej pory patrzysz, to "przedobrzyłam"

 

kolejny wiersz może się wydawać hermetyczny- jest o wydarzeniach

z Rumunii 89 roku

 

teoretycznie wszystko ok, ale nie mogę zapomnieć tej egzekucji, chociaż komunistką nie jestem

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...