W moim domu

[Ernest Guzik]

Niech pan nie wchodzi - w moim domu

nie ma kawy,

nie ma prądu

i jest dosyć chłodno.

Nie mam kota, co by pana rozweselił.

Nie mam psa, co rozzłościłby szczekaniem.

Mam zaledwie małe łóżko z dziurawą pościelą,

jakiś chleb - jednak czerstwy -

i resztkę rosołu.

 

I czemuż się pan tak upiera, by tu wejść?

Chce pan śpiewaniem ciszę uciszyć?

Kwiatem kątom nadać barw,

a ściany przyozdobić Monetem?

Proszę bardzo.

 

Lecz uprzedzam, drogi panie -

śpiew w mierne zapadnie tu półdźwięki,

kwiaty do kolejnej pomrą niedzieli,

a obraz w żałosną zajdzie szarość.

 

I na cóż panu jelenia słać wśród wilki?

 

1 X 2022

[Natuskaa]

W wierszu interesujące jest skupienie na wszystkim wokół, a zapominanie o mieszkańcu, jako "głównym" fundamencie domu.

 

Pozdrawiam :)

[Mitylene]

@Ernest Guzik w tym przywołanym w wierszu domu panuje pewnego rodzaju marazm. To dom bez " życia", gdzie nawet kwiaty umierają...cokolwiek to znaczy... Zastanawiająca jest osoba pana- i ten cały smutny monolig podmiotu lirycznego, który jest podyktowany takim przejmującym smutkiem. Wiersz na pewno zatrzymuje na dłuzej. 

[Ernest Guzik]

@Natuskaa ten „dom” jest właśnie metaforą jego mieszkańca

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.