Noaptea ielelor (Noc wróżek)

[vioara stelelor]

rumuńskie skrzypce nie rozbrzmiewają

zwykłą muzyką do siarczystych przytupów

ich dźwięk kładzie się wonnym dywanem

na wzgórzach i ziemiach niczyich

wplata wiejskim chatom słoneczne wstążki

w czupryny dachów

 

dziewczęta biegają boso

po łąkach

zbierają przytulie na sen

o dobrym chłopcu

jeśli się zjawi nocą

zaczną suszyć zioła

w płóciennych woreczkach

i bielić prześcieradła

 

Sânzienele otoczyły

tanecznymi kręgami jak wiankami

ogniste gniazda wśród uroczysk

 

skrzypce zawodzą beczeniem owiec

kwileniem kosa

ostatnie iskry przepadają

w śmiechu nie wiadomo czyim

gdzieś za kudłatym

grzbietem lasu

 

 

 

[Charismafilos]

@vioara stelelor cieszę się, że doszło do integracji pasji :))

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gwiezdną muzyką ;)

 

 

[vioara stelelor]

@CharismafilosDzięki wielkie :)

[vioara stelelor]

To ja jeszcze dodam, gwoli wyjaśnienia:

 

Ielele (Sânzienele) - w mitologii tamtego regionu (Rumunia), były boginkami (utożsamiano je z wróżkami), a ich święto obchodzono w noc świętojańską z 23 na 24 czerwca. Wierzono, że wówczas pojawiają się na ziemi, a ich taniec miał sprowadzać dobrobyt i szczęście.

Odbywało się wiele obrzędów, np. palenie rytualnych ognisk, tańce, zbieranie ziół, zresztą niektóre zwyczaje kultywowane są do dziś.

Dziewczęta plotą wianki z kwiatów przytulii, w celach wróżebnych (wróżby matrymonialne).

 

I jeszcze muzyka, żeby stworzyć klimat.

 

 

[andrew]

@vioara stelelor

Piękny obrazek i nie tylko...

Muzyka przyroda uruchomia wyobraźnię. Umieć to dostrzec i przekazać innym to dar.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego popołudnia 

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor

Czytam ten wiersz jak wejście w inny świat.
Bardziej w pejzaż i obrzęd niż w bezpośrednie dotknięcie emocji.

Czuć w nim Twoje zanurzenie w rumuńskim klimacie, w muzyce, w nocnej magii, w tym półśnie, który tak lubisz budować.

Zostały mi pod powieką szczególnie te momenty, gdzie skrzypce zaczynają mówić głosami natury - to bardzo obrazowe i konsekwentnie poprowadzone.

Widać wyraźnie, jak bardzo ten świat Cię teraz woła.

[vioara stelelor]

@andrew Masz rację, dziękuję :)

 

@Alicja_Wysocka Tak, bo tu zależało mi bardziej na oddaniu nastroju, stworzeniu pewnego rodzaju lirycznej widokówki, ale takiej, która jednak pozwala spojrzeć trochę głębiej.

Dla uspokojenia emocji :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękny wiersz - czysta poezja - 

                                                                         Pzdr.wieczorowo.

[Berenika97]

@vioara stelelor

 

To bardzo obrazowy, zmysłowy wiersz.

 

Jest w tym wierszu coś, co trudno nazwać jednym słowem - może właśnie dlatego, że działa na kilka zmysłów naraz. Słyszę te skrzypce, nie jako instrument na scenie, ale jako coś wyrośniętego z ziemi, z owczych połonin, z wieczornego dymu. Dźwięk, który nie porywa do tańca, tylko kładzie się - właśnie tak, jak napisałaś - wonnym dywanem.

Środkowa strofa ma w sobie coś bardzo starego, przedchrześcijańskiego - te dziewczęta zbierające przytulie na sen o dobrym chłopcu, suszące zioła, bielące prześcieradła. Jakby czas tu nie płynął linearnie, tylko zataczał kręgi jak same Sânzienele. Zresztą samo wprowadzenie tego słowa -rumuńskiego, obcego, a jednocześnie brzmiącego jak zaklęcie - to był dobry pomysł.

I ten koniec - iskry gasnące w śmiechu nie wiadomo czyim, gdzieś za lasem. Coś się dopełniło i jednocześnie uciekło - i zostaję sama, z tą ciszą po ostatnim dźwięku skrzypiec. Piękne!

 

 

[Nata_Kruk]

Powiedziałabym, że aż.. bajkowo.. a ja lubię bajki... :)