sen o morzu

[Alicja_Wysocka]

Dzisiaj w nocy śniłeś mi się.
Szliśmy razem w stronę morza. 

 

Ziemia przestawała być twarda,
miękła pod stopami.
Trawy było coraz mniej,
coraz więcej piasku.

 

Morza jeszcze nie było widać -
górka zasłaniała horyzont -
ale zapach już wiedział.
Glony, ozon, sól,
ślad rybich sieci.

 

Musieliśmy zdjąć buty.
Ziarenka złotego piasku
wciągały nas coraz głębiej.

 

Dzień był ciepły i wietrzny.
Wiatr przyniósł szum -
spokojny, jak muszla przy uchu.

 

Aż wreszcie ukazał się bezmiar wody,
w której odbijało się niebo -
albo odwrotnie.

 

Pocałowałam cię.
Na twoich ustach była sól -
podobna do zapachu morza,
radosna i stęskniona.

 

Z góry widać było kutry -
nie wiadomo,
czy wracały, czy wypływały.
Sieci trzepotały na wietrze.
Fale jedna po drugiej
ulegały brzegowi.

 

Piasek usuwał się spod stóp,
kiedy zbiegaliśmy w dół
dotknąć mokrej linii wody.

Krzyk mew
połączył się z budzikiem.

I było rano.

 

 

[Gość vioara stelelor]

@Alicja_Wysocka

Piękny, sensualny wiersz.

Opowieść o romantycznej wędrówce, w której kolejne metafory są lustrami, odbijającymi niesamowitą głębię emocji.

 

Przewodnikiem po opisywanej rzeczywistości są doznania zmysłowe, otwierające w wyobraźni, jedna za drugą, urzekające, delikatne przestrzenie, które słowa wypełniają intensywnymi, namacalnymi wrażeniami.

 

Podoba mi się opis przechodzenia od twardości ziemi do miękkości piasku - jakby kończyło się coś męczącego, zaczynało coś radosnego.

 

Później opisywane obrazy są jak następujące po sobie odkrycia. Przeczucia i emocje konkretyzują się w tęsknocie za nieskończonością, głębią. Przyszło mi na myśl pojęcie - satori ( droga do niego wiedzie w tym tekście przez miłość). Metaforycznie - możliwe staje się do przeżycia, jako stan ducha i umysłu, jako zanurzenie w spokoju, harmonii, zrozumieniu tajemnicy istnienia. To pasuje do symboliki wody, morza.

 

Choć wiersz uczy także, że istnieje zawsze jakaś granica, która chroni człowieka przed roztopieniem się w absolucie. Ważne jest dążenie, zdejmowanie kolejnych zasłon, a nie cel sam w sobie, po którego osiągnięciu wszystko się kończy.

 

Adresat pewnie będzie bardziej, niż szczęśliwy, po przeczytaniu.

A budzik? Trzeba znaleźć największy oraz najcięższy młotek w domu i przykurzyć mu w łeb.;)

[lena2_]

To piękny sen...niezwykle klimatyczny wiersz:):)

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelorOjej, lepiej czytasz mój sen niż ja sama. 

Ale budzik dostanie w łeb, dobra rada - to przecież złośliwa rzecz, musi być jakaś kara :)

[Wędrowiec.1984]

@Alicja_Wysocka Oniryzm w czystej postaci. Bardzo przyjemnie mi się czytało i dodatkowo stymulowana była wyobraźnia, przez prawie każde zdanie utworu. Dlaczego prawie każde, a nie przez każde literalnie? Ponieważ budzik brutalnie wszystko przerywa, co wkurza, bo i wielokroć również mnie się przydarzyło.

[viola arvensis]

@Alicja_Wysocka bardzo liryczny i romantyczny ten sen ubrany w zwiewny wiersz - i jakby wcale nie o morzu ;)

[Alicja_Wysocka]

@Wędrowiec.1984 Dziękuję bardzo. Wiem, że nie takie wiersze lubisz, ale ja nie odżegnuję się od rymu, ja teraz mam wybór i to też jest coś fajnego :)

Pozdrawiam serdecznie.

[Wędrowiec.1984]

@Alicja_Wysocka Wiersze rymowane dużo lepiej mi się czyta i czuję w nich tę taką poetycką tajemniczość, o co mi trudniej w poezji nierymowanej. Są jednak wyjątki, o których wielokroć pisałem.

 

W ogóle i tak najlepiej czyta mi się utwory rymowane i sylabotoniczne. Takie najbardziej lubię, aczkolwiek nie zamykam się w tej konwencji.

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Dziewczyny mnie rozgryzają, pozdrawiam Violu

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Piękny jest ten moment, gdy sen jest tak namacalny, że czujesz sól na ustach (jeszcze po przebudzeniu...). Najpiękniejsze są te sny, które zostawiają ślad - zapach, dotyk, tęsknotę. Czytając to, sama poczułam ten piasek usuwający się pod stopami.

Ale ten wiersz to również subtelny, oniryczny zapis tęsknoty i bliskości, która realizuje się w przestrzeni marzenia sennego. Ukazujesz, że choć rzeczywistość (budzik) rozdziela was, to w sferze snu mogą oni doświadczyć pełni szczęścia i jedności. Cudnie napisałaś!

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97Dziękuję Bereniko, chyba muszę więcej spać.

Nad morzem tak jest, sól czujesz na skórze, jest w powietrzu i nawet ciało ma zapach ozonu, taki areozol morski. 

 

@lena2_Dzięki Leno :)

[Alicja_Wysocka]

 @piąteprzezdziesiąte 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu.

 

to jest jak lipiec zapisany w kilku oddechach.

 

ciepły, jasny, miękki od światła.

 

czytam Twój wiersz i czuję piasek pod stopami, wiatr we włosach, tę szczególną ciszę przed ukazaniem się morza – kiedy jeszcze go nie widać, ale już całe ciało wie.

jest w nim miłość bez ciężaru i  bliskość bez deklaracji.

 

to pejzaż miłości z budzikiem w przebudzeniu.

 

świetnie Alu.

 

 

[Wiechu J. K.]

@Alicja_Wysocka Sny bywają dziwne, lecz i prorocze, a ten opisany przez Ciebie to już spełnienie marzeń. :-)))

[Christine]

@Alicja_Wysocka

 

Jaki piękny wiersz, Alicjo świetnie się czyta. Pięknie obrazujesz w tym onirycznym tekście. Też czuję też morski zapach i tęsknotę. :)

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Myślisz, że to lipiec? Ale to dzisiaj było :) 

Dziękuję. 

@Wiechu J. K.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie wiem co powiedzieć, bo wiesz, jak On przyjdzie i przeczyta i uwierzy? 

Serdeczności :)

@ChristineTo jest prawda, Christine, zapach morza, słońca, zostaje na dłużej, pozdrawiam i dziękuję :)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Christine]

@Alicja_Wysocka  Bardzo dziękuję za pachnący napar:)

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Alicja_Wysocka Rozumiem ten dylemat. Pozdrawiam :))))))

[Alicja_Wysocka]

@Wochen, dziękuję Wierny Czytelniku :)

[Alicja_Wysocka]

@Leszczym  :)