Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@tetu ten wiersz jest dla mnie takim manifestem afirmującym życie, czego dowodem jest dla mnie to zaklinanie lata...Zimno, czyli te trudne emocje mają odejść, stopnieć i zrobić miejsce na pozytywne zdarzenia i uczucia...Zaintrygowała mnie końcówka- to zestawienie śmiechu z grzechem. Tak sobie myślę, że dobrze ,gdy w życiu znajdujemy miejsce na jedno i drugie i akceptujemy też te gorsze jego aspekty. Równowaga wszak musi zostać zachowana:) Wiersz super!

Opublikowano (edytowane)

@tetu Piękny wiersz o odbudowywaniu relacji. Zima, chłód uczuć, zamrożenie komunikacji - to już przeszłość. 

Myślę, że czasowo osadzony jest w trakcie ważnej, oczyszczającej rozmowy.

A później obrazowanie przechodzi w kierunku radosnej nadziei, planów, naprawiania, emocjonalnego odrodzenia. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Ten fragment jest dla mnie najbardziej intensywny, poruszający. 

Świt również symbolizuje dobry, jasny początek i harmonię.

 

Opisujesz wspaniałe chwile przebaczenia, zrozumienia, pojednania. Rzeczywistość emocjonalna, w jakiej ulokowałaś peelkę oraz adresata, to przestrzeń niezwykłych wzruszeń, bliskości, czułości, gdy wszystko jest nowe, gdy czuje się wdzięczność i spokój. Opadają zasłony, ból znika, powraca ufność i ciepło, po hibernacji i wycofaniu.

 

Gratuluję wiersza.

Edytowane przez vioara stelelor (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...