Śniegu warta

[tetu]

siedzimy na śniegu zaklinając
nadchodzące lato
ma przynieść więcej ciepła niż
chuchanie w dłonie

 

to zamknięty sen
nie będziemy go karmić resztkami
zaczniemy od nowa — zimą
najlepiej kurczą się wspomnienia
topnieją ślady

 

po chłodnych słowach rozpalimy wiersz
będzie miał barwę wschodzącego słońca
i powiesz o mnie: słońce

 

śniegu warta odgrzeszę przystań
by na drogę został
tylko śmiech

 

i grzech

[Amber]

@tetu  Podoba mi się młodzieńcza energia wiersza. Pozdrawiam serdecznie:)

[Berenika97]

@tetu

Rozumiem to zaklinanie lata na zimowym śniegu. Czasem trzeba zacząć od zimna, żeby docenić ciepło. Śliczny! 

[hollow man]

@Berenika97

O trudnych emocjach lekko i mądrze.