Wróżka

[Berenika97]

Nie patrzyła jej w oczy,

mówiła:

Nocą pokój zacznie gubić piony,

a cisza wygryzie w mroku

negatyw jego ramion.

Twoje ciało zastygnie

w oczekiwaniu na dotyk.

Stopa wyśle sygnał

w stronę pustki,

by odebrać tylko

komunikat chłodu.

Obudzisz się z krzykiem,

który nie ma kogo obudzić.

W kartach szukać będziesz

pomyłki, błagając los

o inny układ.

Ale zobaczysz w nich

obcą kobietę, która teraz

wplata swoje palce w jego włosy.

Znienawidzisz tę wizję

i siebie za to,

że wciąż czujesz tę ranę -

jak po utracie połowy świata.

Aż w końcu przestaniesz

kulić się na krawędzi

i pozwolisz swoim biodrom

zająć środek łóżka.

Bez żalu.

 

xxx

 

Miała rację.

Stało się dokładnie tak,

jak widziała to w kartach

i w moim strachu.

Budzę się i moje stopy

nie błądzą po omacku

w poszukiwaniu ciepła,

oswoiły lód prześcieradła.

Potem wstaję,

parzę kawę

tylko w jednym kubku.

Cisza przestała być

pętlą na szyi.

Przeżyłam, choć wróżka

nie powiedziała

jak bardzo to będzie bolało

zanim przestanie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Myszolak]

Bardzo do mnie trafił

[andrew]

@Berenika97

...

wizje myśli 

lubią fruwać 

bawić się w piasku 

błocie 

tańczyć na balu 

gdzie 

wszystkie oczy wpatrzone...

 

są deszczem 

bez którego ...

 

nie nakarmią jednak życia 

bez spotkania 

pasji pożądań 

i wyjścia im naprzeciw 

nawet jak wydają się 

Mont Everestem 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Twój wiersz wchodzi w miejsca, które bolą, zanim je nazwiemy. Czuć w nim ciszę, która nie jest pustką, tylko przestrzenią do powrotu do siebie. Mocny

i prawdziwy - zostaje w myślach długo po przeczytaniu.

[Wędrowiec.1984]

@Berenika97 Chodzenie do wróżek nie ma sensu, ponieważ przyszłość jest nieokreślona. Jest nawet szkodliwe, ponieważ może determinować, osobie korzystającej z usługi, dążenie do scenariusza widzianego podczas sesji, co sprawia wrażenie fałszywego spełnienia się przepowiedni.

 

Natomiast, jako element wierszy, albo podań, motyw ten sprawdza się dość dobrze.

 

Wiersz jest w zasadzie optymistyczny, ponieważ nie spełniło się to, co powiedziała wróżka, co zresztą zostało literalnie wspomniane w tekście. Edit: fakt, nie wspomniała jedynie, jak bardzo będzie bolało, niemniej jednak druga część nie wydaje się jakoś straszliwie cierpiętnicza. Po przeczytaniu tego, co napisała @Alicja_Wysockapomyślałem, że chyba tutaj zabłądziłem trochę. Wybacz, mam problem z widzeniem metafor. ;)

 

PS: Jak zwykle, szukam ukrytych treści, pod tekstem wiersza. Odstępy na dole mogą sugerować, że coś tam może być, i że pojawi się, kiedy obszar ten zaznaczę.

 

Edytowane 1 godzinę temu przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97 Czytam też tak:

Jest wróżka - czyli intuicja. Lęk. Przeczucie.

Ta część nas, która wie pierwsza, zanim my dopuścimy prawdę do głosu.

 

[Alicja_Wysocka]

@Wędrowiec.1984

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja też nie wiem czy dobrze czytam, metafory maja to do siebie, że są mgliste :)

Pozdrawiam :)

 

[Wędrowiec.1984]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to prawda.

[bazyl_prost]

@Berenika97 to wizyta Luizy u wróżki? czy to już nie Luiza? Kobieta przeżywa rozstanie ale jest jej lepiej niż było , nie meczy jej już dusząca cisza "oficjału" może to lepiej , ale zakończenie bolesne czyli nie lepiej , jakieś niezdecydowanie na końcu wiersza i brak jasnej puenty.