Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Coś

APM
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

APM

APM

Opublikowano
Opublikowano

Coś

 

Coś

skrada się

 

Coś dotyka oka

jak mgła

 

Coś ciągnie za uszy

jak cisza

 

Coś głaszcze po głowie

jak sen

 

Coś całuje w usta

jakby tęsknota

 

ale za czym

za kim

jakby

Coś

było

a

nie

ma

 

3
Mitylene

Mitylene

Opublikowano
Opublikowano

@APM ciekaeie i minimalistycznie wyrażona tęsknota za miłością, dotykiem, dobrym słowem. Mnie się bardzo podobają te niedopowiedzenia, nadające temu wierszowi tajemniczości i ulotności w wyrazie. 

Berenika97

Berenika97

Opublikowano
Opublikowano

@APM

 

Wiersz o nieuchwytności straty. To "Coś" nie ma imienia, bo może nie ma już słów - zostało tylko echo dotyku, cień obecności. Powtórzenia budują napięcie, a finałowe rozbicie na pojedyncze wyrazy to doskonałe oddanie rozpadania się pamięci, tego jak coś ważnego wymyka się między palcami. O tęsknocie za czymś, co było i czego już nie ma.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      diamolog

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Natuskaa   Monolog udaje dialog - przebiera się w jaskrawe kolory, stara się wyglądać na coś więcej, niż jest. Ale prawdziwa komunikacja to nie przedstawienie, to codzienne odkrywanie drugiej osoby na nowo, bo "światło każdego ranka inaczej pada". Piękna i gorzka refleksja o tym, jak często mówimy, nie rozmawiając.
    • Berenika97
      po prostu dom

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @tie-break   Twój wiersz wzrusza.  Tak,  dom to nie architektura, lecz uczucia. Szczególnie przejmujące jest zakończenie- prawdziwe bezpieczeństwo to nie tylko miejsce na oddech, ale przestrzeń, gdzie wolno nam być słabymi, płakać bez strachu przed odrzuceniem. To definicja domu, której często szukamy całe życie. "Noszony na dnie serca, codziennie wymyślany od nowa" - to przepiękna definicji domu. Piękny wiersz!
    • Berenika97
      Noc

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Mr stainer   To poezja pokory i ufności, że nawet w najtrudniejszych warunkach możliwy jest nowy początek.
    • Berenika97
      Coś

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @APM   Wiersz o nieuchwytności straty. To "Coś" nie ma imienia, bo może nie ma już słów - zostało tylko echo dotyku, cień obecności. Powtórzenia budują napięcie, a finałowe rozbicie na pojedyncze wyrazy to doskonałe oddanie rozpadania się pamięci, tego jak coś ważnego wymyka się między palcami. O tęsknocie za czymś, co było i czego już nie ma.
    • SercePoety
      "Carpe diem"

      Przez SercePoety · Opublikowano

      Carpe diem, chwytaj dzień, bo to są dni przelotne jak sen. On ci nie powie, jaki jest twój cel, musisz sam wyruszyć w świat, żeby poznać, jaki jest twój życia smak. Gdy nie zrobisz kroku, nie poznasz świata uroku. Dlatego wstań i pójdź tam, gdzie serce bije za dnia, bo dni są ulotne i rozpuścisz ten życiowy smak. Korzystaj z chwili i spełniaj swoje pragnienia, bo wody coraz mniej i suchy staje się twój dzień, a czas jest kwintesencją twego życia. Dlatego mówię z całym głosem: kochaj i żyj, bo jak nie uchwycisz dnia, to tak jakbyś stał w miejscu i umierasz, a twoje ciało powoli się rozkłada i jest pokarmem dla robactwa.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...