Inne spojrzenie

[Nata_Kruk]

 

            Inne spojrzenie

 

 

kiedy zmierzch usypia minuty
cienie sekund dotykają powiek 
drapią nie dają spokoju              
wybudzam się by policzyć ćmy 
uparte 
zawsze blisko tlącej się świecy
tak bardzo szukają ciepła i 
polubiły ten zapach a ja 
świadomie układam obrazy 
które dopiero powstaną 
to nawet interesujące bo 
tak naprawdę czy byłam jutro 
- nie - raczej będę
 
wczoraj

 

 

 

 styczeń, 2026

 

 

[Radosław]

Super ! 

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Zastanawiam się  nad Twoim wierszem  - uważam , że to  jest  niezwykle nastrojowe studium bezsenności, w którym czas przestaje być pojęciem abstrakcyjnym, a zaczyna „drapać pod powiekami”. Urzekła mnie metafora ciem szukających ciepła - nadaje ona wierszowi kruchości. Jednak to puenta robi największe wrażenie- przewrotne stwierdzenie, że „będę wczoraj”, pięknie oddaje ulotność chwili i to, jak szybko nasze plany na jutro zmieniają się w retrospekcję.

Ta puenta nie daje mi spokoju. Jest najbardziej intrygującym elementem wiersza, bo wywraca do góry nogami naszą linearną logikę czasu.

„Świadomie układam obrazy , które dopiero powstaną” - to pewnie klucz do puenty.

Fraza „będę wczoraj” sugeruje, że patrzysz na swoje życie z perspektywy „przyszłego wspomnienia”. Wszystko, co nas czeka, za chwilę i tak stanie się tylko historią. Puenta wybrzmiewa więc jako refleksja nad tempem życia- ledwie coś się zaczyna (jutro), a już jest przeszłością (wczoraj).  No chyba, że coś nieźle poplątałam, ale utwór - świetna zagadka egzystencjalna - to stan, w którym żyje się albo planami, albo wspomnieniami, omijając moment, który trwa teraz.

 

 

[Jacek_Suchowicz]

tu rozdeptujesz swoje wczoraj

do snu układasz z nim obrazy

legną się w głowie niczym zmora

je namalujesz wszystkie razem

 

bo juto będziesz sekundy zbierać

staniesz by w końcu namalować

lecz poprzewraca los przechera 

on niespodziankę jakąś chowa

:))

 

[Nata_Kruk]

Dziękuję za wejście ze słowem... Radku.. :)

Bereniko, Jacku.. dygam w podzięce....:)  dzisiaj muszę kończyć, nie chcę na szybkiego odpowiadać, cierpliwości.

[hollow man]

@Nata_Kruk

Czterolatek zadał mi ostatnio pytanie czy wczorajsze jutro to dzisiaj. W sumie to stwierdził ;)

[andrew]

@Nata_Kruk

...

warto 

je tworzyć 

płynące swobodnie obrazy 

mienią się karminowo 

róż zdobi brzegi 

bawią się myślami 

 

czas układa

nową rzeczywistość 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

 

[viola arvensis]

@Nata_Kruk refleksyjne, ładne poetyckie zamyślenie.

[Andrzej_Wojnowski]

@Nata_Kruk

 

Czas nie płynie — czas krąży, wraca, przysiada na powiekach i nie daje zasnąć.

 

Pozdr.

[huzarc]

@Nata_Kruk

To jest bardzo cichy, delikatny wiersz, który nie krzyczy metaforą, tylko mruga powieką i potrafi zręcznie posługiwać się sie nastrojem, miękko wchodzącym w duszę, miękko i głęboko zarazem.

[Charismafilos]

@Nata_Kruk fajne zakrzywienie czasoprzestrzeni! :)

[vioara stelelor]

@Nata_Kruk Tuż przed zaśnięciem, albo w przerwach między fazami snu, zdarzają się niekiedy tzw. hipnagogie, kiedy zaburzone zostaje odczuwanie czasu i przestrzeni, pojawiają się halucynacje. To taki stan między snem a jawą, kiedy zachowane jest jeszcze postrzeganie zmysłowe, ale mózg już przestawia się na tryb spania.

To jest oczywiście wytłumaczenie naukowe :)

 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... to bystry czterolatek @hollow man  ;)

 

@andrew... czas niewątpliwie układa nową rzeczywistość, niech nie brakuje w niej..

różowych barw.

 

@viola arvensis... miło, że tak pomyślałaś.

 

@Andrzej_Wojnowski... on wraca, nie inaczej i przysiada w głowie, i "plecie" warkocze z myśli.

 

@huzarc... bym pominęła, a wypada podziękować za ciepły komentarz i cieszy mnie,

że tak odbierasz.  

 

@Charismafilos... to fajnie, że.. fajne zakrzywienie... :)

 

@tie-break... stan, o którym piszesz, jest mi 'znany' z opracowań i nie tylko. Swego czasu czytałam o tym, to naprawdę ciekawe tematy, a treść, chyba pasuje także do tego naukowego spojrzenia... :)

 

Dziękuję Wam bardzo za zostawione słowa, pozdrawiam grupkę.

 

 

@APM... @Gosława... @violetta... @Waldemar_Talar_Talar... @Rafael Marius...

@infelia... @any woll...

Wam także bardzo dziękuję przystanięcie przy treści. Ślę pozdrowienie.

 

 

 

 

 

 

Edytowane 27 Stycznia przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

@Nata_Kruk
A moim zdaniem ten wiersz to studium zasypiania i wybudzenia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 
Opisujesz stany, zdarzenia bardzo dobrze mi znane. Dzień nie zawsze chce się domknąć w jednym mrugnięciu powiek i czasami trzeba faktycznie wstać, żeby wszystko sobie uporządkować, a refleksje w takiej chwili, kiedy wszyscy już śpią pojawiają się z automatu. Bardzo dobra puenta.
Pozdrawiam serdecznie. 

[Nata_Kruk]

@Tectosmith... czyli podobnie myślisz, jak Berenika... :) ale o tym niżej, w odp. do niej.

To prawda, dzień nie zawsze chce się domknąć ciszą i ogólnym spokojem, wówczas nocny spacerek po domu może przynieść ulgę. Fajnie, że puenta przypadła...

 

@Berenika97... czytasz wnikliwie, wchodzisz pomiędzy... nastrojowo o bezsenności...

wiesz, to świetny punkt zaczepienia, przecież to się zdarza. Tak, ćmy dla kruchości i ogólnie,

lubię je w wierszach. Peelka układa obrazy, które dopiero powstaną oraz puenta...

raczej będę -  wczoraj... widziana niekoniecznie z perspektywy peelki, a bliskich... to faktycznie

mały kluczyk w całości, stąd taki tytuł.
Prawda, to, co się zdarza, za moment jest już historią i tak dzień za dniem.

Nie plączesz, czytasz, wgłębiasz się i za to jestem Ci niezmiernie wdzięczna.

Żyjmy tym, co dzisiaj, wczoraj już było, a jutro... ???... będzie, czas przecież nie stanie w miejscu. 

Raz jeszcze, dziękuję.

 

 

 

 

@Jacek_Suchowicz... wywaliło mnie z orga. Jacku, dziękuję za zrymowane strofki.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

niespodziewajkom szepnę - chwila - 
ale spokojnym innych nie chcę
sukienki w groszki przygotuję
żeby znów zwiośnieć na zakręcie

 

Bardzo, bardzo Wam dziękuję za obecność pod... Wam, sobie i.. wszystkim, życzę spokojnych chwil na jutro.

Serdecznie pozdrawiam.

Edytowane 27 Stycznia przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tutaj się bardzo pomyliłaś, bo dla mnie Twój wiersz nie jest o bezsenności, ale mogłem się pomylić jeśli Twój zamysł był właśnie taki. 
Pozdrawiam ponownie. 

[tetu]

Dobry wiersz Nato. Świetnie uchwycona percepcja czasu. Bawisz się tym, układasz obrazy, przeplatasz terażniejszość. I te ćmy — niepokoją, chyba ze względu na swoją upartość, ale też szukają ciepła, bliskości. Wiersz stawia wiele pytań o kruchość chwili, pamięć... Lubię takie medytacyjne klimaty. Jest nastrój, jest refleksja. Pozdrawiam. 

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tectosmith... a czy studium zasypiania i wybudzenia = wybudzania, to nie.. bezsenność..

Dla mnie tak. Oboje mamy rację.. ;)

 

@tetu... miła niespodzianka, dziękuję, że zajrzałaś do mnie i zostawiasz mi fajny komentarz.

Nocne ćmy zawsze trochę niepokoją, gdy się im wtóruje, pojawia się 'niepokoik'... :)

@tetu tak, one także szukają ciepła i bliskości... a to wszystko wokół tak kruchutkie, że sięga się

obrazami do przodu, jakie będą.... Raz jeszcze dziękuję.

Pozdrawiam Ciebie i Kolegę.

Edytowane 27 Stycznia przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Tectosmith]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie będę się spierał o definicje

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla mnie to trochę inne stany, ale rozumiem Twoje stanowisko. Jeśli kiedyś będziesz miała ochotę, możemy o tym spokojnie pogadać.

[Czarek Płatak]

Zmierzch rozmywa czas, drobne niepokoje nie pozwalają zasnąć, więc uwaga ucieka ku drobnym, uporczywym obrazom – jak ćmy krążące przy ogniu, przyciągane ciepłem mimo ryzyka. Jest w tym czujność i świadomość: układanie w myślach tego, co dopiero ma się wydarzyć. A finał przynosi przewrotne poczucie czasu — zamiast iść naprzód, istnienie ciąży ku temu, co już było, jakby przeszłość była pewniejsza niż jutro.

Bo zdaje się jest taką. Oby jutro było dobre.