porusz mnie - pieśń pochwalna

[Strzyga_vel_Strzyga]

Kocham cię i szanuję,
nie waż się myśleć inaczej!
Antara Ibn Szaddach



pięć tysięcy kilometrów dalej
piszesz: jesteś biała i pręgowana
wzdłuż linii kręgosłupa , z talią
jak zaciśnięta pętla.

moja matka nie wsławiła się niczym
ani jej matki, każda była
jak liść drzewa i tak właśnie staję przed tobą

pięć tysięcy kilometrów dalej
niewzruszonym odbiciem
jak piasek pod stopą.

[Klaudiusz]

jedyny pomysł na interpretacje, że to coś z kategorii feministycznych... a to źle (że tak, i że tak mało pomysłów po przczytaniu) jakieś takie nijakie //
pozdr

[Oscar Dziki]

A mnie to wygląda tak, że jakaś laska poznała faceta w Izraelu i wróciła z nim do Polski. Czar prysł i już nie jest jego księżniczką:>, potem fragment "feministyczny". Jednak on jest prawdziwy, więc, raczej sprawozdawczy - bo tam kobiety rzeczywiście robią za element wyposażenia domu. tematyka jest nawet oryginalna. Z drugiej strony mam gdzieś los tych kobiet. Jak nie umieją sobie same wywalczyć wolności, to ich problem. Głupie jakieś.

[Oscar Dziki]

A tytuł, to ktoś mógłby mi objaśnić

[Strzyga_vel_Strzyga]

To jest pieśń pochwalna, w której kobieta wychwala swoje zalety, to jest wiersz miłosny, który idzie pod prąd pewnym stereotypom i tyle. Bycie jak liść drzewa jest zarówno czymś bardzo małym jak i bardzo cennym. Bycie jak piasek jest zarówno czymś bardzo uległym jak i wszechogarniającym.

[Oscar Dziki]

Może coś jest w tym, że dwie osoby, które pokusiły się o krytykę źle zrozumiały (czyli wcale:))?
Bycie jak liść drzewa nie wydaje się wcale cenne. Tylko nieznaczące. Jeden liść nie jest nic wart. Instytucja liścia owszem. No chyba, że jest się ostatnim pozostałym liściem. Takim najjedyńszym:). Ale przyrównanie kobiety do elementu flory pochwalam.

Roześmiane pozdrowionka.

[Strzyga_vel_Strzyga]

proszę zwrócić uwagę, że fraza brzmi: każda była jak liść drzewa. nie ma tu mowy o jednym liściu:)

[Oscar Dziki]

Racja. Muszę więcej czekolady jadać:).

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oczywiście, że szklanka może być prawie pusta, albo w 1/10 pełna... mimo wszystko bycie pojedyńczym liściem czy pojedyńczym ziarnkiem piasku specjalną wartością nie jest - a idąc tropem że "w kupie siła" tekst robi sie jeszcze bardziej feministyczny... a może afeministyczny (bo z tego wynikałoby, że jedna kobieta nic nie zanczy - dopiero ich "garść" jest cenna...

[Oscar Dziki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

oczywiście, że szklanka może być prawie pusta, albo w 1/10 pełna... mimo wszystko bycie pojedyńczym liściem czy pojedyńczym ziarnkiem piasku specjalną wartością nie jest - a idąc tropem że "w kupie siła" tekst robi sie jeszcze bardziej feministyczny... a może afeministyczny (bo z tego wynikałoby, że jedna kobieta nic nie zanczy - dopiero ich "garść" jest cenna...

Klaudiuszu, to brzmi nawet socjalistycznie!:)

[Strzyga_vel_Strzyga]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A dlaczego nie jest specjalną wartością? Bo właśnie o tym jest wiersz, że jest, ale okazuje się, że jednak wszelkie stereotypy są silniejsze... ech.

[Klaudiusz]

stereotypom mówimy nie!
i chętnie wysłucham (a nawet zmienię poglądy) dlaczego jest... (bo to że jest częscią większej całości już ustaliliśmy że nie jest powodem do dumy, bo z czego tu być dumnym? że bez "organizacji" jest się nikim? (cytując za giertychem)... tak więc bycie liściem na usługach drzewa nie brzmi fascynująco, a ziarnko piasku, też chyba niewiele może (to tak tłumacząc moją stereotypową reakcję, ale jestem otwarty na argumenty :) )

[Strzyga_vel_Strzyga]

dumny z oddania. To przecież wiersz miłosny.

[Klaudiusz]

nie pasi mi taki układ, przeciętne drzewo nawet nie wie ile ma liści - a to oznacza że to miłość bez wzajemności :/

[Strzyga_vel_Strzyga]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a od kiedy miłość bez wzajemności (jeśli nawet, bo przecież integralną częścią wiersza jest motto) nie jest tematem na wiersz, albo inaczej, jest złym tematem?
(no i skąd ta pewność, że drzewo nie wie?)

[Klaudiusz]

zgubiłem się...
po kolei: wiersz i tak mi się nie podoba, bo ma jedną możliwą (w tym zero ciekawych) interpretację...
a reszta to już było takie sobie gaworzenie, czy lepiej być liściem czy drzewem... nie wpływające na jakość wiersza a tylko na jego subiektywny odbiór (czyli ze to minimalistyczne przesłanie wiersza sie nie podobało... (nawet kobieta powinna się szanować :D )

pozdr

[Strzyga_vel_Strzyga]

no trudno, nie przebiję się przez Pańskie stereotypy, rozumiem, że zmiana perpespktywy może być na tyle bolesna, że się jej nie da przeprowadzić. (tak na marginesie jeszcze chciałam jednemu przedmówcy napisać, że w Izraelu oczywiście każdy nazywa się Ibncośtam:)

No i bardzo jestem ciekawa jaka to jest ta jedyna nieciekawa interpretacja, bo jak na razie to tylko wychodzi, że to wiersz feministyczny. A zupełnie taki nie jest.

Jeśli miało tu być jakieś przesłanie, to najbardziej takie, że miłość może sprawić że cenna będzie najmniejsza rzecz, choćby - z pozoru- najmniej znacząca.

[Klaudiusz]

niemożliwa, bo to by była zmiana powrotna :/ niestety
pozdrawiam (z nadzieją ze w gdzieś po drodze nie uraziłem)

[Strzyga_vel_Strzyga]

urazić, a skąd:) powrotna zmiana? Oddanie nie jest już w cenie? szkoda...

[Antoni Leszczyc]

Oj, tu nie ma nad czym dyskutować :) Prawda, kobieta, która to mówi jest dumna, bo zna własną wartość - ale to jeszcze nei feminizm. Poza tym jej partner podnosi, jak można wywnioskować z pierwszej strofy, jej wartość - to jego słowa otwierają te słodkie przechwałki, może są motorem, który powouje, że podmiot liryczny odkrywa swoje zalety? Dla mnie wiersz niezły - miło Cię, Strzygo, widzieć, nie sądziłem, że zobaczę Cię jeszcze na tym portalu.

Pozdrawiam, Antek (kiedyś UnionJack)