Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Możemy stanąć nadzy bez ubrania, ale faktem jest, że mamy kapitał, czyli doświadczenie, umiejętności, wiedzę, grono znajomych, rodziną, konto w banku i dobra. Ludzie i dzieci są równe, ale my i nasze dzieci otrzymały kapitał kulturowy, wychowanie i wiedzę od rodziców w stopniu całkiem niezłym, w porównaniu z większością świata, więc jest im łatwiej. Czy to się przełoży na ich życie, tego nie wiemy. 

Ciekawy wiersz, inspirujący przemyślenia i  dyskusje.  Pozdrawiam. 

Opublikowano

Witaj - Mówisz: dzieci są równe.
Życie mówi inaczej. - czysta prawda - a wiersz trudny  - bolący - 

                                                                                                             Pzdr.serdecznie.

Opublikowano

@Annie czuję się zrozumiana i skomentowana. Dziękuję.

@Marek.zak1 tak, kapitał: rodzice, kapitał, kraj, wychowanie, zdrowie - to zasoby, które na starcie windują lub pikują dziecko, bez jego woli/zasługi. Szkoda mi tych, co nie mieli szczęścia. 

@Waldemar_Talar_Talar odebrałeś właściwie. ŚCISKAM. @Jacek_Suchowicz Lączy nas tym razem przymiotnik naga i to raczej z tytułu. Ale co do estetyki, to był program "naga coś tam", gdzie pary poznawały się od Ciała. Faktycznie, uczyło tolerancji i poszerzało horyzont. ;) 

 

Pozdrawiam wszystkich. Bb

@Jacek_Suchowicz PS mogłoby to być o Bogu. Bb

Opublikowano

@beta_b

Pytanie o źródło nierówności to jedno z najstarszych pytań filozoficznych. Noworodek rodzi się w konkretnych okoliczności, których nie wybierał - kraj, rodzinę, możliwości. Czy "ktoś" za to odpowiada? Ludzie wymyślali różne odpowiedzi: od teologii - przez filozofię determinizmu, po analizy systemów społecznych. Nie ma na to odpowiedzi. Być może ważniejsze od szukania  winnych jest pytanie - co możemy z tym zrobić?  Pozdrawiam. 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...