Konstelacja kwiatów

[vioara stelelor]

Poproś mnie o słowo - dam ci wiersz,

który okryje gwiazdami

gałęzie w jabłoniowym sadzie.

 

Poproś o uśmiech - dam łąkę

z której będziesz rwać

szczęście rumiankowe,

chabrowe

słoneczne.

 

Poproś o pocałunek - dam

wrzący ocean pod stopy.

Po nim ukojenie, gdy ostatnia fala

zostawi cię w moich ramionach

do rana.

 

Poproś o cokolwiek.

Po to przecież jestem, na to czekam

od dawna.

Daj mi prośbę jedną, jedyną

gwiazdę, kwiat polny,

falę. Powiedz, jak mogę

dać więcej niż tylko siebie.

 

 

Edytowane 11 Stycznia przez tie-break (wyświetl historię edycji)

[Lenore Grey]

@tie-break

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mocny, acz delikatny koniec - idealny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[vioara stelelor]

@Lenore Grey Bardzo dziękuję:)

[violetta]

@tie-break i to mi się podoba:) taki słoneczny wiersz:)

[vioara stelelor]

@violetta Jak najbardziej słoneczny ;)

[Charismafilos]

@tie-break genialne! idealnie opisuje moją definicję miłości... zawsze chce dawać więcej, nigdy nie ustaje w dawaniu.

[vioara stelelor]

@Charismafilos Masz rację. :)

[Charismafilos]

@tie-break podzielę się definicją ;) choć Ty pewnie ją znasz... :)

[Łukasz Jurczyk]

@tie-break Piękna deklaracja bycia dla kogoś na sto procent – bez kalkulacji, za to z ogromną chęcią uszczęśliwienia kogoś za wszelką cenę.

 

Pozdrawiam

[Berenika97]

@tie-break

Ten wiersz brzmi jak najpiękniejsza obietnica. Szczególnie porusza mnie ta końcówka - pytanie "jak mogę dać więcej niż tylko siebie", kiedy przecież to "tylko siebie" to już wszystko. :) Piękny wiersz! 

 

 

 

 

 

[vioara stelelor]

@CharismafilosMiłość ma tyle definicji, ile kochających ludzi...

Chętnie poznam Twoją.

 

@Łukasz Jurczyk A wiesz, że to 'za wszelką cenę' wprowadza trochę dystansu?

Bo można zawsze chcieć za bardzo.

Dziękuję :)

 

@Berenika97Dziękuję za Twoje wejrzenie :)

[Charismafilos]

@tie-break pozwolę się nie zgodzić, bądź pokuszę się o reinterpretację Twojego zdania:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ja bym to widział: Każdy kocha... jak umie ;) ale to moje, nie nalegam do zgody.

 

Co do mojej definicji: bezinteresowny dar z siebie.

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, i człowiek czasem jest wdzięczny za to, że może być komuś potrzebny, nawet w drobnych rzeczach.

[Charismafilos]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i nie tylko wdzięczny... radosny, spełniony, szczęśliwy...

to z kolei rozumiem, jako wsparcie w rozwoju, w dalszym wzroście w miłości... bo tylko to ma sens...

a jesteśmy tutaj właśnie, aby nauczyć się... kochać ;) ot cała tajemnica, tadam! ;)

[vioara stelelor]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nooo....

 

 

I nic się bardziej nie liczy. 

[Łukasz Jurczyk]

@tie-break Za wszelką cenę, to delikatne ostrzeżenie, żeby nie samemu zatracać się w uszczęśliwianiu drugiej osoby. 

 

 

Pozdrawiam 

[vioara stelelor]

@Łukasz Jurczyk Zgadza się, kiota mozna zagłaskać.

[Alicja_Wysocka]

@tie-break Ten wiersz jest jak dłoń wyciągnięta bez warunków. Delikatny,

a jednocześnie odważny. Najbardziej porusza mnie to, że dajesz, nie żądając i właśnie dlatego ten ktoś zostaje na długo.

Dwoje ludzi, którzy widzą siebie nawzajem, ale nie próbują się posiadać. Jedno wie, gdzie kończy się słowo, drugie - gdzie zaczyna się serce.

To rzadkie, piękne  spotkanie.

:)

 

Edytowane 11 Stycznia przez Alicja_Wysocka (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@tie-break A kto dziś potrafi prosić o cokolwiek? Żądać owszem, szantażować również, ale prosić i to o rzecz niematerialną - stało się czymś rzadkim.

[Gosława]

Piękny jest ten wiersz 

Zatrzymał mnie na dłużej 

Pozdrawiam