przejaśnienia

[lena2_]

dopóki mogę
chwytam światło

niech zalśni chwila
w łez mgławicy
aby rozpoznać
w sobie drogę

resztę
zostawiam Tajemnicy

[Charismafilos]

Tajemnica przez wielkie "T" muska... mistycyzmu :) Mocne i kruche, dziękuję :)

[Berenika97]

@lena2_

To piękny, kontemplacyjny wiersz o świadomym życiu i pokorze wobec tego, co przekracza nasze rozumienie.

Uchwyciłaś coś bardzo ważnego - tę równowagę między aktywnym uczestnictwem w życiu a uznaniem granic naszego poznania. Jest zgoda na tajemnicę, na niewytłumaczalne, przy jednoczesnym zaangażowaniu w "rozpoznawanie drogi w sobie".   Niezwykła poezja!  Pozdrawiam.