Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Moja A, nie bierz mnie tylko zbyt na poważnie, raczej czerp przeważnie zwyczajnie niepoważnie, albowiem wiodę w tu i teraz poetycki żywot. Oznacza to, że często i gęsto jestem w tych realiach tylko mniej lub bardziej przekonująco wmawiany. Innymi słowy miewam i ja poważne kłopoty z odwzorowaniem, a tacy bardzo rzadko bywają tutaj wzorami do naśladowania.

 

Warszawa – Stegny, 29.12.2025r.

 

 

Opublikowano

@Leszczym

Podoba mi się część o "kłopotach z odwzorowaniem" - może oznaczać trudność w dopasowaniu się do konwencjonalnych ról społecznych. A końcowa uwaga, że tacy jak Ty "bardzo rzadko bywają wzorami do naśladowania", to sympatyczna kokieteria -  subtelna afirmacja swojej odmienności.  :)))  Pozdrawiam. 


 


 


 

Opublikowano

Poetycki żywot jest wartością samą w sobie, czego wielu nie dostrzega, a wiele,  w tym pewnie A, nie ceni. Ona ma, czego obaj nie życzymy, swoje niepoetyckie problemy, więc może ci nawet zazdrości. 

Pozdrawiam zatem poetycko. M. 

Opublikowano

Michaś te Anki to Cię qźwa wykończą 

Mnie zresztą też 

Chcesz rogalika? 

Albo jabłecznik no jeszcze krokieta mogę zaproponować i barszczyk a i mam dwie sałatki

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Głupią babę praca lubi

Tylko nie zwracaj uwagi na bałagan bo cerata tylko jako blat roboczy żeby nie było 

Opublikowano

@Gosława Reni ja nie mam stanu majątkowego i nie mam zdrowia oraz mam mocno przeciętny wygląd i bardzo dużo braku zajęć w dniu codziennym i kilka innych jeszcze ciekawostek - to wszystko sumarycznie bardzo dużo tłumaczy :)))) Ale oczywiście wszelką pomocą w temacie wcale nie pogardzę :)))) Ogólnie chciałbym dążyć do 4 wierszy w miesiącu wartych pensję większą niż minimalną :)))) Wiesz, ambitny jestem do tego :) 

@Gosława A tak w ogóle życzę udanego Sylwestra i tylko nie wiem jak życzyć, czy z fajerwerkami, czy jednak bez :)))

Opublikowano

@Rafael Marius Serio myślę, że w dużym stopniu tak jest. Wystarczy sobie popatrzeć na szereg sondaży, wyników, statystyk z GUSu i szeregu tym podobnych. I wystarczy spojrzeć jak w tak zwanych powszechnościach ani mru mru o tym. Inną oczywiście kwestią jest w jakim stopniu te dane odzwierciedlają real. Ale ogólnie ani mru mru, a schemat codziennych wiadomości serwowanych przez powszechności jest gruncie rzeczy absolutnie nie zmienny i taki sam dzień w dzień. Mamy do tego jeszcze kilka grup profilerów przekonań. I te grupy wbijają ciebie w całe segmenty utartego myślenia. Nawet tutaj jest nieco podobnie. Bo choć mamy przeróżnych autorów to jednak jest to miejsce myśli poetyckiej. Ale inna sprawa, że sądzę, że w gruncie rzeczy zawsze tak było, jest i zawsze tak będzie, co nie jest niczym przesadnie optymistycznym, ale zwyczajnie trzeba panować nad realem i nim zarządzać. 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zawsze były role społeczne w grupie, ale przydzielały się w sposób naturalny, mówię tu jeszcze o tych afrykańskich czasach, gdzie większość historii ludzkości upłynęła.

To co teraz mamy to tylko krótki epizod na wygnaniu, w warunkach gdzie normalnie żyć się nie da.

Opublikowano

@Rafael Marius @Rafael Marius Ogólnie byłem za myślą Mirona Białoszewskiego. Kłócił się, zwłaszcza ideologicznie z realem, ale uważał, że trwać trzeba. Bardzo, ale to bardzo daleko uciekał w wiersze, prozę, książki. Nie miał wątpliwości co do monarchii, nie zgadzał się z obecnymi, wątpił w co następne. Ale im bardziej się starzeję, ja akurat coraz bardziej dostrzegam zgrzyt rzeczywistości i nie potrafię koło niego przejść tak umiejętnie jak Białoszewski. Niestety. Ale nie potrafię, tak jak nie potrafię pisać aż tak dobrej literatury. I też zaczynam mieć wrażenie, że tak się po prostu nie da. Że to wszystko zaczyna być mega niemożliwe. Ale mój kłopot polega na tym, że jako jednostka w sumie świadoma rozumiem potrzebę zaproponowania czegoś lepszego, ulepszeń, modyfikacji, udogodnień, umożliwień. I tutaj codziennie rozpadam się wewnętrznie, bo okazuje się, że ja akurat nie potrafię tego uczynić. Serio nie umiem. A nie chcę być politykiem, ani społecznikiem. Jakkolwiek by nie było mimo wszystko życzę Wszystkiego Dobrego w Nowym Roku :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.
    • @Alicja_Wysocka   Czysta poezja. Udało Ci się ubrać w słowa to, co nieuchwytne. Puenta jest po prostu zachwycająca. :)))
    • @Alicja_Wysocka   Niezwykle klimatyczny utwór. Ma w sobie mnóstwo uniwersalnej prawdy o tym, jak bezbronni bywamy wobec własnych emocji. Piękne!
    • @Alicja_Wysocka   A jestem urzeczona Twoim subtelnym wierszem. :) Uroczy!  Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...