Na prostej

[Radosław]

 

wielką sztuką jest

odnaleźć się po przejściach 

 

głowa w prawdzie chce do przodu 

jednak serce wciąż gdzieś skręca 

 

szuka dobrze znanych miejsc 

 

 

 

 

 

 

[Gosława]

@Radosław trafniej bym tego nie ujęła 

 

[Radosław]

@Gosława Dziękuję.  

 

Przesyłam pozdrowienia Gosławo. 

[Mitylene]

@Radosław te dobre znane miejsca są w pewnym sensie pułapką, bo nie pozwalają zrobić kroku naprzód , a strach przed nowym paraliżuje i nie ma opcji, by " rozwinąć skrzydła" ...

[Radosław]

@Mitylene Czy w swojej wypowiedzi nawiązujesz do zajwiska homeostazy? 

[Mitylene]

@Radosław w sumie nie odebrałam tego wiersza w ten sposób, ale rzeczywiście zjawisko homeostazy jak najbardziej możnaby wpisać w przesłanie tego wiersza. Tylko, czy homeostaza w sensie duchowym jest możliwa? Być może,  gdy człowiek uruchomi pokłady swojej wyobraźni...

[Radosław]

@Mitylene patrząc holistycznie, tak. Przy wprowadzaniu zmian, może pojawic się "chęć" do powrotu na dobrze znane ścieżki. 

[beta_b]

@Radosław stare ścieżki neuronalne, zwane automatyzmami to głębokie koleiny; żeby nowe połączenia zaczęly się tworzyć trzeba ćwiczyć, ćwiczyć, uważnie powtarzać. 40 lat tych samych wyborów zobowiązuje. Dobry tekst. Bb

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Utrzymać się na zakręcie też jest sztuką. I to wielką. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

wielką sztuką jest

odnaleźć się po przejściach  - czysta prawda - 

                                                                                    Pzdr.

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Waldku, wszystkiego dobrego ! 

[Radosław]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cenna wskazówka. Casem też trzeba sięgnąć głebiej. 

 

Dużo dobra dla Ciebie 

[Berenika97]

@Radosław

To bardzo przejmujący wiersz o trudności powrotu do normalności po trudnych doświadczeniach.

Głowa wie, że trzeba iść dalej, ale serce ma swoje własne potrzeby i ciągnie w inne strony. To bardzo uniwersalne doświadczenie.

Bardzo podoba mi się "Obraz serca, które "skręca" , który sprawia, że emocje stają się czymś konkretnym, namacalnym. Serce jak kompas, który ciągle wskazuje nie tam, gdzie trzeba.

Rzeczywiście, trudno jest się "poskładać" po bolesnych wydarzeniach. Pozdrawiam. 

[Radosław]

@Berenika97 Dziękuję za uzupełnienie wiersza o taki komentarz. Bywa i tak , że głowa wie serce wie, a i tak skręca. 

[Radosław]

@MIROSŁAW C. Dziękuję.