Kimże jest ta, która świeci z wysoka

[Gość vioara stelelor]

Kimże jest ta, która świeci z wysoka jak zorza,
piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce (...)

Pieśń nad Pieśniami, 6, 10.

 

Jesteś gwiazdą.

Ja - miastem-widmem, w którego zakamarki

zapuszczasz lękliwe słowa.

Migotanie zagląda do rumowisk

przez szczeliny w zetlałych deskach.

 

Dzień po dniu tego miasta ubywa;

gwiazda nad nim śpiewa pieśni

raz weselne, raz żałobne. Dziękuję,

że to ty.

 

W zielonych kołyskach traw usnęły

wspomnienia, rojące się tu kiedyś

nad każdą kałużą. Jesteś gwiazdą, językiem

czystego blasku. Ja - miastem,

gdzie dziś z każdego okna

słychać krzyk narodzin.

 

Jak zorza - ©Tie-break, listopad 2025 r.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[huzarc]

@tie-break

Ten wiersz ma w sobie bardzo cichą, mądrą czułość i poetycko rozpisany dystans między tym co przyziemne i tym co wieczne.

Całość zostawia po sobie uczucie spokojnej wdzięczności, przyprawionej odrobiną smutku oraz nadziei.

[Robert Witold Gorzkowski]

@tie-break bardzo mi się podoba komentarz huzarc’a. 

[Gość vioara stelelor]

@huzarcTrafnie powiedziane.

@Robert Witold Gorzkowski No cóż, szkoda, że wiersz to może niekoniecznie, ale dziękuję, że przeczytałeś :)

[Christine]

@tie-break CIekawy jest Twój wiersz. Miłość może przywrócić życie czemuś, co wydawało się już stracone. Nie wiem czy dobrze odczytałam, ale podoba mi się. Pozdrawiam.

[Berenika97]

@tie-break

To piękny wiersz o relacji dwóch osób, zbudowany na metaforze gwiazdy i miasta-widma.

Kluczowe jest przeciwstawienie: ona jako gwiazda – źródło światła, stałości i piękna i on jako miasto-widmo – coś zniszczonego, pogrążonego w ciemności, pełnego "rumowisk" i "zetlałych desek". Jej słowa "lękliwie" wkraczają w jego wnętrze, jakby niepewne przyjęcia, ale mimo to przynoszą światło.

I na koniec sugestia, że miłość (lub po prostu obecność tej osoby) paradoksalnie ożywia nawet to, co umiera.

[Robert Witold Gorzkowski]

@tie-break Popełniłem duże faux pas przepraszam oczywiście wierszem jestem oczarowany. Tylko mi huzarc odebrał najtrafniejsze słowa. 

[Gość vioara stelelor]

@ChristineDziękuję, dobrze odczytałaś, zresztą nie ma złych interpretacji, każdy może szukać w wierszu tego, co mu w duszy gra ;)

@Berenika97 Dziękuję, za poetyckie rozwinięcie wiersza ;) Masz wyjątkową umiejętność ubierania przemyśleń w piękne słowa ;)

@Robert Witold GorzkowskiNic nie szkodzi. Pozdróweczka :)