Istota Milczenia

[Migrena]

 

 

 

Człowiek gaśnie.
W jednej sekundzie ciało traci prawo do własnej historii
i staje się przedmiotem, który nie odpowiada już na dotyk świata.

Ostatni wdech jest ciężki, mętny, brudny,
jakby zaciągał się powietrzem z piwnicy,
w której kurz i milczenie żyją dłużej niż ludzie.

Płuca zapadają się powoli,
jakby chciały schować w sobie ostatni strzęp ciepła
przed zimnem pewnym swojej wygranej.
Serce nadal próbuje - uderza krócej, słabiej,
jak pięść waląca w pustą ścianę,
która już nie oddaje echa.

I nastaje jedno nic -
nic, które kończy wszystko.
Krew staje.
Skóra traci połysk i zwraca się ku ziemi.
Człowiek w tej chwili jest już tylko ciężarem,
który gleba przyjmie bez pytań.

I właśnie wtedy to się rozrywa.
Niewidzialna klamra, trzymająca go w środku istnienia,
puszcza nagle, jak pękająca sprężyna.
Śmierć zabiera wszystko :
imię, gest, oddech, cień pod powieką,
ostatnie słowo, którego nie zdążył nadać światu.

Zostawia tylko to, czego nie potrafi wziąć.
To, co jest istotą.

Duszę.


Tyle co sól po wyschniętej łzie.
Ciężar tak lekki, że mógłby ulecieć z pierwszym ruchem kurzu,
a jednak jedyny, który pozostaje człowiekiem do końca.

Wypływa z ciała wolno,
jak światło uciekające z przepalonej żarówki w środku nocy -
ostatni błysk czegoś, co nie było ani corpus humanum,  ani pamięcią,
a jednak było sensem istnienia.

Nie wzbija się. Nie opada.
Przechodzi.
Prosto w ciemność, która niczego nie oddaje
i która - cicha, bezimienna -

jest Bogiem.

 

 

 

 

[violetta]

@Migrena no co ty, Bóg to jest żywość:)

[KOBIETA]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Istota bytu i nocy. Anima i Animus.

Zaproszenie do transformacji. Jesteśmy częścią czegoś większego.!

Tak myślę, tak wolę. Koniec to początek.

 

Masz piękną duszę Migrenko :) Pozdrawiam:) 

 

 

 

 

[huzarc]

@Migrena Ten wiersz jest bardzo poruszający. Czuć w nim, autentyczne spoglądanie śmierci w oczy, ale bez ucieczki w tani patos. Mamy za to mocno brzmiącą fizyczność odchodzenia i to są obrazy, które długo zostają, bo są konkretne, szorstkie, ale dzięki temu prawdziwe.

[viola arvensis]

@Migrena niesamowity wiersz. Czytając odnosi sie wrażenie, jakby autor przeszedł przez śmierć i powrocił aby opowiedzieć o niej wierszem - bez patosu, bez strachu, bez nachalności.

Świetny utwór! 

[Omagamoga]

@violetta albo Święć 

[Migrena]

@KOBIETA

 

moja dusza ?

 

tak mi skojarzyło to co ktoś kiedyś powiedział:

" białe koszule, czarne dusze,

ja swoją duszę uprać muszę ".

 

 

Dominiko.

dziękuję bardzo za miłe słowa :)

 

 

 

 

@huzarc

 

dziękuję za życzliwy, interesujący komentarz.

 

 

 

[Migrena]

@viola arvensis

 

Wiolu.

 

wiem, że George Orwell oraz Jack London wcielali się na długie miesiące w łachmaniarzy aby później to opisać w swoich powieściach.

 

ale Ty widzisz mnie jakbym był już "tam" i wrócił aby tutaj ten wiersz.....

 

wielka jest Twoja wiara we mnie :)

 

prawdziwa poetka tak pięknie o swoim koledze z portalu, amatorze zupełnym :)

 

dziękuję najpiękniej za Twoje słowa :)

 

są dla mnie zawsze najważniejsze :)

 

dzięki.

 

 

 

 

@Omagamoga

 

dzięki, że jesteś :)

 

 

Edytowane 18 Listopada 2025 przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

Z pasją. Nasze ostatnie wiersze o podobnych sprawach. Każdy widzi to inaczej, podobnie, jak to, co będzie. Pozdrawiam

[Berenika97]

@Migrena

Napisałeś wiersz, który nie upiększa śmierci, ale też jej nie bluźni. Patrzysz na nią bez sentymentu i bez cynizmu. Zaintrygowała mnie fizyczność umierania – opisujesz je z niemal kliniczną dokładnością.

Ta „niewidzialna klamra" – to niesamowity fragment, moment, w którym śmierć przestaje być tylko biologią, a staje się ontologiczną przepaścią. „Śmierć zabiera wszystko" – i ten katalog strat jest przejmujący właśnie przez swoją konkretność.

Ale najbardziej zastanawiające jest zakończenie. Ta ciemność, która „jest Bogiem" – to nie jest pocieszenie ani sąd.

Nie czytałam jeszcze poezji o śmierci, która jest tak konkretna. Ale dla mnie Twój tekst jest przede wszystkim głęboką medytacją nad nietrwałością materii. Ale też trwałością ducha, mimo, że kończy się rodzajem spokoju - ostatecznej akceptacji nieuniknionego przejścia w „beziemnny” wymiar Absolutu. Piękny i bardzo filozoficzny tekst, wywołuje wiele refleksji.

[Alicja_Wysocka]

@MigrenaTwój wiersz dotyka granicy, której człowiek od zawsze próbuje dosięgnąć - tego, czym jest odejście i co z nas zostaje, kiedy ciało milknie.

Czytam Twoje słowa i widzę, jak różnie ludzie próbują to rozumieć.

I czasem trudno te perspektywy pogodzić, bo każdy nosi w sobie inną mapę, często nabytą nie z Ksiąg, lecz z obiegowych pojęć, tradycji, wyobrażeń.
Nie chcę więc oceniać, tylko powiedzieć, że Twój obraz ten moment przejścia, ten zanikający blask  pięknie pokazuje, jak bardzo próbujemy nazwać to po ludzku.

[Migrena]

@Marek.zak1

 

to było tak :

 

przeczytałem Twój - on zburzył mi spokój w głowie i......napisałem swój :)

 

dzięki za inspirę.

 

 

 

 

@Berenika97

 

Bereniko.

 

Ty tak pięknie potrafisz patrzeć.

 

Ty widzisz głębię.

 

Ty widzisz duszę.

 

Twoje komentarze są dla mnie radością i dopełnieniem.

 

dziękuję pięknie !

 

 

 

@Alicja_Wysocka

 

dzięki Aluś.

 

uchwyciłaś to co jest kluczem umierania.

 

nie sensem bo to raczej bezsens czasu.

 

dlaczego tak wcześnie ?

 

za wcześnie.....

 

dzięki :)

 

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@MigrenaNo właśnie - takie sekwoje np. - tysiące lat żyją, 

a żółwie - setki. A my?

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

za krótko :)

 

tak o 200 lat za krótko.

 

ale ZUS pewno by oszalał :)

 

cały !!!

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@MigrenaNo i wreszcie wiem, my się litujemy nad ZUS-em :)

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

akurat My mamy dobre serca :)

 

ale inni ?

 

odchodzą z litości ?

 

nad Zusem ?

 

 

 

[Wiechu J. K.]

@Migrena Jacku, intensywnie dogłębny opis gaśnięcia ludzkiego ciała. Zaprzeczyć raczej nie można temu, że Bóg stworzył również i śmierć. Oprócz biblijnych zapoznałem się trochę z innymi spojrzeniami na ten temat, na ten przykład  zmartwychwstanie i reinkarnacja. Tak, jest w nich nadzieja, a raczej obietnica życia wiecznego. 
Jak to się mówi, pożyjemy, zobaczymy. 

[Nata_Kruk]

@Migrena... ten wiersz, długi, jak to u Ciebie... wchodzi pod skórę bardzo. Każdym słowem....

W niedalekim czasie, w przeciągu roku, odeszły w rodzinie trzy osoby... to był i.. w sumie nadal jest...

cholernie ciężki czas.

[Migrena]

@Wiechu J. K.

 

Wiesiu.

 

śmierć która daje nowe życie.

modlimy się za zmarłych żeby Bóg dał im piękno którego na ziemi nie doświadczyli.

 

damy radę !

musimy !

 

trzymaj się Wiesiu :)

 

 

 

@Nata_Kruk

 

najlepsze co mogłoby nam się zdarzyć to sygnał stamtąd, że jest wszystko OK.

 

brak wiadomości i stąd nasza niepewność i ból.

 

w filmie "predator" indianin mówi : "wszyscy zginiemy".

 

i póki co musimy się tej opcji trzymać.

 

Nata.

 

dziękuję :)

 

i głowa do góry :)

 

proszę !

 

 

 

[Wiechu J. K.]

@Migrena

 

Jacusiu, 

 

zmarli już nie potrzebują nic, bujając w obloczkach i grając na harfach 

 

Ty też się trzymaj Jacusiu :)