Drut

[Migrena]

 

 

Nie wiem, dlaczego.

Byłem wierny - pachniałem twoimi rękami,
znałem każdy cień twojego głosu.

W lesie pachniało wolnością.
Myślałem: pójdziemy dalej.
Ty się odwróciłeś.

Drut zasyczał złośliwie - jak wąż.
Zostałem sam.
Pod drzewem, które nie zna imion.

Wyczułem twój ślad w wietrze -
jeszcze jeden oddech,
jeszcze jeden cud, który nie przyszedł.

Świat odsunął się ode mnie
jak woda od kamienia,
który przestał być potrzebny rzece.

Patrzyłem,
jak słońce kładzie się na mchu
i odpływa - w ciemność nocy.

Nie rozumiałem,
czemu ziemia jest taka zimna,
czemu nie wołasz mnie już po imieniu.

Jakby wszystkie liście
straciły sens drżenia,
a wiatr zapomniał, że istnieje powietrze.

Kiedy noc przyszła,
słuchałem własnego serca -
biło jak kij w blaszanym wiadrze.

A we mnie rosła cisza -
jak w drzewie,
które uczy się oddychać w ciemności.

Cicho.
Coraz ciszej.
Cisza ciemnieje.

A potem wszystko się rozpłynęło:
mój głos,
mój zapach,
mój świat.

Tylko drzewo zostało.
I cisza.
Echo ludzkiego kroku -
ostatnie, co kochałem.

 

 

 

[Annna2]

@Migrena  nie wiem, może to idealistycznie zabrzmi, może trudno i niemożliwie.

Czasami trzeba pozwolić komuś odejść. Bo takie jest życie.

I być wdzięcznym ( mieć w pamięci to, co było) za wspólny czas,

i jednocześnie dać pewność, że w razie czego, pomocy, dobrego słowa-

będzie się tuż obok. 

Albo można poświęcić, dać komuś życie- podarować cząstkę siebie

[Robert Witold Gorzkowski]

@Migrena wiersz twój to elegia która wzrusza i łagodnie przeprowadza przez dramat wydarzony. I to wołanie w ciszę a słyszenie tylko bicie swojego serca, aż do rozpłynięcia, aż do realnego świadka ponurej chwili i kołyszącego miłością echa oddalającego się w ludzkim kroku.

[huzarc]

@Migrena

To poruszający wiersz o miłości absolutnej, czyli takiej, która nie stawia warunków, nie negocjuje, nie rozumie zdrady, tylko trwa. Mówi głosem istoty, dla której człowiek jest całym światem. I właśnie dlatego tak mocno boli moment porzucenia.  Nie złość, lecz niezrozumienie.

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Czytam i milknę. Bo są wiersze, po których nic już nie trzeba mówić. Ten pachnie utratą,

ale i miłością, która nie zdążyła się pożegnać.

[viola arvensis]

@Migrena „Przez całe życie próbował być dobrym człowiekiem. Próbował wiele razy, ale nie wychodziło mu. W końcu był tylko człowiekiem. Nie był psem”

(Charles M. Schulz)

Tylko tyle rzec można. Wiersz ściska za gardło. 

[violetta]

@Migrena apokalipsa:)

[Migrena]

@Annna2

Aniu.

dziękuję serdecznie :)

 

 

@Robert Witold Gorzkowski

Robercie.

im człowiek starszy tym to święto listopadowe smutniejsze.

 

dziękuję.

 

 

 

@huzarc

dzięki.

mądre słowa.

 

 

@Alicja_Wysocka

 

a ja ciągle jestem pod wrażenie Twojego "Cudu".

 

pięknie to napisałaś !!!

 

 

 

@viola arvensis

Wiolu.

 

jak Ty mnie wspaniale rozumiesz !

 

pięknie Ci dziękuję :)

 

 

 

@violetta

 

kiedy człowiek z Panem Bogiem  żadna apokalipsa nie jest straszna.

 

dziękuję :)

 

 

@KOBIETA

 

smutek - bo za trzy dni listopad.

 

dziękuję serdecznie :)

 

 

Edytowane 29 Października 2025 przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[violetta]

@Migrena ale czy Pan Bóg da ci miłość? Jak Twoje przygotowania do wyjazdu na Teneryfę?:) ja po tym wszystkim wyruszę w dziką podróż?:)

[Migrena]

@violetta

 

Violetko.

miłość ?

daj się zastanowić.

bo to decyzja na całe życie.

 

 

[violetta]

@Migrena ile masz lat? Czy tak dawałabym miłość, raczej brałabym, nie jestem aż taka hojna:)

[Migrena]

 

nie wiem jak tutaj dodać Państwa nicki, ale wszystkim którzy tutaj byli, czytali i "wlepili" mi punkty bardzo pięknie dziękuję :)

 

 

[Alicja_Wysocka]

@violetta + @Migrena Kochani, umawiajcie się ciszej, na Prywatnej Wiadomości,

bo za Jackiem, sznurek dziewczyn pojedzie i co Ty wtedy Fiołku Leśny, znaczy Violu, zrobisz?

 

Dobranoc :)

[violetta]

@Alicja_Wysocka ja to nie jestem zazdrosna, mogłabym być w haremie:)

[Alicja_Wysocka]

@violetta W haremie? Ale tam, nie Ty wybierasz. 

[violetta]

@Alicja_Wysocka ja myślę o swoim haremie:) nie interesuje mnie inny świat:)

[Alicja_Wysocka]

@violetta No wiesz? Może Ty jesteś jak Messalina?

Oj, Violka, weź coś na uspokojenie :)

[Berenika97]

@Migrena

Druzgocący wiersz - głos porzuconego zwierzęcia, psa. Wersy takie jak -"Byłem wierny - pachniałem twoimi rękami", "znałem każdy cień twojego głosu", "nie wołasz mnie już po imieniu" są pełne bezwarunkowej miłości i lojalności, która zderza się z niezrozumiałym okrucieństwem porzucenia. Tytułowe "Nie wiem, dlaczego" staje się krzykiem niewinności wobec zdrady. Piękne obrazy i metafory, nawet drut "zasyczał". "A we mnie rosła cisza - jak w drzewie, które uczy się oddychać w ciemności". - To przejmujący obraz powolnego umierania, rezygnacji i wtapiania się w obojętną naturę. Twój wiersz jest bolesną emocją ubraną w precyzyjne obrazy.

Ostatnie wersy łamią serce. Piękny ale boli.

[Migrena]

@Berenika97 @Berenika97

 

Nika.

Twoje oczy jak dwa pryzmaty, precyzyjne, widzące w tekście to co czasem trudno jest dostrzec.

 

wiele lat temu znalazłem w lesie przywiązanego drutem do drzewa psa.

 

w stanie agonalnym.

 

weterynarz, lekarstwa, odżywienie i wyszedł z tego.

 

dałem mu imię Miś.

 

dożył łącznie 19u lat.

 

nigdy nie zapomnę jego wiernych oczu.

 

dziękuję za Twoje piękne słowa !