Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Robert Witold Gorzkowski

 

niezwykle kondensowana poezja religijna o charakterze niemal epigramatycznym.

 


wiersz ten jest głęboką medytacją nad naturą Zmartwychwstania. 

 

nie chodzi w nim o cud fizyczny, ale o zmianę ontologiczną.

 

zamiast po prostu pokonać śmierć, Zmartwychwstały wyrzucił ją ze swojej istoty, czyniąc ją zewnętrznym i pustym atrybutem.

 

ta nowa, wolna od śmierci egzystencja została zaoferowana czlowiekowi jako nieustające współistnienie – obietnica wiecznej komunii.


 

to wiersz o triumfie  nad skończonoscią.

 

to co Robercie napisałeś ma taką wagę, że  trudno mi to  opisać słowami.

 

jesteś pięknym człowiekiem !

jesteś wielkim poetą !


Opublikowano

@Robert Witold Gorzkowski @Robert Witold Gorzkowski tak!

Nasze życie zmierza ku wieczności.

Czas zawsze przewyższa przestrzeń- Przestrzeń to nasze życie- od do, zawsze ograniczone.

Czas to nadzieja na życie wieczne, nieskończona.

Człowiek przecież nie wszystek umiera.

A tam po drugiej stronie będzie Bóg- obiecał, odkupił śmierć.

Za nas ludzi- z miłości do nas umarł na Krzyżu

Opublikowano

@Robert Witold Gorzkowski

Pięknie uchwyciłeś tę nierozłączność – grób, który stał się drugim ciałem, drugim oddechem. To, co napisałeś, brzmi jak definitywna diagnoza: nie da się oddzielić tego, co przeżyte, od tego, kto przeżył.

Najbardziej porusza mnie to "współistnienie" – słowo tak spokojne, jednocześnie pełne rezygnacji i zgody. Nie walka, nie ucieczka – po prostu życie obok, z tym ciężarem, który już nie jest zewnętrzny.


 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @beta_b Straty i konflikty są zawsze, jedne pomijalne, inne porażające.  Peelka już się nie boi, co jest jakimś światełkiem w tunelu. Pozdrawiam serdecznie, a wiersz taki porażający. M
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - miła Alicjo serdecznie dziękuję ci przeczytanie i komentarz -                                                                                                                        Pzdr.już wakacyjnie. Witaj Marku - bardzo mnie cieszy że masz podobnie - niech tak będzie aż do końca -                                                                                                                                Pzdr. Witaj - twoja wdzięczność jest twoim karbem o którym zawsze pamiętaj - dzięki za przeczytanie              mojego wiersza -                                                       Pzdr.                                                                                                                                    Witaj - tak warto było i niech dalej trwa - dzięki za komentarz i polubienie -                                                                                                                                     Pzdr.serdecznie. @Benjamin Artur - @Pisarzowiczka - @Poet Ka - @Posem - dziękuję  - 
    • @Berenika97 - @Posem - dzięki - 
    • Witaj - wiersz jak to ja mówię  odważny - nie każdy tak się otwiera  - myślę że warto o takich              przeżyciach pisać - pamięć nasza to nas skarb który czasem boli a czasem pomaga -                                                                                                                                             Pzdr.zadumaniem.                                                                                                                                                       
    • @Marek.zak1 zamierzam wydać zdaje się w Ridero czwartą książkę pt. O ironio ;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...