Żniwa

[Annna2]

 

Żniwa  po dwudziestam drugam julu sia zaczeli.

Gbury kosami rznyli zboże, kobziyty za niam
w snopki ziójziali. 

Bez pora dniów łóne na polu doschnóńć
musiali.

Snopki kele stodoły sia zwoluło,

a potam do draszowania w siójsieku łukłodoło.

 

Roboty w lato ziancy buło,

żodan sia nie bojał tlo z ptoszkami pospołu

wstowoł.

 

Po żniwowaniu rżysko brok buło zabrónować

i pole znowój łobsiać.

Wciórkam na cias mus zdójrzyć,

bo jasiań łu noju przychodziuła  chibko.

 

Chałupa- am machluja! Cisza i zietrz

Ziesz?

 

 

 

 

 

 

 

 

Trwają żniwa- od dwudziestego  drugiego lipca.

Gospodarze tną zboże, kobiety za nimi w snopki wiążą,

przez parę dni na na polu  schną.

Snopki koło stodoły zwalić, w sąsieku ułożyć

i potem do młócenia przygotować.

 

Po żniwach trzeba jeszcze zabronować 

i pole znowu obsiać.

 

Latem pracy huk- nikt się jej nie bał,

z ptakami skoro świt wstawał.

 

Trzeba się śpieszyć, by ze wszystkim zdążyć,

jesień u nas przychodziła szybko.

 

W moim domu nie może przestać dzień.
Mój dom zanosi się dziecinnym śmiechem
Miłość znów otula padający drzew cień.
Na widok kota pies zamerda ogonem.

 

W moim domu- nie to nieprawda!

 

Na zwykłe cześć i do widzenia,
wiatr i cisza, niczego już nie ma.
A wszystko inne niosę ze sobą.
Do domu- drogą.

 

Edytowane 17 Sierpnia 2025 przez Annna2 (wyświetl historię edycji)

[violetta]

Teraz to już maszyny tną. Ładny obrazek wsi że żniwiarzami. 

[Annna2]

@violetta kiedyś też były- Dziadek miał już żniwiarkę konną

ale zgadza się- teraz pełna mechanizacja.

Dzięki

Edytowane 17 Sierpnia 2025 przez Annna2 (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Annna2

Mój dom, często przechodzę tą aleją. Jest piękniej,zdecydowanie,

ale to już nie Mój dom.

Tamten wtedy był najpiękniejszy.

Od rana piłka w wakacje...

Nie mam żalu ,że odszedł.

Czuję radość ,bo był. 

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[Jacek_Suchowicz]

odbieram jako wspomnienie dzieciństwa - krótki reportaż z okresu żniw.

 

mój dom dzieciństwa jeszcze istnieje

lecz inni ludzie inne klimaty

kiedy przejeżdżam do mnie się śmieje

pewno pamięta odległe czasy

 

ma nowy dach i elewację

sanitariaty w środku wodę

a ja pamiętam te dobre czady

kiedy w podwórku "stojał" wychodek

....

 

[Annna2]

@andrew - to tak jak mój.

Jest- ale nie jest już mój. Dzięki

@Jacek_Suchowicz  dzięki piękne za wiersz.

Mową mojej Ziemi opisuję zwyczaje, to co się ziało kiedyś.

Edytowane 17 Sierpnia 2025 przez Annna2 (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Annna2Wprawdzie nie znam pracy w gospodarstwie, ale umiem za to wyobrazić to wszystko, co napisałaś. (przynajmniej mam taką nadzieję).

Twój wiersz jest piękny i bolesny, tak go odczytuję.

Najpierw przeniosłam się do minionego już życia, takiego, w którym to natura regulowała ludzkie życie. Oprócz ciężkiej pracy, jest tam ogromna dawka miłości.

A potem nagle wers: „W moim domu- nie to nieprawda!” - uderza z brutalną siłą. Przywołuje smutek, poczucie utracenia. A mimo wszystko jesteś silna. To bardzo głęboki i emocjonalny wiersz. Twój wiersz - Poetki, osoby bardzo wrażliwej, obdarzonej niezwykłym talentem. 

 

 

[Annna2]

@Berenika97 Berenika nie wiem co powiedzieć- znowu.

Po prostu napiszę- dziękuję. I dziękuję za Twoje serce.

[Annna2]

@Andrzej P. Zajączkowski, @Rafael Marius dzięki

[Robert Witold Gorzkowski]

@Annna2 prawda Aniu, ale ten dom jest w naszych sercach. U nas też gospodarstwo zostało sprzedane. Nie ma już niczego nowi gospodarze obmurowali dom zrobili kanalizację mają lodówkę i elektryczność ale to nam nie przeszkadza jak tylko siostry zjadą się z zagranicy w lecie jedziemy tam spojrzeć na pole które się nie zmieniło na górkę którą kiedyś przemierzałem konno lub na motorze w drodze do Parzymiech lub Napoleona do sklepu. Kłaniamy się grobom Potockich i naszym przodkom, grobom powstańców styczniowych i rodzinom szlacheckim i hrabiowskim które tutaj spoczywają, ludziom których kiedyś znaliśmy leśniczemu i oberżyście księdzu proboszczowi oni wszyscy tu są nigdzie nie wyjechali i te miasteczko też jest i ten kościółek przy którym w niedzielę odbywały się targi odpustowe gdzie można było kupić kogutka obraz święty czy lizaka większego od głowy. Tylko że ta ulica jakby się skurczyła a wszędzie zrobiło się tak blisko i do stawu i do byłych już sklepów w domach umiejscowionych i nawet do cukierni która jest ale już jej nie ma. A my trzymamy się za ręce i idziemy wdychając zapach naszego świata i nikt nam tego nie odbierze. Na koniec jeszcze na mszę do kościółka do proboszcza który naszych przodków nawet już nie kojarzy ale zawsze dostaje na mszę i modlitwę za wszystkie dusze. Myślę że nawet z sentymentu nasze dzieci będą tam jeździły.

[Annna2]

@Robert Witold Gorzkowski  piękny komentarz Robert dziękuję.

Tak- to wszystko jest- jest w naszych sercach.

Dziękuję

[Maciek.J]

@Annna2 tak opisać ciężką pracę na polu to chyba potrafił tylko Reymont w Chłopach ale to była proza

w poezji nie znam tak dobrego obrazu ze żniw jak twój Aniu

Chapeau bas !

 

[Annna2]

@Maciek.J  ciężka była- pot lał się po plecach

dzięki

[Nata_Kruk]

Żniwa... najświętsza prawda wiejska.. latem pracy huk, dla całej rodziny, brzdąców także. Ładnie Anno.

Właśnie czytam "Chłopki"... Joanny Kuciel - Frydryszak. Bardzo ciekawa pozycja.

 

[Annna2]

@Nata_Kruk  tak, dzięki

[Annna2]

@Rafael Marius dzięki

[Robert Witold Gorzkowski]

@Nata_Kruk tak, z racji moich zainteresowań już czytałem (a raczej słuchałem audiobooka) ciężkie miały życie.

[Leszczym]

@Annna2 Super oddałeś obraz sielskości, wsi, przyrody, roli, no ekstra po prostu !!!! Mam tak czasem, że aż mnie cieszy, że nie pominąłem wiersza. Wpisu. Śladu czego bardzo dużego. Dzięki !!!!

[Annna2]

@Leszczym Tobie też dziękuję bardzo