Tego się nie da ubrać w słowa **

[viola arvensis]

Tego się nie da ubrać w słowa 

Jest metaforą wszystko we mnie 

Margines świata mnie pociąga

Między wierszami się dopełnię.

 

Stoję dziś jak otwarta księga 

Ze swą wysoką wrażliwością 

Bo jest przekleństwem, również łaską 

Bywa, ze staje w gardle ością.

 

We mnie są rzeki nazbyt kręte 

Wartkie potoki smutnych zdarzeń 

Serce spękane, połatane

Choć nie szukało nigdy wrażeń.

 

Drzwi obrotowe w moim wnętrzu 

Dusza jak gąbka wszystko chłonie 

Boli mnie za dnia, krwawi nocą

Czeka na czułe czyjeś dłonie.

 

Samotność siostrą, obcość bratem 

Niezrozumienie jakby matką 

Nie mów mi, że przesadzam znowu

Dla ciebie będę wciąż zagadką.

 

Wasza królewska mość wrażliwość

Niech cię szlag trafi! Trwaj na wieki! 

Codzień mnie nękasz, co noc budzisz

Zabij lub zamknij swe powieki.

 

Nijak żyć z tobą, nijak umrzeć

Gdy mnie w objęciach trzymasz

swoich 

Trochę ci dzisiaj już nie ufam

Ty jakby trochę się mnie boisz.

 

Bóg jest arystą we wszechświecie 

Stworzył to wszystko niepojęte

Wielką wrażliwość tych nielicznych

Uczynił niczym dzieło święte.

 

Cóż więc mi czynić z wrażliwością

Co raz mi krzyżem, raz skrzydłami

Wiersz jej ułożę, pieśń zanucę

Niech miłość pozostanie z nami.

 

* wszystkim takim jak ja WWO

 

 

 

Edytowane 4 Października 2025 przez viola arvensis (wyświetl historię edycji)

[viola arvensis]

@FaLcorN jakże prawdziwe to są słowa

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[viola arvensis]

@FaLcorN nie wiem czy jesteś jak ja WWO, ale na pewno posiadasz piękną wrażliwość co wynika z Twoich wierszy i co też wyczuwam swoim szóstym zmysłem.

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis Violu,
czytałam ten wiersz, jakby był o mnie, jakbyś zaglądała w miejsca, do których nie każdy ma dostęp… Słowa płyną tu jak rzeka, czasem wzburzona, czasem ledwo słyszalna – ale zawsze prawdziwa.
Twoja wrażliwość nie tylko boli, ona buduje – wers po wersie, czyjeś zrozumienie, czyjąś ulgę, czyjąś ciszę po burzy.
Każda strofa niesie ciężar i światło.
Dziękuję Ci za to pisanie „jak trzeba” – prosto z duszy, przez serce, do serc.

[Leszczym]

@viola arvensis Rewelacja Pani, rewelacja po prostu. I w ogóle i w szczególe. O jak dobrze, że nie przegapiłem !!

Edytowane 15 Lipca 2025 przez Leszczym (wyświetl historię edycji)

[viola arvensis]

@Alicja_Wysocka tak ładnie skomentowalaś, że juz się wzruszam... 

I ja dziękuję i cieszę się,  że są osoby jak Ty, podobne do mnie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Alicja_Wysocka]

@viola arvensis

Ja się nie bawię, to ja się wzruszyłam pierwsza, nie zabieraj mi tego miejsca :))

[viola arvensis]

@Leszczym co za "wejście" pod wiersz z przytupem

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przemiły i chciany bardzo gość z Ciebie !  

@Alicja_Wysocka ach, żebym ja miala gdzieś bliżej taką Alę, z ktora mogłabym sie wzruszać,  choćby na wyscigi ...

[Leszczym]

@viola arvensis Słuchaj no zajrzałem i nie żałuję, jakieś to takie mega fajne, niegłupie, w gruncie rzeczy dobrotliwe, ale z nutką przewrotności i przekory, z dużą wrażliwością rzeczywiście i pisarskimi umiejętnościami - ja tak w gruncie rzeczy widzę pisanie ;)) 

[Starzec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mi się może tylko wydaje, ale wspólną cechą wszystkich tu piszących jest właśnie wrażliwość, zapewne w różny sposób uzewnętrzniana, ale jednak...

Pozdrawiam:)

 

[viola arvensis]

@Starzec dlatego też, to jedno z tych miejsc, ktore bardzo lubię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Starzec]

@viola arvensisI super, że takie są :)

[viola arvensis]

@Starzec to prawda. Cząstka wolności dla wrażliwości.

[viola arvensis]

@Leszczym 🩷 Dziekuję.

[Berenika97]

@viola arvensis

Zachwyciłaś mnie, jak zwykle! Poruszający wiersz, który przytulam do serca. Wrażliwość bywa błogosławieństwem i przekleństwem jednocześnie. Niesamowite metafory np. "Drzwi obrotowe w moim wnętrzu". Przepiękny wiersz. Znowu musiałam zajrzeć do Twoich tomików! Tak wiele mądrości się w nich mieści. Pozdrawiam mocno!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[lena2_]

Dzięki tej wrażliwości piszesz takie piękne wiersze:):)serdecznosci:)

[viola arvensis]

@Berenika97 Bardzo Ci dziękuję. Tak pieknie i łaskawie napisac, potrafi tylko 

wrażliwa, mądra duszyczka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@lena2_ dziekuję i rozumiem też  Twoje, ktore odzwierciedlają Twoje piękne, wrażliwe wnętrze

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - 

Cóż więc mi czynić z wrażliwością

Co raz mi krzyżem, raz skrzydłami

Wiersz jej ułożę, pieśń zanucę

Niech miłość pozostanie z nami. - pięknie - 

                                                                                Pzdr.serdecznie.

Edytowane 16 Lipca 2025 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

dostałaś dar ten najpiękniejszy

obdarzył ciebie wrażliwością

świat widzisz gorszy czasem lepszy

wiesz że nic nie jest w życiu proste

 

wszelkie działanie niesie skutki

te bezpośrednie i te dalsze

które to tylko ty dostrzegasz

zmieniają ludzi w życia marszu

 

bywa spotykasz różne twarze

gdy się przypatrzysz widzisz więcej

historia życia wypisana

tragedie smutki oraz szczęście

:))

[Wiechu J. K.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@viola arvensis Tak więc, na wrażliwość najlepsza jest miłość. Pozdrawiam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.