Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Poezja to życie E tam, chodzisz do lekarza?

A po co? Skoro los Twój jest gdzieś tam zapisany, to i tak go nie unikniesz. Zapisane, postanowione, masz być chory, będziesz.

Przy przechodzeniu przez ulicę, też się oglądasz?  A dlaczego?

Po co się uczyć, po co pracować, będzie co będzie, co zapisane, nie masz wpływu?

Bzdura jakaś, no sorry. Wystarczy się zastanowić.

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A jednak fatalizm to jedna z najstarszych koncepcji filozoficznych. Wyśmienicie pokazany w swoich blaskach i cieniach w "Kubusiu Fataliście", na pewno czytałaś.

Opublikowano

@Naram-sin Czas i przypadek dotknąć może każdego, każdemu może cegłówka spaść z dachu na głowę, ale nie jest to nigdzie zapisane, w żadnych gwiazdach czy kajeciku.

Kto i po co miałby to zapisywać. Skoro ustalone, zapisane, nieuniknione, to po co poradniki, szkoły. Po co naprawiać samochód, będzie co będzie.

Chcesz to zrobić, bo zależy Ci na bezpieczeństwie własnym i cudzym. Tak to czuję

i rozumiem. A filozofia? Czasem stawia do góry nogami, to, co stoi jak powinno :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niektórzy nazywają to przeznaczeniem, inni nieuchronnością.

 

Wszystkie działania, inicjatywy, wysiłki potrafią zaprowadzić długą i krętą drogą... na sam początek.

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • minimalizm skompaktowany w lśniącą gwiazdę drobny, czuły akt dotyku na czyichś ramionach brak kosmyków espresso na stoliku małość bez liku małe są torby i małe przedmioty w torbach noszą te rzeczy krótką chwilę ci, co dźwigani są przez niedorzecznie wielkie serca
    • @Somalija   Potwór ------   … nieskończona równina…   Szarozielony step…   …   Podmuchy wiatru… ― Świst astmatycznego oddechu ziemi, co wydobywa się ― gdzieś ― z głębin… ―   … nie wiadomo skąd…   …   … szepczą coś do mnie ― opuchnięte ― sine widma…   … poruszają strzępami ust ― ginąc w piskliwym szumie śmiertelnej gorączki…   W powolnym przepływie ― pęków atmosfer…     …   Dreszcz… Zimno...   … samotność…   Pod bosymi stopami ― martwa ― oślizła trawa…   …   Naznaczone nuklearnym żarem stalowe konstrukcje…   … betonowe ściany ― z rdzawymi smugami wieloletnich ― rakotwórczych deszczów...   …   Opuszczony bunkier…   … mój dom…   … kurz… ― pajęczyny… ― gruz…   …   Ciężkie kroki ― straceńca…   … chrzęst rozbitego szkła…   …   Obijam się o ściany ― wnikając w mrok ― wąskiego korytarza…   … za mną ― długa smuga krwi…   …   Rozpalone cząstki ― przeszywają ― straszliwie zniekształcone ciało… ―   … tłumiąc ― mdlącą wonią radiacji ― odór rozkładu…   …   Muskam drżącymi dłońmi ― wśród charczenia i jęków ― napromieniowane przedmioty…   …   … w kawałku lustra ― dostrzegam ― ogromne oko…   … wpatrujące się we mnie… ― nie we mnie…   (Włodzimierzz Zastawniak, 2017-09-15)
    • @Chiron - nadal nie odpowiedziałeś na podstawowe pytanie (kopiuję) - "A tak przy okazji odpowiedz mi, ile jest z twojej twórczości w tym utworze?" Bo jeśli portal i jego strony mają się przerodzić w bibliotekę z cudzymi dziełami, to ... nie po to on zaistniał :-(((
    • @Arsis @Arsis @Arsis @Arsis @Arsis Hahaha

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      , łobuz
    • ile kruchości chowasz w sobie chroniąc szklanego jednorożca przed światem z którego wytarto łzy goryczne po przyszłości   pamięć skraca dystans i już nie wiem czy wspomnienie odzwierciedla ruch dłoni napięcie ciała czy też doklejam kadry i słowa wyświetlane na ekranach    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...