Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gdy obraz piękna
rozmywa się w czarną plamę
ty wiesz..

jak szklane oczy
rozbić na kryształki
mieniące się w szczęściu

aby nuty popłynęły
ku wieczności
by zatańczyła kobieta z welonem
utkanym z niebiańskich chmur
ty wiesz..

Jak zaczarować chwilę
co powiedzieć bym
Tobą była

Opublikowano

slodki i magiczny wierszyk.
za slodki...
ale troche mnie zaczarowalo, wiec nie jestem na nie. rzadko czepiam sie formy, ale tu forma ewidentnie kuleje, popracowalabym nad wersyfikacja.
ten wiersz nie jest objawieniem geniuszu. mieniace sie krysztalki i spolka mialy porwac na wyzyny fantazji, moze i porwaly, ale na ktrotka chwile, bo zaraz spadlam bolesnie na bruk doslownosci caloksztaltu przekazu i refleksji.
Pozdrowka, Paula.

Opublikowano

wyjmuję fragment, który rozbawił mnie najbardziej:

utkanym z niebiańskich chmur

czy znasz jakieś inne chmury? bez sensu, masło maslanie, a Murzyn jest czarny - zawsze.
Ja rozumiem, gdyby istniały tylko podziemne chmury - to byłoby genialne stwierdzenie, teraz jest do niczego.

O słodyczy tego wierszyka nie bedę się rozpisywała, gdyż jest jedeym ze słodszych jakie zdazyło mi się czytać O_o

pracuj a będziesz pisała z sensem i mysl przede wszystkim, kiedy piszesz

pozdrawiam ciepło
Iga

Opublikowano

widze ze formum dyskusyjne tu powstalo:) no cóż,,on miał być własnie słodki..może rzeczywiście za bardzo.Ehh..zdaje sobie sprawy że do geniuszu mi brakuje,ale nawet najlepsi tak zaczynali.dziekuje za komentarze.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   To zaproszenie, a nie prośba, o miłość się nie prosi.
    • Może ci się nie podobać, lecz musisz się dostosować Bo obowiązki ciążą tak samo jak zakaźna choroba każde nabyte doświadczenie, to jedynie nowa fobia w tym kraju są tylko dwa miasta, sodoma i gomora   Wszystko wokół blednie i czasami mam ochotę  zapaść się pod ziemię Zupełnie jak podczas opowiadania żartu, z którego tylko ja się śmieję  Tylko, że innych żartów nie znam, a ten był specjalnie dla ciebie   Dzwonie do ciebie z nadzieją, że nie odbierzesz Bo nie wypada, zostawiać brata w potrzebie I co, że rzadko pokazuje się na kogoś pogrzebie Nie mam wielu znajomych, a ze wszystkimi spotkam się w niebie   Wszystkie myśli, bez wyjątku są brudne tak samo jak filmy bez przemocy są zwyczajnie nudne Ja tylko stoję pod oknem i czekam aż deszcz lugnie a kiedy w końcu to nastąpi? tylko bóg jeden wie   Byłbym erudytą gdyby nie moja słaba pamięć Wiedziałbym, kiedy i których stosować zaklęć miałbym punktów iq, więcej niż budowlaniec w mapei Mógłbym w końcu rozmawiać o sztuce i pić czarną kawę   Na świecie jest tyle ludzi, tyle osób nikt się nie obudzi, jest na to sposób   Tu stoi klub, a tam leży kościół Martwy duch, pod nim wykopany grób  
    • @Nata_Kruk   Bardzo uroczy wiersz! Zakończenie z "pająciękiem" absolutnie rozbraja i kradnie serce. Świetnie udało się tu uchwycić dziecięcą perspektywę i tę naturalną, niemal naukową ciekawość (liczenie nóżek!), która tak mocno kontrastuje z dreszczykiem mamy. Pozdrawiam cieplutko! :) 
    • @LessLove Wiem, wiem... Też słyszałem, z tym, że to wywiad pana Kazika Staszewskiego i jego publiczna odwaga do opowiedzenia o wszystkim publicznie zrobiła na mnie naprawdę piorunujące wrażenie. Nie chciałbym tu być tym kimś, kto ocenia, który z tychże Piosenkarzy jest lepszy. Inspirację poczułem po wysłuchaniu w/w wywiadu z panem Kazikiem Staszewskim, potem napisałem wiersz. Oto cała historia powyższego wiersza. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • @jan_komułzykant No ba ;))))))))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...