Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

od razu widać że masz kota

i chyba zowie on się Fiś 

zielone oczy ma na pokaz

a tuli  się jak nigdy nikt

 

jest bardzo dumny gdy napiszesz

jakiś komentarz albo wiersz

w tedy nie patrzy w swoją michę

lecz oczy twoje patrzeć chce

 

gdy mruczy głośno się ociera

pręży swój ogon oraz grzbiet

jest niczym wena twoja teraz

i mówi pióro w garść już weź

:)))

 

Opublikowano

już z lat dwadzieścia chyba czytam

te subtelności w twoich wierszach

czy kiedykolwiek wyszła kicha

dla mnie ty zawsze byłaś pierwsza

 

to że się uwielbiam z tobą droczyć

wyłącznie słowem rymowanym

i wrzasnąć już kompleksów dosyć

długopis to jest twój kochanek

 

więc dbaj o niego wyczyść z kurzu

wymieniaj wkłady kiedy trzeba

i puść na kartkę daj mu luzik

a same wiersze spłyną z nieba

Opublikowano

czemu od razu masz pyskować 

porozmawiajmy przeuroczo

każde z nas w swoją stronę zmierza 

ma swoje zdanie - idzie o to

 

pisanie rymem - szczebiotanie

więc szczebiotajmy jak najdłużej 

szczebioczmy za dnia oraz w ranek

a wieczór niechaj wierszom służy

 

bo przecież w wierszach zawsze o czymś

zawarte myśli i problemy

słuchajmy innych w strofach prostych

przecież duchowo się wspieramy

:)))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Księżyc zawsze  ma nieswoją twarz. Czasem stara się odzyskać rysy, zgubić ten profil.   Spogląda na mnie z uśmiechem, mruży któreś oko, ale brak mu życzliwości.   Targany zazdrością żałuje,  że nie skrył się za wzgórzami i patrzył, gdy oddychaliśmy głośniej.          
    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...