Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Leszczym :) właśnie...

Dzięki:)

 

 

 

@jan_komułzykant wiem, choć kukiełka też ma jakieś skojarzenia... W sumie chodziło mi o sztucznego człowieka (coś więcej niż robot).

Jeszcze pomyślę...

Dzięki:)

 

 

 

@poezja.tanczy :)

Bardzo dziękuję,

również miło pozdrawiam 

 

 

 

@Ewelina @Marcin Tarnowski

Podziękowania:)

 

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Marek.zak1 no tak, człowiek coraz bardziej otacza się sztucznym, wymienia naturalne na sztuczne ale też niebezpiecznie dopuszcza sztuczne do swego wnętrza -prozaiczne sztuczne zęby ale też nogi, ręce, serce; teraz dochodzą chipy w mózgu... Ok, pomagają, ale gdzie jest granica i czy można tak wszystko wymienić w sobie i stać się Barbie/Kenem... :)

Wiecznie młodym, sprawnym, zdrowym w tym materialnym świecie... Horror :)

Dobrze, że duszy nie można podmienić na sztuczną i ona w odpowiednim czasie i tak relokuje się do świata duchowego :)

Dzięki za kmnt 

 

 

 

 

@violetta :))

Dzięki 

 

 

Opublikowano

@iwonaroma

Wybacz, ale nie mogłem wstawić komentarza pod treścią;

chciałem ci zostawić — nić z myśli zatrzymaną przez techniczny error -:)

Dzisiaj to nadrabiam, pisząc ci, że mnogość interpretacji z całości

wizją odkrywa prawdę, niż tę, fałszem w telewizorach wyświetlaną ekranem!

 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@tak to ja 

No na pewno nie wszyscy dadzą się przerobić na lalkę i uczynić z siebie marionetkę, na szczęście:)

Ależ nazwa miejscowości... Pewnie siostrze będzie się tam super mieszkać, a i Ty skorzystasz odwiedzając ją :)

Dziękuję i również pozdrawiam:)

 

 

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy   Czytam jak reportaż z wypadku, a pod koniec okazuje się, że dostaję coś zupełnie innego. I ten ostatni wers narratora - zimny, spokojny, straszny. Świetny tekst! 
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo":     Na dno duszy, wędrówka w grób W dole bez skargi zadrzemał Mimo starań, tysięcy prób W echa śnie oniemiał   Szpalerem trupów osaczony W życiu w śmierć przeminął W dwa światy duch skręcony Sen ze snem i jawą zawinął   Nie miłość, nie złość zniweczyła Nie ona winna, nie on Nie on, nie ona wszystko zniszczyła Lecz w śnie niepokoju ton   Nie gniew, a skradziona róża Umarłą duszę zachmurza   Z wdziękiem – gorzka zdrada   Sam ze sobą w grobie gada
    • Błękit pociemniał. Anioły pękate siały planety huczące w krąg w deszcze i grady zdrobnione. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.   A ludzie tworzyli z ziemi, morza i chmur jakby do nieba schody, jak spęczniałe troską ciała gór na płask rozmiażdżone w groby.   I mówili: to nic, że w śmierć ubrany dziś ten świt, powietrze. Nam jeszcze słońce dusi sny i wiatr się jeszcze o nas trze.   Anioły - w żałobne płomyki świec ucichły, jak ciepło drżących rąk i jak para łez ciepłych milkły. Zabierzcie mnie, zabierzcie stąd.  
    • @Jacek273   Świetnie oddajesz dysocjację -  to poczucie bycia kukłą we własnym życiu. Pytania w cudzysłowach działają jak chór w greckiej tragedii -  obserwują, ale nie pomagają.  Szczególnie poruszający wers -"sztuczny człowiek, z zewnątrz - sztuczny dramat".   Pierwszy etap - wyrzucić telewizję! 
    • @Proszalny   Ten tekst ma w sobie coś z przypowieści i coś z medytacji - dzieje się sam, jak ten park, w którym zamiast słów gromadzi się cisza. Trzy przykazania w trzech akapitach - świetny pomysł - wtajemniczenie przychodzi stopniowo. Ale trzeba zwolnić. Szachy to gra w której każdy ruch ma konsekwencje, każda figura ma rolę. A narrator zasypia między szachem a matem i budzi się z wiedzą że nie jest figurą. I to zakończenie - "e4" - otwierający ruch w szachach - wreszcie wiadomo gdzie postawić pierwszy krok. Tekst który warto czytać powoli. Najlepiej w parku. :)   Czyta się naprawdę dobrze. Masz wyczucie języka i to czuć w każdym akapicie a styl jest spójny i przyjemny w odbiorze.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...