Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W naszym ogrodzie już zimy nie ma

wiosna szaleje

 była potrzebna

 

co cztery lata różne ekipy

walczą w castingu na ogrodników

ich obowiązki są bardzo proste

muszą tak działać by dobrze rosło

wszystko co żyje i wegetuje

rodzime sosny uchodźcze tuje

 

schemat ekipy jest bardzo prosty

główny ogrodnik i do pomocy

robotne koty

 

ostatnio mamy ogromne zmiany

rośliny inną firmę wybrały

tamtej poprzedniej już miały przesyt

dobrze zrobiły

 nie wiem niestety

o przeszkadzało

 brak dobrej wody

atak szarańczy dziurawe płoty

czy tłuste koty

 

skąd taki wybór

 trudne pytanie

niech każdy sam dziś odpowie na nie

owadów hordy przecież nie weszły

płot zbudowali podobno szczelny

być może kilka przeszło nad płotem

ale w ogrodzie byli przelotem

 

brak dobrej wody

 też nie ich wina

że nas niestety ciągle omijał

wspólny sąsiedzki nowy wodociąg

rur nie zmienili

 nie było po co

może i stare ale stabilne

i dodatkowo też tradycyjne

 

a tłuste koty

tu widzę problem

one w ogrodzie miały za dobrze

roślinom lały darmową wodę

a sobie

karmę jako nagrodę

za ich wysiłek

za ciężką pracę

za sterowaną wegetację

 

z tą karmą jednak ciut przesadziły

po ośmiu latach strasznie utyły

zaczęły sikać na inne ogrody

za brak dostępu do wspólnej wody

 

rośliny ślepe ale nie głupie

czuły że koty mają ich w dupie

obrzydła długa puszystych władza

i powiedziały im

 wy……… ( wam dziękujemy)

 

teraz w ogrodzie nastały zmiany

inną ekipę od grudnia mamy

 

nowy ogrodnik z nim chude koty

ostro zabrali się do roboty

już udrożnili nam wodociągi

najwyższa pora

 wiosna porządki

czas przyciąć drzewka posadzić kwiaty

zadbać o krzewy wyplenić chwasty

 

część roślin bardzo zadowolona

część się niedługo może przekona

tylko istnieją ciągłe obawy

by nowych kotów znów nie przekarmić

 

 

 

 

Opublikowano

tyle pisania ja powiem słowo

przyszedł ogrodnik z ogródka obok

przyjazny sąsiad lecz bez ogródek

przyszedł by zniszczyć tu nasz ogródek

 

cóż że wodociąg wspólny dziś mamy

zatruta woda płynie nam z kranu

kwiaty gdy mogą gdzieś uciekają

a gdy nie mogą już umierają

 

wspólny wodociąg szybko zakręcić

a ogrodnika przegonić prędzej

odbudowywać ogródek drogi 

by kwitł i owoc nam dobry rodził

:)

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...