Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

zamiana ról

obywatel

Przez obywatel
w Fraszki i miniatury poetyckie

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

obywatel

obywatel

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

chwalipięta z zazdrośnikiem

idą w parze z wykrzyknikiem

kiedy pierwszy coś pochwala
drugi na to nie pozwala

i wykrzyknik ma robotę

cóż poradzić na tą psotę

a zazdrośnik nigdy pierwszy
nie uderzył się po piersi

chwalipięta cudze chwali
chociaż w swoim też dowalił
o rachunek jest do przodu
lecz nie zdradza swego kodu

idą razem i przed siebie
jeden z dołkiem drugi z niebem
blisko siebie nie inaczej
by zrozumieć ich tę muzę

 

musisz stać się takim samym
choć przykładów wiele mamy
chwalipięcie idzie w pięty
gdy zamienia się rolami

 

 

 

Edytowane przez sam (wyświetl historię edycji)
  • obywatel zmienił(a) tytuł na zamiana ról

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      jego żona

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka   już nie będę takich tekstów pisał bo samemu mo dyskomfortowo.   dziękuję Alu.   wszystkiego dobrego:)      
    • Maciej Szwengielski
      wiersz bez tytułu

      Przez Maciej Szwengielski · Opublikowano

      Litania Kalwaryjska (fragment) (...) Po to by radość móc docenić Po to cierpienie Po to by dostrzec piękno Ziemi Po to cierpienie Po to by siebie w sobie zmienić Po to cierpienie Po to by w jasność wstąpić z cienia Po to cierpienie Po to by pojąć i docenić Po to cierpienie Po to by krzyż mógł świat odmienić Po to cierpienie (...) Autor: Zbigniew Książek
    • Migrena
      o dwóch poezjach

      Przez Migrena · Opublikowano

      @Poet Ka   musiałem pomyśleć nad Twoim wierszem.   i wymyśliłem tak:   Twój wiersz to fascynujaca autosemantyka .   jest to próba znalezienia punktu wspólnego między afektem a struktura.   rzadko spotyka się tak trafną diagnozę rozdarcia współczesnego poety: między ''wierszem o klarze" a derridiańską dekonstrukcją .     zachwyca mnie ta wizja Paryża jako refleksu bo  sugerujesz, że poezja lingwistyczna nie musi byc jałowa, jeśli tylko pozwolimy, by zderzenie dźwiękow wywołało nową  surrealną metafizykę .    to jest tekst o tym, jak 'intelektualne zapłodnienie"  rodzi nową wrażliwosć, w której wież a eiffla i elf mogą współistnieć bez sprzecznosci !!!     poetycka finezja:)      
    • violetta
      To było...

      Przez violetta · Opublikowano

      @Poet Ka pięknie:) 
    • _Marianna_W_
      Jak ufa, fukaj

      Przez _Marianna_W_ · Opublikowano

      Jak to zaufa - fu - azot, Kaj.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...