Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Wstydzę się miłości bać

Waldemar_Talar_Talar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Ten utwór został doceniony przez użytkowników.
Opublikowano (edytowane)

Może jestem już za stary

by mówić o miłości

ale słysząc jak niektórzy

z miłości biją w twarz

 

To w kieszeni otwiera mi się

strach  że  owo kochanie

na pierwszym zakręcie

będzie pełne łez

 

A przecież miłość to miłego

i ciepłego ma być kram

mamy ją podziwiać a nie

smutni obok stać

 

Może jestem już za stary

ale serce mam otwarte

które wstydzi się

miłości bać

 

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
12
Nata_Kruk

Nata_Kruk

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

które wstydzi się (?) .. bać miłości.. może lepiej.. nie chce bać się miłości (niech facet jest stanowczy)

Przekaz jasny... szczególiki do dopracowania.... ale za ów przekaz właśnie.. zostawiam Ci plusik.

Pozdrawiam.

Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  i tak trzymać - dzięki za czytanie - 

                                                                                     Pozdr.

Witam -  miło przeczytać taki komentarz -   dziękuje - 

                                                                                                           Pozdr.

Witam - poprawiłem co nieco -   miło że czytasz - 

                 masz mój pierwszy tomik - moje świata widzenie - może 

                   przydałby się do kolekcji mój drugi tomik  - Teatr życia - 

                      chętnie ci wyślę - oczywiście bez żadnych kosztów -

                          Podaj tylko na pocztę swoje namiary -

                                                   Z poważaniem Waldemar - 

Witam -  dzięki za utwór i czytanie  - 

                                                                    Pozdr.serdecznie.

Witam - zgadza się miłość to coś ponad...miło że czytasz - 

                                                                                                             Pozdr.

2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Pisarzowiczka
      Fajrant z pawiem

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      @Poet Ka świetne! :D 
    • Pisarzowiczka
      Zapomnij sobie

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      @Kiedy Jest Dzisiaj bardzo dobrze się ten wiersz czytało!
    • Pisarzowiczka
      Spływ

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      „Hej, tu jestem! Czy mnie słyszysz? Nie odpływaj!” – zawołała. Ocknął się z tej błogiej ciszy. Myślał o nadmorskich falach.   Chciałby taką czuć swobodę, znaleźć czas na próżne zbytki, lecz skok na głęboką wodę zawiódł – związek był za płytki.   Dość! Bo będzie tylko gorzej! Spojrzał na nią. „Nie tym razem!”. I odpłynął, hen, za morze. Czas wciąż płynie, a on z czasem.  
    • jjzielezinski
      Pani na D.

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      @viola arvensis Teraz widzę (i czuję), że użyłem Dział Naprawdę Dużego Kalibru na problem inny niż ten, którego się domyślałem. Błąd w mojej męskiej intuicji wziął się być może z tego, że ostatnio pisałem trochę po angielsku i -błędnie- założyłem, że "pani D." ma swój inicjał od tego angielskiego wyrazu. ;) Tak czy siak bardzo Ci dziękuję Violu zarówno za Twój przepiękny i głeboki wiersz, jak również za miłe słowa w moim kierunku. :) Kto nigdy nie miał depresji ten niech chwali Pana Boga i dziękuje mu za to. To wszystko co piszesz Violu to 100% prawdy. Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • wiedźma
      Cicho, cicho

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Mel666 Jak zwykle zaskakujesz. Wbiłaś mi tym wierszem klina:) Odrazu zaznaczę, że nie jest dla mnie łatwy do odczytania. Sam tytuł sugeruje mi, że  słowa " cicho, cicho " ustawiają wiersz do odczytu szeptem, to nie jest wiersz, który " krzyczy".  Odbieram go jako opis stanu człowieka po przedawkowaniu lęków, odpowiednia część pigulki wywołuje różne efekty, tu odpowiednio - sny.  Podmiot liryczny w " resztkach" świadomości  stara się określić jaką dawkę zażył. Trzy czwarte pigułkii sprawiają, że otwiera się brama czyśćca.  Obrazy " mieszają " się na przemian. Najtrudniejszym, dla mnie, odczytem jest " ten, który niesie światło ".  Słychać jego kroki na schodach. On jest tym, który ratuje. Jest przedstawiony w rodzaju męskim. Ja tu obstawiam lekarza lub ratownika medycznego lub mężczyznę, który nie spał, ( może z racji wykonywanego zawodu ).Sugeruję się tym, że słychać jego kroki. Wers " ten, który " niesie światło. Według mnie będzie to, ktoś kto po prostu przywróci podmiot liryczny do życia. Same słowa " cicho, cicho"  mogą tu być wypowiedziane przez osobę niosacą pomoc.  Ogromnie lubię Twoje wiersze.  Uściski.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...