Kocham cię poczuciem koherencji

[Nefretete]

           /Wstawiam tylko jeden utwór muzyczny spośród trzech, na bazie jakich wiersz był pisany /

 

Poezja to mój pasożyt
bez jakiego nie pożyję

 

W adapterze są już płyty, 
szerszeni umysł wyciągnął
trójzębne na przecier igły;
piszczą w akordach muzycznych
jakby grane trzy utwory
sinusoidami były:
z kardio moim  - umysł - myśli

 

W całość zbiegają się wszystkie 
jedną warstwą. Teraz serce -

 

podlega procesowi transmutacji; 
to co było nieszlachetne, staje się szlachetne 
dzięki substancji jaka w nim pojawia się. 
Jak myślisz?
dlaczego wpierw rozkłada, 
potem oczyszcza się, i utwardza... 
To jest właśnie kamień filozoficzny!

 

To nasz skarb! - "do gnoju wyrzucony, uczyniony najpodlejszym z podłych"

Ma, również metale. Zastanawiałaś (eś) się? 
                                  I
                                 V

Halki woń odkrywa moje myśli
wiatrem czuję wszystkie miliardy gniazd,
do twardych szepczą serc - mówiąc jedność ;
Puszku łakomy! Staniesz przed sądem  
klękając - obity w płaski nos - twój,
niemurzyński przyspieszy picie krwi
z kałuż. Ciulu! Wody nie dostaniesz 

 

Nawet sam Bóg, ciebie nie popieści
grzmotami,  i wpieprz masz murowany

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 3 Sierpnia 2022 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@Nefretete Fajny ciekawy wiersz, ciekawy merytorycznie bo z interesującymi spostrzeżeniami. Ale najbardziej zachwyciła mnie muzyka :) Świetny kawałek !!

[Nefretete]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo!

Dodam tylko, że te spotrzeżenia, o jakich wspomniałeś, są trafne z mojego punktu widzenia. Dlaczego napisałem pasożyt?

A nie bakteria, np? To zamierzam opisać w kolejnej osłonie, na bazie własnych przemyśleń dotyczących poezji, oraz jej codzienny wpływ - chodzi o funkcjonowanie cżłowieka.

 

Pozdrawiam!

Edytowane 3 Sierpnia 2022 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)