Na progu życia

[[email protected]]

Powiedz czym jest życie, spowite rumieńcem, dane na chwałę?
Jeden chce - zabije, czy mirem oblecze... z łona zabrałem.

Marne w swym wymiarze i krótkie w przelocie - miłość uniesie,
dlaczego się pytam, odpowiedz bo musisz, zostaje grzechem?

Krzyczy kiedy rodzi w bólu wychowuje - rzuca do śmieci,
uczyć by się chciało, bliskich mieć przyjaciół - dysonans leci.

Ojciec pije z matką i wiatr wokół ciebie, mrok zawieruchy,
co głowa przyjmuje a serce wypluje... owoc nadpsuty.

Droga w świat szeroki usłana kolcami, a dom pulsuje,

oni tak robili, ja prawie podobnie - wokoło góry.
Pokaż jak je zdobyć i znowu rozterka, idę w używki,

będzie może łatwiej, o dziwo jest gorzej, banał odkrywczy.
 

Dziś podsumowanie, plusy i minusy, patrz - ich już nie ma,

bilans skołatany, gdzie się pogubili... na usta klema.
Wstydzimy się wszyscy, ale twarze w górę, oni niewinni,
dopalacz, narkotyk, papieros, alkohol - koniec idylli.

 

Opieka społeczna, goguś do spraw dzieci, czy ich widzicie?
Gmina, powiat, miasto, bierne województwo, dziura w suficie.
W słowach elokwentni, tło czynów daleko - i znowu sami,
zjadacie pieniądze, nasze chyba wiecie - a my pod drzwiami!


"Nasze życie jest takie, jakim uczyniły je nasze myśli." - Marek Aureliusz.
 

 

Edytowane 8 Lipca 2022 przez [email protected] (wyświetl historię edycji)

[Krzysztof2022]

@[email protected] Prawdziwie i boleśnie.

Refleksja warta czytani.Gratuluję.

Pozdrawiam 

 

[staszeko]

U większości jest ilość lub jakość, u Ciebie jedno i drugie. Brawo!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[[email protected]]

@Krzysztof2022 Na tym odcinku nie zmienia się od lat, zastanawiam się dlaczego?

Pozdrawiam Krzyśku.

@Kapistrat Niewiadomski Popadłem w samozadowolenie, nie gadam z Tobą!
 

Pozdrawiam.

[Moondog]

@[email protected] kawał mocnego prawdziwego tekstu najbardziej do mnie trafił wers o tym nadpsutum owocu bo jakbyśmy wszystko przez nie filtrowali to wszyscy by wylądowali na Houston

Pozdrawiam i gratuluję

 

 

[[email protected]]

@Moondog Dziękuje za miłe słowa, to tylko wycinek naszych anomalii z którymi walczymy jak z wiatrakami. Człowiek niby jest najważniejszy jak trzeba wygrać wybory, później idzie w odstawkę.
 

Pozdrawiam.

[Krzysztof2022]

@[email protected] przecież to jest świetny tekst, sam się broni

Pozdrawiam

[Marek.zak1]

Wychowanie pomaga, dobry przykład, gen wytrwałości a i tak jest jak piszesz: dopalacz, narkotyk, papieros, alkohol - koniec idylli.

Prości, wykształceni, biedni, bogaci w to wpadają, a wyjść niemal nie sposób.  Pomoc państwa, szczerze, bardzo słaba, w przypadku prób samobójczych podobnie. Przykre to. Pozdrawiam. 

[duszka]

@[email protected]  Po przeczytaniu Twojego wiersza nasunęła mi się odowiedź: brakuje nam w życiu (i do życia) właściwych drogowskazów... Ani nasi rodzice dla nas, ani my teraz dla naszych dzieci nimi nie jesteśmy. Może się staramy, ale nie potrafimy w pełni, bo sami (jeszcze) błądzimy. Ja obecnie szukam drogowskazów "Wyżej", tam, gdzie wszystko miało swój początek. Wypracowany, treściwy wiersz, Grzegorzu. Pozdrawiam :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - podoba się Grzegorzu  - warto było zajrzeć - 

                                                                                             Pozdr.

                                                                

[[email protected]]

@Marek.zak1 Marku, państwo na tym odcinku jest bierne, córka naszej koleżanki z Beja zaćpała się na śmierć, miała jechać na leczenie do USA... zabrakło jej 2 tygodnie. Nasze ośrodki antynarkotykowe to istna parodia, uciekają z tych ośrodków i nikt ich nie szuka - zaczynają od nowa.

 

Trzymaj się zdrowo.

@duszka Duszko chcesz powiedzieć że sami jesteśmy winni swojej doli? Wg mnie brakuje profesjonalnej pomocy instytucjonalnej jak np w USA - tam ośrodek jest na środku pustyni, zamykają na 3 lata i żadnych wyjazdów gdziekolwiek, nawet do najbliższej rodziny. Wiem co napiszesz... a gdzie wolność człowieka, ale powiem Ci że tylko my mamy takie wątpliwości. I jest jak jest.

Wszystkiego dobrego.

@Waldemar_Talar_Talar Waldku, jak widzisz problem dotykalny, wyczuwalny, uliczny... widzisz na ławkach, śpiących, kiwających się jak parasole na wietrze. Trzeba problem oceniać takim, jakim on jest, a nie udawać że  u nas nie istnieje.
 

Kłaniam się, miłych wakacji.

@Krzysztof2022 Krzyśku jest to 17 zgłoskowiec z dwiema średniówkami 6/6/5, rymy parzyste tylko dlatego, aby był bardziej rytmiczny, chodziło mi o to aby wiersz szybko przeczytać... no właśnie i pomyśleć!?

 

Pozdrawiam.

[Amber]

Ludzka inteligencja i talent... i „dziura w suficie”, rzeczywistość przytłacza, a wiersz Grzegorzu prawdziwy do bólu. Pozdrawiam.

[[email protected]]

@Amber Widzisz, czasami ta "dziura w suficie", nierozerwalnie idzie w parze z...   dziurą w ziemi i to jest najgorsze.

Kłaniam się pięknie.

[Krzysztof2022]

@[email protected] ok postaram się myśleć

Pozdrawiam

Edytowane 27 Czerwca 2022 przez Krzysztof2022 (wyświetl historię edycji)

[Rolek]

@[email protected]

Wiele refleksji mi się nasunęło. Pierwsze dwie zwrotki, wskazują, że pojawić się na naszym nieszczęśliwym świecie nie jest łatwo. Decydują o tym rodzice. Później jak pijemy czy ćpamy, to z reguły sami podejmujemy te decyzje.

Świetny wiersz.

Pozdrawiam

[[email protected]]

@Rolek Na tym odcinku, kto, gdzie i kiedy nie ma reguły, ale jest to zjawisko powszechne, chyba nie umiemy korzystać z wolności, a może to odreagowanie na to co się dzieje w świecie?

Trzymaj się zdrowo.

[Rolek]

@[email protected] Wszystko razem.

[lena2_]

Wspaniale napisałeś Grzesiu:):)

[[email protected]]

@lena2_ Dziękuje... biegnę spalić wszystkie mapy Lenko.

Miłego dnia.

[Nefretete]

@[email protected]

Wiersz oczywiście bardzo doceniam!

Ja myślę, że fala  przechodzi na falę - z pokolenia na pokolenia, z epoki na epokę.

Wypadałoby więc, coś zmienić - nie chodzi tu, o nasze rozumowanie tylko  miłość i jedność. Powinna była powstać nić międzyludzka, jaka przetnie obecnym czasom  falowanie, i przekalibruje to myślenie. Bo odnoszę wrażenie, że śpimy jako Naród...

 

Pozdrowienia Grzegorz!