Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ech, dziewczyno!

Quidem.art
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Quidem.art

Quidem.art

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

To niełatwa rzecz, mówię szczerze, 
Kochać na zawsze ciebie, czy was. 
Nie patrzeć na czas
I w łaskawy los wierzyć. 

Wiedzieć, że wszystkie przyszłe lata
Już niosą niepokój i smutek, 
Jak nieznośne kamienie w bucie, 
I tak do końca świata. 

A przecież to najpiękniejsza rzecz na świecie! 
Sama myśl o was płoszy stada koni
W sercu, rozpala w zimie płomień. 
To galaktyka, co z Twoich źrenic świeci. 

Kiedy zmęczony po marszu odpoczywam, 
Dzięki Tobie śmieję się do siebie 
W największej nawet potrzebie,
A spod powiek szczęście lśniąc wypływa. 

Wszystko ma swoją cenę. 
Miłość uczciwie najwyższą, 
Bo leczy samą myślą. 
Tanie błyskotki nie są diademem. 

Płacę jednak chętnie. 
Nic piękniejszego w życiu nie kupię 
Niż mojej kochanej córeczki uśmiech,
Co jak pochodnia, rozprasza lęki. 

Najbardziej zachwycający moment, 
Który inne za próg wymiata, 
(Sporo z nich zna wasz, świadom świata, tata) 
Gdy z bratem uśmiechacie się do siebie, oboje. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Quidem.art
Przegapiona pozostałość i moje roztrzepanie (wyświetl historię edycji)
2

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      fb

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Proszalny   Bardzo dziękuję!    To piękne, że tekst może tak zadziałać – nie jako diagnoza z zewnątrz, ale jako coś, co dotyka czegoś w sobie. Trzymam kciuki za tę drogę bez efektów specjalnych. :)   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Marek.zak1   Dziękuję za ten głos - rzeczywiście, wszystko zależy od tego, jak używamy narzędzia i jakie mamy wobec niego oczekiwania. Wiersz dotyka raczej kulturowego zjawiska, nie konkretnej platformy – ale Twoja perspektywa jest ważnym przypomnieniem, że można to robić inaczej.    A napisałam ten wiersz, bo poznałam w życiu najmroczniejszy aspekt nieodpowiedniego używania tego narzędzia.    Serdecznie pozdrawiam.  @APM   Bardzo dziękuję!    Czasem wystarczy nazwać, żeby zobaczyć jaśniej. :)    Serdecznie dziękuję! :) 
    • vioara stelelor
      o poranku

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @Berenika97 Dziękuję - w imieniu swoim i wiersza ;)   @Alicja_Wysocka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Chyba tak lepiej. Miał być delikatny i wiosennie lekki - ale to nie ja poprowadziłam interpretację w tym kierunku :)
    • Manek
      Liście laurowe

      Przez Manek · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Nie. Nawet tej świadomości nie mamy. Od czasu do czasu ktoś coś tam wybąknie na ten temat a za chwilę się znowu o tym zapomina. Siebie oczywiście nie wykluczam. także należę do klubu.   A co z tą wiedzą zrobić? Ją pielęgnować i podawać dalej. Lepiej z tego powodu dzisiaj nie będzie. Może nigdy, może dopiero za jakieś tysiąc lat.  Jeżeli jednak to "Lepiej" przyjdzie, to przynajmniej udało się nam dorzucić parę ziarenek piasku do jego podwalin.
    • wiedźma
      Znicz pamięci

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jesteś cudowna , dziękuję.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Czwarty wers jest stworzony przez @Berenika97, bardzo dziękuję .
    • Berenika97
      fb

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo dziękuję!    To, co napisałaś o "tęsknocie za czasem, kiedy ogień po prostu był" - to dokładnie ten cichy ból, który próbowałam ująć. Bardzo mi pomogłaś zobaczyć własny tekst jaśniej. Dziękuję, że poświęciłaś mu tyle uwagi.    Serdecznie pozdrawiam. :)      @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    To okrutny paradoks  im bardziej jesteśmy widoczni, tym mniej widziani. "Przez szybkę monitora" - świetne określenie tej przezroczystej bariery, która udaje bliskość. Dziękuję za ten komentarz, trafił w sedno.   Przypomniałaś mi historię Kevina Cartera, który zrobił zdjęcie "Sęp i mała dziewczynka" w Sudanie w 1993 roku, fotografował "głód".  Miał "szkiełko" i czekał na lepsze ujęcie, gdy dziecko umierało.     Serdecznie pozdrawiam.  @iwonaroma   Bardzo dziękuję!    Dokładnie!  Sztuczne, płaskie, bez głębi. "Mieszkamy w samym świetle", ale to nie to światło, przy którym można zobaczyć prawdę.    Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...