Ogień i woda

[Pan Ropuch]

dziś miałem klarowną wizję
że muszę wrócić na ścieżkę
wojenną tam mężczyzna
umiera w mężczyźnie jego
płomień na nowo rozpala i parzy

 

posłuchaj... 

 

Sześćkojotów bo z takich opałów
udało mu się wyjść obroną ręką
one zaś zwabione zapachem 
krwii konia ani myślały odpuścić
sobie tak przedniej uczty

 

Sześćkojotów położył wszystkie 
włącznie z samcem alfa przywódcą
stada z jego skóry zrobił sobie okrycie
głowy od tej pory nikt go nie mógł 
z nikim innym już pomylić... 

 

W dniu w którym tego dokonał
wrócił do obozowiska przywdział
szaty wojenne w tym pióropusz
krwią natarł policzki tańczył przy ogniu
a moc w nim rosła wzbudzał podziw i lęk

 

Spojrzała na niego wymownie córka wodza

piękna delikatna niedostępna nie tym razem

Sześćkojotów dopadł ją złapał
wpół wiedział że mu się należy 
wiedziała to też i ona 

 

dłońmi zakryła mu oczy 
gasząc w nich żar napełniła 
dzbanek z wodą obmyła całego
tak jakby zawsze wiedziała 
jak się ujarzmia ogień
tym razem Sześćkojotów
poczuł że należy do niej
wiedziała to też i ona... 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[wkw]

@Pan Ropuch Fajne, aż się chce poczytać o dalszych przygodach Sześćkojotów...hmm, Sześćkojotowa :)?

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - jestem na tak - 

                                              Pozdr.

 

[Czarek Płatak]

Szczęśliwie nie trzeba już nikogo obdzierać ze skóry żeby się ciepło przyodziać. Ciekawy, pierwotny, barbażyński nieomal tekst. 

[Pan Ropuch]

@Dag  @Silver @Czarek Płatak  @Franek K @iwonaroma @Somalija @A-typowa-b @w.k.wilczy @Michał_78 @bazyl_prostand @Bazyli

 

dziękuję pięknie całej 10 Autorów! 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

[Sylwester_Lasota]

Dobre. Naprawdę dobre.

Pozdrawiam