Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Czym się różnisz od reżimu Łukaszenki?

Polityku?

Pograniczniku?

Narodowcu?

 

Kim jesteś? Gdy każesz pod lufą czekać na śmierć innym.

Nie pomożesz?

Jeść nie dasz?

Wodę na oczach wylejesz?

 

Chciałoby się rzec.

Obcy Twój wróg! Obcy Twój wróg!!

Niech ginie! niech umiera!

Z chorób, z głodu, bez wody.

 

Zapomniałeś już kim jesteś?

Pamiętasz swoją historię?

Czy pamiętasz jedynie to, co jest wygodne?

Obcy Twój wróg! Obcy Twój wróg!!

 

Dziś ja, czuję się obco we własnej macierzy,

gdy wypychacie ludzi i stawiacie słupy.

Bo albo jesteście tacy jak on,

albo po prostu głupi.

Krzysiek Grabara

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane przez Krzysiek Grabara (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

@Krzysiek Grabara zapewne nawiązujesz do uchodźców - nachodźców za naszą wschodnią granicą. Znaleźli się tam w wyniku przemytu i handlu ludźmi, co odbywa się z inicjatywy i za przyzwoleniem rządu białoruskiego. Więc może z tymi pretensjami do Białorusinów, nie do nas...? To element wojny hybrydowej ;)

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

To inwazja, sterowana do tego, a w Azji i Afryce są 4 miliardy nędzarzy których jedynym wyjściem z nedzy jest ucieczka do Stanów lub UE. Jeśli rozniesie się, że tu  można wejść Lukaszenka z Putinem zorganizują korytarze humanitarne które będzie można zatrzymać strzelaniem, a o to im chodzi. Jestem politycznym przeciwnikiem PIS-u ale trzeba bronić granicy przed inwazją, którą zorganizowano już na Krymie i w Donbasie. 

Opublikowano (edytowane)

"Polskie granice muszą być szczelne i dobrze chronione. Kto to kwestionuje, nie rozumie, czym jest państwo."
- Donald Tusk, sierpień 2021

Czemu jest narodowiec a nie ma platformowca?


Ale tak w ogóle... zawsze można podejść do przejścia granicznego z wypełnionym wnioskiem o przyznanie statusu uchodźcy, nie trzeba się krzakami przedzierać. Tylko, że na Białorusi nie ma wojny.

 

Edytowane przez JWFA (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Krzysiek Grabara tak zwyczajnie i po ludzku żal mi tych ludzi, bo większość z nich ma zapewne dobre intencje, pragną jedynie lepszego, spokojnego życia. Ale ile milionów Europa jest w stanie jeszcze wchłonąć i ilu milionom jeszcze jest w stanie zapewnić wieloletni socjal...?

Opublikowano (edytowane)

Ja przyznaję, że nie odczuwam tej empatii. Ale jeśli grozi im śmierć na Białorusi to niech wchodzą lasem.

A jeśli nie są na Białorusi prześladowani, to z dokumentami na przejście graniczne - jak inni ludzie. Dopóki istnieje państwo. Czemu Polak ma być gorzej traktowany od Irakijczyka i nie może przejść przez granicę gdzie sobie chce?

Edytowane przez JWFA (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Krzysiek Grabara kiedy czytam, oglądam, słyszę - co wyprawiają na zachodzie Europy, w Szwecji, to czuję niepokój. Ale mylisz się, żal mi ich. Nie ich wina, że urodzili się gdzie urodzili, i że zgotowano im piekło...

Opublikowano

@Piotr.Rosochacki no właśnie - różnice kulturowe... Niestety, ale muszą liczyć się z tym, że są w Europie gośćmi i jak tacy muszą w wielu kwestiach dostosować się do nas, a nie odwrotnie.

Opublikowano (edytowane)

No tak, w niektórych krajach muzułmańskich jest społeczne przyzwolenie na pewne zachowania, z drugiej strony za inne się kamienuje albo biczuje. Lepiej by było, jakby imigrant pozbył się takich naleciałości kulturowych przed przyjechaniem do Europy. Praktyka państw zachodnich pokazuje, że to jednak nie zawsze i nie do końca się dzieje. Oczywiście są różne przypadki i ludzie są różni.




 

Edytowane przez JWFA (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki Przyznam że patrząc wstecz to haha mnie również niepokoi. Ale tak to już jest, że nic na to nie poradzę. :) @Berenika97 Cieszę się, że tak to odbierasz. Zacząłem pisać poezję niecały miesiąc temu bo nie miałem czasu na malowanie, być może to dlatego. Pisząc chcę, żeby czytelnik widział, a potem myślał samodzielnie. Duża część współczesnych wierszy, nieważne jak ładnie napisanych wprost mówi co myśli, brakuje mi w nich miejsca na wyobraźnię. Cieszę się że po przeczytaniu coś zostało a nie weszło i wyszło.   Dziękuję za komentarze i pozdrawiam 
    • @aniat.Dla mnie to bardzo trudny wiersz o bardzo trudnej relacji. Ta więź jest pełna zranień. Intruz - to ktoś, kto wchodzi w bliskość, ale nie potrafi jej przeżyć w zdrowy sposób. Bardzo możliwe, że wskutek trudnej przeszłości - nie umie budować, a jedynie dążyć do samozagłady, bo jedynie wtedy czuje się widzialny. W tym przerażeniu przed zniknięciem, nie potrafi znaleźć równowagi, ale desperacko przystępuje do działań destrukcyjnych, niszczycielskich. Więc kontroluje, odbiera, zamyka, zniewala, bo inaczej by nie istniał, jest pusty w środku, a peelka jest jedynie dostarczycielką energii. Przychodzi mi na myśl narcyz - dlatego, że oni właśnie "zabierają obrazy i układają je we wnętrzu", bo sami nie mają duchowego potencjału, nie umieją tego wnętrza niczym wypełnić. Dobrze to również oddaje metafora rozpychającego się słońca - peelka gaśnie, intruz kwitnie.   Końcówka jest powalająca. To jest ostatni etap zawłaszczenia, gdy ofiara całkowicie traci kontakt ze sobą i nie jest w stanie autonomicznie funkcjonować. Znika jej samoświadomość, poczucie wartości, wyrwano jej z rąk wszystkie życiowe stery. Tej kobiety już nie ma, jest tylko przedmiot zaprojektowany do uległości i strachu, aby narcystyczne ego nie rozsypało się w konfrontacji z prawdą.
    • @Jacek_Suchowicz   @vioara stelelor Prawda i w punkt. Człowiek przyzwyczaja się do odczuć związanych ze stratą, do tego stopnia, że już tylko się uśmiecha do przemijania.  
    • Były to trzy koty Babuni. – Ach któż jak one robił unik? Z pazurami skakał na łeb? – Pamiętasz?                   – Nie mój czas, więc ja nie, Ale opowieścią mej Mamy, Ciut Babci…, wchodzę fantazjami, By zobaczyć dom kocim okiem, Herbaty, sufity wysokie, Młynek do kawy, filiżanek Bateria, dla chorych rumianek… I „Cerber” dawniej nad tym czuwał Łby do się najczulej przysuwał, Także zdawał się… – stąd dlań imię, Czasem smakołyk łapą wyjmie, Intruza stanowczo oprycha W nagrodę po trzykroć micha, Zwłaszcza gdy która na łeb spadnie Orząc pazurami nieładnie, = Brzydko, lecz nie niesprawiedliwie Bo tylko tym co „w duszy żywie Zamiar wrogi temu domowi, że skrycie człek myślą nie złowi…” Człek nie, lecz złapie instyktem kot I hop na głowę w ramach psot. By na ciepły piec jako leżę Wracać. – Okiem kocim stąd mierzę, To znaczy sobie wyobrażam, Czym usypiając się rozmarzam…   Zaczęte w Dzień Babci, 21 stycznia 2026, więc to nie do końca o kotach, ale o części „magii” babcinego domostwa. Grafiką „Koci Cerber” ilustrował „Perchance”, pod dyktando Marcina Tarnowskiego.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • mimo że inspirowany książką nie wydaje się eklektyczny   bywa że słowa do kogoś marzną ostrą krawędzią ranią jak lód z czasem topnieją a nawet słabną gdy żałujemy za późno już   Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...