Urlop

[Michail]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Albo jak Sherlock Holmes.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dla Ciebie też :):)

 

Serdeczne pozdrowienia. 

[Anna_Sendor]

@Michail W ramach ciekawostki… Czytałam kiedyś fragment pracy doktorskiej, gdzie autor dowodził, że myślenie Sherlocka to byla indukcja, a nie dedukcja ( sam A. Conan Doyle „rąbnął się” :) w określeniu stylu pracy naszego detektywa).

Edytowane 4 Lipca 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[Michail]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

☺ Zaciekawiłaś mnie, jako że dzieciństwie przeczytałem kilka książek autorstwa sir A. Conan Doyle'a. Zajrzałem więc na stronę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I co się okazuje? Że jednak była to dedukcja. Bowiem po wykrytym przestępstwie, najczęściej kradzieży lub zabójstwie, nasz detektyw tworzył wstępną hipotezę opartą o pytanie, kto ze wspomnianego czynu miałby korzyść. Po czym w drodze myślenia względnie  obserwacji - lub i tego, i tego - uzyskiwał potwierdzenie założenia. Tak było na przykład w sprawie, w którą wmieszane były martwe gęsi i w sprawie pułkownika Morana, stanowiącej część zagadki profesora Moriarty'ego.  

Rozumiem, że lubisz te opowiadania. ☺ 

 

Serdeczne pozdrowienia. 

  

[Anna_Sendor]

@Michail Tak, przeczytałam chyba wszystko :). Natomiast jednak kwestia dyskusyjna dla mnie. Wiele „spraw” z opowiadań zostaje jak na mój gust w drodze indukcji wyjaśnione. Owszem, często  mamy  jako punkt wyjściowy jakiś „efekt”, „ sytuację zastaną” ( czyli popełnione przestępstwo), ale do jego wyjaśnienia (to nazywam roboczo „rezultatem”) prowadzi właśnie indukcja. W wielu opowiadaniach (przynajmniej w moim odbiorze) jakaś bardzo czytelna hipoteza na początku nie była pokazana.  Myślę, że to może być też zależne od schematów fabularnych poszczególnych opowiadań. Może rzeczywiście, gdyby to dokładnie przeanalizować, znaleźlibyśmy argumenty dla jednego i drugiego toku rozumowania ( zależne od konstrukcji fabuły).

Edytowane 4 Lipca 2021 przez Anna_Sendor (wyświetl historię edycji)

[Michail]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda, że "W wielu opowiadaniach (...) czytelna hipoteza na początku nie była pokazana. To jednak nie oznacza, że jej nie było. Ani też, patrząc z drugiej strony, że na pewno była. Chociaż tego, w każdym razie w opowiadaniu o potrójnym morderstwie popełnianym przez wysłanników Ku-Klux-Klanu, można domniemywać. Ale na pewno masz rację, że dopiero dokładna analiza wykazałaby, który "tok(...) rozumowania" w którym opowiadaniu został zastosowany. Którykolwiek to wszak jest, najważniejsze, iż jesteś >>na "Tak"<< do "Przygód (...)" Mr (a może jednak też sir) Sherlocka Holmesa. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  

WieczornoNiedzielnie,

M.          

[Anna_Sendor]

@Michail  Racja:). Wracam do czytania „Czułego narratora” Tokarczuk. Wstyd się przyznać, ale dopiero teraz znalazłam czas, żeby przeczytać to w trybie „spokój i skupienie”, bo byle jak nie chciałam. Szkoda takiej książki na niechlujne czytanie. Jestem mniej więcej w połowie, ale już wiem, że to jedna z „ książek życia”. Dobrej nocy.

[Michail]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu, życzę Cię zatem czytania we wspomnianym właściwym trybie. ;))*

Dobrej nocy i Tobie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Antoine W]

@Radosław "do kieszeni" byłoby przaśne - do etui jest eleganckie, boskie ;) (jako wszechmocny znika aureolę i już)

@Anna_Sendor np. napisanie  "do kieszeni" byłoby przaśne - do etui jest eleganckie, boskie ;) (albo, jako wszechmocny, znika aureolę i już)