wątpliwość

[Annuszka]

mówisz kocham
i chce mi się płakać
miłość bywa boleśnie ułomna
nie potrafi dać nic
ale w zamian
chce wszystkiego
pęta serce i rozum

każe tańczyć jak zagrasz
by szczęście
roziskrzało diamentowe błękity
przyklaskiwać
gdy gnasz za sukcesem
wciąż niesyty spełnienia

 

o świcie
pragnę uciec
rozważam za przeciw
szept przez sen każe zostać
przegrywam
czy wygrywam
oddając wciąż więcej

mówisz kocham
znów znikasz

 

bez sensu

 

 

 

 

 

 

[[email protected]]

@Annuszka "Oddaj stare i zużyte wątpliwości, w zamian dostaniesz bardzo tanio, swoje własne zdanie." - Adelajda Truścińska.

Pozdrawiam Anno, On znika, tylko wątpliwości nie znikają.

[Annuszka]

@[email protected] wątpliwości mają to do siebie że lubią się zadomowić, trudno się ich pozbyć, a nawet jeśli, to wracają.

Pozdrawiam :)

[[email protected]]

@Annuszka" (...) wątpliwości nękają zwykle ludzi wielkich." - Janusz Lasgórski.
 

Powiedz czy zgadł słynny pisarz.

[Annuszka]

@[email protected] Nie mam manii wielkości, może to i lepiej ;)

[Marek.zak1]

Facet mówi często "kocham" w określonym celu,  że potem, jak piszesz, znika, to ten przypadek. Sorry za szczerość. 

[Annuszka]

@Marek.zak1 Słowo "kocham" jest często po to by np zatrzymać przy sobie drugą osobę... Ale z kolei czy kochając mamy prawo powiedzieć "nie rób kariery, nie znikaj na całe dnie w pracy, porzuć swoje pasje i siedź tu ze mną" ? Może trzeba zacząć się cieszyć, że rywalką jest praca a nie inne kobiety.

[Marek.zak1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak ambitny i pasjonat pracy, to tak ma, jak mało ambitny i leń - 100 razy gorzej. Pozdrawiam

[Jo Shakti]

Ten temat można by kontynuować bez końca... Każdy ma swoje zdanie, doświadczenia, wymogi i wizje... Miłość to codzienność, rzadziej porywy serca. Często ktoś znika, bo rutyna przytłacza. Trzeba wypracować sobie styl, znaleźć nić porozumienia, dążyć do wspólnego celu, nawet jeśli różnymi ścieżkami... Scalić się... I mimo, że ten rodzaj znikającego uczucia mi obcy, to niemniej jednak bardzo przypadł mi do gustu Twój styl pisania, wypracowany i lekki. Pozdrawiam :)

[Arsis]

@Annuszka cześć, ładne...

[Annuszka]

@Jo Shakti Dziękuję za przychylność dla wiersza i obszerny komentarz :) To prawda - na ten temat można pisać bez końca. Czasem mimo ogromu uczuć, mimo wspólnych celów i porozumienia trudno znieść ciągłe "znikanie", gdy bliska osoba tak bardzo pochłonięta jest pracą, że "nie ma jej dla nikogo", więc choć  jest, to "znika". Co prawda każdy człowiek potrafi zorganizować sobie  czas (najpierw trzeba być szczęśliwym samemu z sobą, żeby umieć być szczęśliwym z kimś), nie można owijać się jak bluszcz wokół partnera i wciąż domagać się atencji , jednakże gdy ten stan zaabsorbowania wyłącznie pracą przedłuża się w nieskończoność, to związek może ucierpieć.

Pozdrawiam :)

@Arsis Dziękuję :)

[huzarc]

@Annuszka Słowo kocham, często dużo wymaga, a daje mało i jeszcze mniej rozumie.

[GrumpyElf]

@Annuszka Do drogiej peelki. Nieważne, że znika. Ważne jak czujesz się kochana, gdy jesteście razem. Słowa nie są potrzebne. Bardzo spodobał mi się Twój wiersz, dwie pierwsze strofy przeniosły mnie w czasie. Pozdrawiam :) 

[Annuszka]

@GrumpyElf Dziękuję :) przede wszystkim za przypomnienie, co ważne. Często zapominamy :)

Pozdrawiam :)

[Annuszka]

@Gosława Dziękuję... I masz rację, bo czymże jest słowo "kocham" gdy to tylko słowo i nie ma potwierdzenia w czynach, albo ma sporadycznie. Temat rzeka.

Pozdrawiam Renatko :)

[Leszczym]

@Annuszka a ja myślę, że słowo kocham może być niestałe i zmienne;) Dziś rano jest całym sobą, a jutro popołudniu kompletnie znika. I tak często na przemian... Na szczęście w życiu występują różne odmiany tego słowa;)