banita

[GrumpyElf]

powracam z banicji 

wahaniem zdartych stóp

głosem skołatanego serca

nie cofnę się

 

otwieraj wrota

czas przebaczyć

na oślep wygnanym

matkom i ojcom

 

błądząc po sawannie

zgłębiałam źródła 

uschnięte i rozumiem 

 

rzucasz kamieniem

gdy widzisz siebie

a to nie tak

to ja tam stoję

 

dotarłam pod bramę 

sił starczy

na raz 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Edytowane 15 Maja 2021 przez GrumpyElf (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@GrumpyElf Ciekawe spojrzenie, dobrze napisane:). I różne są oblicza wygnania, czasem dobrowolnego odcięcia się. Oby tylko było do czego wracać, jeśli banicja się kończy. Pozdrawiam:)

[Gość]

@GrumpyElf Ciężkie się robią te Twoje wiersze, koleżanko. Coraz bardziej muszę w nich grzebać ;> 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Na tyle, ile rozumiem z wiersza, tutaj upatruję jego sedna. Widzę peelkę, która nie godzi się, by osądzający mierzyli ją swoją miarą.

[GrumpyElf]

@error_erros Naprawdę? Może czas przestać udawać, że się pisać potrafi :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja zaobserwowałem coś przeciwnego - im mniej zrozumiale ktoś pisze, tym trudniej u odowodnić, że nie potrafi ;P

[GrumpyElf]

@huzarc Oj tak. W wielkiej przenośni wszyscy jesteśmy dobrowolnymi banitami swojego życia na jakimś etapie. Dzięki za czytanie :) 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ze mną poszłoby łatwo, bo nie trzeba nic udowadniać. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam  - mi sie podoba  bo nie ma wysokich murów - 

                                                                                         Pozdr.

Edytowane 14 Maja 2021 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Jo Shakti]

Wiesz, trochę utożsamiam się z twoimi ostatnimi wierszami... znam to. Wybierasz się w podróż, żeby zrozumieć. Powroty nie są łatwe... pozdrawiam

[GrumpyElf]

@Jo Shakti Ostatni wiersz był w całości o mnie, ten wydaje mi się bardziej uniwersalny, choć naznaczony moimi doświadczeniami. To, że się utożsamiasz jest dla mnie wisienką na tym banickim torcie :) Ściskam!

[Jo Shakti]

@GrumpyElf Eh tam, jestem banitą odkąd pamiętam... zawsze na bakier i na przekór... jednak czas już wrócić do domu... ;) dzięki za uściski, ja przesyłam buziaki :*

[Czarek Płatak]

Jeśli to powrót do ojczyzny to nie dziwię się wahaniu. 

A tak serio, chyba każdy powrót, nawet z wygnania jest tym wahaniem zabarwiony. 

Wyschłe źródła, człowiek rzucajacybw siebie/ciebie kamieniem - obustronna wina?

Jakby coś o wyoaleniu, zmęczeniu, bo i sił już tylko żeby raz zapukać. 

Oby otworzyli 

 

 

[GrumpyElf]

@Michał_78 A co Ciebie w tym opisie tak strasznie odrzuciło? Pamiętaj, to tylko wiersz, w dodatku o jednym szczególnym mieście - Los Angeles. Tutaj od dekad przybywają ogromne ilości utalentowanych ludzi; niestety przemysł rozrywkowy nie jest ich w stanie wszystkich pomieścić, a oni zakochują się w mieście i nie odpuszczają marzeń. Różnie się to kończy i o tym jest tamten wiersz. Opisałam mroczną stronę miasta, byłam bardzo stronnicza. To nie był wiersz charakteryzujący LA; musiałabym napisać o jego pięknie, różnorodności, zniewalającej naturze i tym jak Kalifornia różni się od reszty USA. Mam tu bardzo dobre życie i robię to, co kocham. Banita nie jest o powrocie do Polski, wrócę do Ojczyzny jak wypełnię swój tutejszy plan. Jestem tu z wyboru. Pozdrawiam, Michaś :) 

[GrumpyElf]

@Czarek Płatak Banita wraca z wygnania emocjonalnego po tym jak zrozumiał, że nie jest winien za błędy innych osób, nawet jeśli w niego godzą i jest tą winą obarczany. Dojście do tego wniosku bardzo go wymęczyło, swoim powrotem daje szansę - stąd zapuka raz. Te uschnięte źródła, które spotkał na sawannie to taka przenośnia dla osób, które go obwiniały. Te osoby są życiowo obecne, mam wrażenie, gdy niesieni jakąś ciężką do opanowania emocją (pycha, gniew, mierzenie swoją miarką, etc.) obwiniamy lub jesteśmy obwiniani. A trzeba wejrzeć się w siebie... Matka i ojciec - również bardzo często obarczani są winą za wszelkie zło; jasne, często zasłużenie - ale jak często? Sorry, że popełniłam tak niejasny wiersz. Pozdrawiam ciepło, Czarku! 

[Leszczym]

@GrumpyElf jestem pod wrażeniem zwłaszcza czwartej zwrotki. Toż to prawda stara jak świat, że nam najbardziej przeszkadza to co w nas najsłabsze czy najgorsze. I na odwrót. To w czym jesteśmy mocni najbardziej doceniamy u innych. Ja również z tych co od dawna na banicji:))

[corival]

@GrumpyElf Plączą mi się w głowie rozmaite myśli. Doszłam do wniosku, chyba niezbyt odkrywczego, że różne bywają przyczyny banicji. Od tego zależą też powroty... bywaja trumfalne, bywają radosne, a bywają pełne rozterek.

Tutaj mamy ten rodzaj... ponieważ jak sądzę peelka trafiła na banicję z innych powodów niż sama przypuszczała. Zrozumiała to badając uschnięte źródła... wraca z wahaniem, bo nie wie jak zostanie przyjęta. Czy druga strona też pojęła, że problem nie leży po jednej stronie, a wręcz może i nie po stronie banity. O tym świadczyło by rzucanie kamieniami na widok własnego odbicia.

Pozdrawiam :)

[GrumpyElf]

@corival Bardzo trafny komentarz, Cori. Dzięki za wnikliwość.Pozdrawiam ciepło :) 

@Leszczym Pozdro, banito :) :) 

@Gosława A ja lubię bardzo Twoje interpretacje, Reniu. Ściskam!

[GrumpyElf]

@Michał_78 Pewnie dziś już jest mnóstwo siłek zrobionych z podobnym rozmachem jak Golds Gym w Venice, ale dorównać sile jej legendy wciąż trudno. Venice to takie polaryzujące miejsce, albo kochasz, albo nienawidzisz. Jak wpadniesz kiedyś tutaj, daj znać :)