Tramwaj zwany...

[jazzkółka]

 

wsiadł na złym przystanku

smród i tanie współczucie
wokół niego nagle odwrócił się

świat dobre myśli
od siebie

akordeon wyciska zgrane

jak zły szeląg melodie które nikogo

już nie chwytają
za portfel

ludzkie pojęcie przechodzi
szczególnie ta

jak to się gapi
w okno na świat

zza szczelnych przeciwsłonecznych
tacy jak on wyglądają
jeszcze brudniej

 

szpilki

w podłogę oczy ręka kurczowo

na torebce jak na jego gardle

wysiadłam

na szczęście
na dobrym przystanku

poprawiając zsuwające się
bezszczelnie 
przeciwsłoneczne
 

 

szpilka utknęła mi w bruku

 

Edytowane 11 Maja 2021 przez opal (wyświetl historię edycji)

[Leszczym]

@opal intrygujący "opis" pewnej miejsko powtarzalnej sytuacji;))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ciekawie dziś piszesz - podoba mi sie - 

                                                                                   Pozdr.

[iwonaroma]

Fajnie jest poczytać coś oryginalnego.

[jazzkółka]

Dziękuję za komentarze :-) Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Pi_ Witaj, Agatko :-) Zgrzyta, tak miało być.

Chciałam, żeby ten tytuł każdemu zabrzmiał inaczej - może ten tramwaj to: życie/szczęście/poezja...

 

Pozdrawiam Cię serdecznie

 

[Nata_Kruk]

Za podjęcie tematu, plus, Opal(iku)... :) Takie treści są mi bliskie, też próbowałam

co nieco upchać w wersy... Tutaj, widziałabym nieco inny układ wersów, plus drobne korekty, ponieważ są niepotrzebne. wg mnie, powtórki. Podam moje spojrzenie na prv. Oczywiście, będzie to tylko niezobowiązująca sugestia z mojej strony.

Pozdrawiam.

Edytowane 5 Maja 2021 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)