Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spod skulonych włosów
kuchennymi drzwiami
patrzył
-ocierając rumieńce
z twarzy

wyblakłymi myślami
zaprosił fale
między kartki
-zaczęły pozować nago
patrząc głęboko w oczy

przeciekającym językiem
skosztował rzeczywistości
-wypuszczając z rąk gołębia
(wyjściem ewakuacyjnym)

ukłony same w kopertach
przesyłały się między skałami
-przymierzał muszle
do uszu
(zacierając ślady)

Opublikowano

No i proszę.
Kolejny raz Twoja różdżka zaczarowała świat...
Pięknie a zwłaszcza
"ukłony same w kopertach
przesyłały się między skałami
-przymierzał muszle
do uszu
(zacierając ślady)"

przedostatnia strofa też mi sie podoba gdyby nie to wyjście ewakuacyjne.
Nie wiem dlaczego ale te dwa słowa zaburzyły mi wizję jaka powoli wytrąciła się w moim umyśle.

Chylę czoła bo naprawdę jest przed czym a Ty najlepiej wiesz, że to co pisze to czysta prawda i pachnie tutaj moją opinią :)

Duża garść zamglonego usmiechu dla Ciebie

Opublikowano

No... Ciekawy chwyt z tym pozowaniem nago...
Nagość wszyscy lubią :)
Przykuwa spojrzenie...
Eh Ty... wzrokowcu jeden!!

I jeszcze to:

wyblakłymi myślami
zaprosił fale

- przymierzał muszle
do uszu

+ oczywiście.
pozdr.

Opublikowano

Witaj Jay Jay , działasz na ludzisków ;-) słowami pełnowartościowego poety .Poraz kolejny ciekawe porównania, metafory.Pozdrawiam. ;-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dziękuję. Myślę, że każdy, a zwłaszcza artysta, żyje w dwóch światach, czasem więcej. Jak: Rodzina, sztuka, biznes, otoczenie... Tak, jesteśmy kolejnym wydaniem, jak pokoleniem, ale każdy z nas indywidualnie prowadzi dialog ze Stwórcą, który pokłada w nas nadzieje, jak... Czuła Matka :-)
    • @Simon Tracy   Mitologia słowiańska - moje klimaty!  Bardzo magiczna rzecz -  noc Kupały przedstawiona  z dbałością o szczegóły obrzędowe, a motyw skrzypiec z kości to naprawdę świetny pomysł na zemstę zza grobu. Napięcie budowane przez opis polowania działa świetnie, zwrot akcji zaskakuje. Zakończenie z Domowikiem - to mocne domknięcie  utworu.    Podoba mi się, że występuje duży panteon bóstw słowiańskich - od ducha opiekuńczego domu - Domownika do Roda (uważanego nawet za stwórcę wszystkiego - do Welesa.  Mitologia słowiańska jest mało znana. Jak napisałam wiersz o Welesie, to osoby z mojego kręgu, mówili mi, że pierwszy raz słyszą o takim bogu. Hades - to jasne, ale Weles?    Świetny tekst! Pozdrawiam. 
    • Pulsujące pola wybrzmiewają i nikną.   Grające komórki, drgające impulsy.   Synapsy z kart układają się w pasjans.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.   Życie po północy się zmienia.   Tak, od niechcenia. Zmienia się czas.   Złe sny, jak kwiaty, więdną.   A rankiem pozostaje po nich tylko woda.   Wypijasz ją.   Jest jak zapis wczorajszego dnia.   Nie potrafisz go odczytać.   Masz prawo do świętości. To taki ukryty kod dla mas.   By świat mógł istnieć. By mógł się ziścić świat.
    • Jerzy czesał się na jeża, Chociaż wcale nie znał zwierza. Niech Jerzemu jeż uwierzy Ma, na głowie jeża...Jerzy! Gdy zobaczył jeż Jerzego, Musiał zjeżyć się na niego, Gdyż Jerzemu chyba z trwogi Tak zadrżały jakoś nogi, Iż na głowie włos się zjeżył, Ale jeż w to nie uwierzył I pomyślał - pośród zwierzy... Tak przezorny bywa Jerzy!
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...