Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

promieniem cię opromienie
a potem chmurą zachmurze
zapragnę cię pragnieniem
a potem burzą wzburzę

słowem ciebie zabije
by potem wskrzesić gestem

bo tylko tak kochać umiem

bo taka właśnie jestem...

Opublikowano

zabieg „namaślania masłem” w pierwszej zwrotce jest zrozumiały, ale wtórny
nie znaczy że źle, ale ja wolę widzieć próby poszukiwania na własną rękę (nawet jeśli kogoś za to skrytykuję);p
delikatna sugestia: w 5 wersie zastosowałaś formę „ciebie” - otóż ta rozwinięta postać zaimka wraz z czasownikiem implikuje, że chciałaś zasugerować kontrast - zabiję CIEBIE, a nie kogoś innego
na prostym przykładzie - gdy mówisz:
ja kocham cię - to jest po prostu wyznanie, ale
ja kocham ciebie - kładziesz nacisk na to, że kochasz JEGO, w jakimś kontekście, np jego przejawów zazdrości
albo coś w tym guście:)
pozdr

Opublikowano

formy "ciebie" uzyłam celowo. ten wiersz ma bowiem konkretnego adresata. nie bardzo rozumiem dlaczego załozyłeś, ze zrobiłam to bezwiednie? czy wiersz jako forma np wyznania (czegos komuś) to cos złego?

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wg mnie nie ma nic złego w tym aby wyznać coś komuś w formie wiersza... ale rażą mnie w takim razie male litery ( Cię, Ciebie ) oraz brak ogonków (opromieniĘ itd.)

ogólnie mi się taka forma nie podoba, ale dla każdego coś miłego.

pozdr. Agnes
Opublikowano

nie założyłem że bezwiednie:)
ale widzę z twojej reakcji że nie zrozumiałaś do końca co miałem na myśli
forma „ciebie” ma zastosowanie na przykład w takiej sytuacji:
kocham CIEBIE, a nie Piotrka
— Zabijesz go?
— Nie, zabiję CIEBIE.
o to chodziło, o taki kontrast
normalnie mówi się „kocham cię”, „zabiję cię”, „znałem cię dobrze” itd
(cholera jak Miodek normalnie;p)
przepraszam za wykład, ale chciałem być dobrze zrozumiany
pozdr

Opublikowano

skoro wzburzę, to i zabiję, opromienię, zachmurzę...
końcówka niepotrzebnie rozbita skoro i tak zachowujesz w wersach rytmikę
pierwsze słowa o ile zaciekawiły, o tyle kolejne pogrążąły stopniowo cały wiersz,
zapragnę cię pragnieniem? to jakiś bezsens i chyba nie posiada innej funkcji jak tworzenie kolejnego wersu i utrzymywanie zabawy w powtarzanie słów.
nie przemawia do mnie niestety

pozwolę się wtrącić do dyskusji o owym "cię, ciebie" otóż obie formy są poprawne, gdy są odpowiednio używane. I tak, formy pełniejszej -ciebie- używamy na początkach zdań, wypowiedzi "Ciebie kocham" "Do Ciebie piszę" "Ciebie proszę o.." Natomiast skrótu -cię- w dalszych częściach wypowiedzi, zdań " Kocham Cię nad życie" "Proszę Cię o adres" "Zawsze kiedy przychodzę, nie ma Cię" gdy w tym zdaniu chcielibyśmy podreślić to, że akurat tej osoby nie ma, można by napisać "Ciebie nigdy nie ma kiedy przychodzę". Tak przynajmniej mi się wydaje, że być powinno.
A zatem "słowem ciebie zabiję" w moim odczuciu brzmi trochę zgrzytliwie.

Opublikowano

wg mnie nie ma nic złego w tym aby wyznać coś komuś w formie wiersza... ale rażą mnie w takim razie male litery ( Cię, Ciebie ) oraz brak ogonków (opromieniĘ itd.)

ogólnie mi się taka forma nie podoba, ale dla każdego coś miłego.

nie powinno Cię to razić ponieważ ten wiersz nie był skierowany do Ciebie. a za brak ogonków przepraszam wszystkich czytających. i na marginesie: w wiekszości swoich wierszy nie stosuje wielkich liter (chyba, ze wiersz jest prezentem/dedykacja dla kogoś) i w bardzo ograniczonym stopniu stosuje znaki interpunkcyjne - jedno z drugim ma w tym przypadku związek. taki mam styl:); forma "wiersz" dopuszcza takie dowolności.
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @obywatel   Masz rację, że to dwa różne standardy i trudno tego racjonalnie obronić. Badania na mózgu - zakaz, bo niehumanitarne. AI - pełna para, bo zyski, bo przewaga militarna, bo kto pierwszy ten lepszy.   Fatalizm rozumiem. Ale "i tak zginiemy" to argument, który zwalnia z myślenia. A myślenie to jedyne, czego AI jeszcze nie zabrała nam całkowicie. Na razie przynajmniej. Pozdrawiam. :)  @violetta @iwonaroma @Poet Ka   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • Samotność jak cisza  Z wyboru - koi Z konieczności- boli  Dom bez okien  50 odcieni czerni  Niema burza  Nie słychać  oddechu  Śpiewu ptaków   Pulsu w skroniach   Krzyku za szkłem   Szeptu imienia   Pęknięty dźwięk  Zgiełk miasta   Nie zagłusza   Tłum na przystanku   Ramię przy ramieniu   Oddech przy oddechu   Niema próżnia   Samotne drzewo   Świta     inspiracja :    Emily Dickinson¹   " The soul selects her own society - Then shuts the door "²           Przypisy:   ¹  Emily Dickinson - 1830 - 1886, poetka amerykańska. Większość życia spędziła w dobrowolnym odosobnieniu.     ²  Tłumaczenie: " Dusza wybiera sobie własne towarzystwo -Potem zamyka drzwi ".
    • Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.
    • Coś przetrąciło dzieciństwo    Dobrze powiedziane   Niedobrze gdy to się stanie   Właśnie   Stanie i jest    Nie stało przebrzmiało   Tylko lekkie akordy popròszyny   Nie   To jest też tuż pod powierzchnią     Z lekka trącone a już puka od spodu    A co tu się wysilać w słowa!   Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia    I wciąż śmierdzi od nowa
    • „Setna bajkowa wyprzedaż”   Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego.   Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci.   Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury.   Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią.   Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział.   A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę.   Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie!   Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”!   Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje.   Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi.   Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa.   Leszek Piotr Laskowski.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...