Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Jednym z problemów natury ludzkiej jest nieumiejętność bycia szczęśliwym. Człowiek może mieć wszystko, co niezbędne, podstawione pod nos, może mieć zaspokojoną każdą z podstawowych potrzeb, a i tak ciągle szuka czegoś, co uszczęśliwi go jeszcze bardziej. Są też przypadki patologicznie i przewlekle tęskniące do czegoś, czego nie mają. Potocznie nazywa się ich artystami ;>

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar Różnie podchodzę do twoich wierszy. Wiele mi się nie podoba. Ale czasami potrafisz uchwycić taką melancholię, tęsknotę, zadumę. Czasem jak mam gorszy nastrój, na przykład dzisiaj, odwiedzam cię i mam poczucie, że gdzieś tam jest ktoś kto rozumie to co czuję.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  no tak...dzięki za czytanie.

                                                                    Pozdr.serdecznie.

Witaj -  dziękuje za ukłon w stronę wiersza jest miły.

                                                                                        Pozdr. serdecznie.

Witam - tylko tyle albo aż tyle...dzięki Marku.

                                                                             Pozdr. serdecznie.

                

Witam -  dziękuje za komentarz .

                                                              Pozdr.serdecznie.

 

Witam -  dzięki za ciekawy komentarz - 

                                                                  Pozdr.serdecznie.

Witam -  dzięki za szczery komentarz  - 

                                                                         Pozdr.serdecznie

Witam -  dzięki - 

                                 Pozdr.serdecznie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - no niby tak - dzięki za czytanie.

                                                                       Pozdr.serdecznie

@beta_b -  dziękuje i pozdrawiam.

                                                                

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam -  no tak  - myśl to myśl - i tu zaczyna sie problem 

który sami musimy zgryźć -  dzięki za ten ciekawy kom.

                                                                                Udanych chwil życzę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • A przecież możemy mówić sobie prawdę, rozum zabrania, a serce tęskni z niemocy Przecież mogliśmy rozmawiać szczerze nie tasując kart, nie czyszcząc lustra   Nie chowałbym się za roślinami, serialami i wakacjami, z tabletkami, którymi chcę przeżyć nasze rozmowy Nie tasując kart, razem przy ognisku powiedzieć wszystko co przychodzi do głowy   A przecież mogliśmy nie dzielić się na dwa zwalczające obozy, albo faszysta, albo lewak – wybieraj, wciśnij selfie maszerując na wybory i jak łasisz się do jednych czy drugich, piszesz systemowe wersy, byle lodówka oferowała ci z internetowych zdjęć kęsy i nie używaj rymu to nie modne i śmierdzi Częstochową i nie pisz w pierwszej osobie to mogą jedynie wybrani, a najlepiej niech słowa tworzy sztuczna inteligencja, wyśpiewasz je tylko dostając nagrody, pieniądze na ciuchy, żarcie, rozrywkę, podróże, seks, jak będziesz posłuszny wszystko to możesz mieć i możesz nie być robolem Bądź pięknym klasistą Od rasistów wyzywaj biedniejszych Zmieniaj make – up, nie czyść serca, bo na trzeźwo nigdy byś nie łamał pod kimś krzesła, nie czyść serca, bo jeszcze je usłyszysz   A przecież nie musimy tasować kart i różniąc się pięknie omijać lustra i kasyna, by nie rozłączyć serc nawet jak opadną ręce przez chwilową złość, bo nauczyliśmy się wybaczać i wreszcie jesteśmy jak Kiplinga człowiek bez przeszłości i broni, by nie stanąć znów przeciw sobie                            
    • I lodów zwód Oli...   A psy w las, a woda do was, a lwy - SPA.    
    • @vioara stelelor Czytam ten wiersz jak wejście w inny świat. Bardziej w pejzaż i obrzęd niż w bezpośrednie dotknięcie emocji. Czuć w nim Twoje zanurzenie w rumuńskim klimacie, w muzyce, w nocnej magii, w tym półśnie, który tak lubisz budować. Zostały mi pod powieką szczególnie te momenty, gdzie skrzypce zaczynają mówić głosami natury - to bardzo obrazowe i konsekwentnie poprowadzone. Widać wyraźnie, jak bardzo ten świat Cię teraz woła.
    • Ano, zające lodu dolecą Jazona.      
    • @Gosława taki chrupiący bochen chlebka lubię skórki mu powyrywać :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...