Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@huzarc a taki właśnie, że aż musiałam zacząć obserwować ;) Ja czasami chcę zbyt wiele i powyższy wiersz od razu wyobraziłam sobie jako długą opowieść, taką dla wytrwałych lub maniaków, oczywiście rymowaną. 

Opublikowano

@VaruVaeri Rozumiem, a tu tak niewiele:) czuję się jednak skuszony rozwinąć swoją myśl, tylko czy mi wytrwałości i pomysłów wystarczy. Dziękuję za miłe słowa i inspirację do dalszej pracy. Zobaczymy czy ten mój kulawy Pegaz, gdzieś jeszcze popędzi;)

Gość Franek K
Opublikowano

Taki rzęsisty ten wiersz, ale to komplement oczywiście. Niepotrzebnie tylko wetknąłeś ten lazur nieba, ale cóż... nikt nie jest doskonały ;)

Opublikowano

@Kot Dzięki, wdzięczny jestem za miłe słowa:) 

@Antoine W @Gosława krzyż to też matryca, coś jak kartezjański układ odniesienia, w niej nasze życie wykreśla swój kształt, wiedzie po wykresie funkcji, której tajemnicy rozkładu nie potrafimy zrozumieć:)

@Franek K Mogę zmienić ten lazur, w specjalnej edycji;) dzięki za opinię:) 

  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

@huzarc Patos i egzaltacja!

To cenię w wierszach; z duszy napisana treść.

Mała uwaga, jeśli pozwolisz? " Trzy - trójkątnie" 

Na pewno zauważysz!

I to: "Spokój ptaków wiszących"  -  nie masz interpunkcji, w całym wierszu. Jednak, skłonny jestem ci napisać, że "wiszące" albo "wiszący?

Nie czepiam się; bo tekstem pisanym, odleciałeś!!

 

Pozdrowienia dla Ciebie!

Opublikowano

@hopeless Myślę, że jesteś skrzywdzony na różne inne sposoby, więc raczej nie zaszkodzę Ci bardziej... Dziękuję za opinie, ale nie jesteś moim mecenasem, aby schlebiał Twoim gustom. Najważniejsze, że swej estetyce jesteś zapewnie zakochany do szaleństwa i z idiotyzmami dyskutować nie będziesz.

Opublikowano

@hopeless Oczywiście, że jestem prostakiem i gdzie mi tak do kogoś takiego, kto ma ego nadmuchane jak żaba i palącą śliwowicę we krwi. To są dopiero są metafory, co się zowie, wypisane wprost ze słownika wygrzebanego z uczyć wyższego rzędu, przez oczytanego w boskiej poezji ojca mych wnuków. Ciekawe to może, a co mówią o tym, Waść prawisz lekarze? Poezja to swoboda mój Panie i nikt na kontekst monopolu nie ma, nawet jeśli myśli, że wie wszystko, na wszystkim się zna, a kto uważa inaczej może liczyć jedynie na epitet głupka pod swoim.adresem 

Opublikowano

Najważniejsze, że Pan wszystko rozumie najlepiej wszystko i za wszystkich, a ludzie teraz w rozpacz wpadną, bo przestał Pan ich lubić i to z mego powodu. Zaiste beznadziejna to sytuacja. A tyle w Panu mentorskiej przenikliwości i troski o mnie, tylko jak jakoś na wiarę nie chcę tego pojąć, to ochota do rzeczowego tłumaczenia mi opuszcza Pana. Ja na prawdę wierzę, że spija Pan esencję z świętego Grala poezji, który w swym mniemaniu dzierży w swej świątyni objawienia, ale tak jak Pan nie lubi ludzi, tak ja bez pysznienia się na natchnionego od czasu do czasu w takim a nie innym stylu pozwalam sobie podzielić się swoją myślą. I jeśli to akurat to Pana boli, to tylko potwierdzam w sobie tym przeświadczenie, że jednak warto. Nikt od nadmiaru refleksji na różne sposoby wyrażanej nie ubożeje a protekcjonalny ton i puste pouczanie kogoś zwykle maskuje kompleksy i zawiści. 

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano (edytowane)

Po pierwszym czytaniu tak mną zakołysałeś, że 'z mety' klikam na plusik.

Od początku Twojej bytności, lubię Cię czytać, ale... tak mam, że gdy

"myszka" przysypia, to ja, jak kot, w pośpiechu harcuję na forum... czas wracać do realu.

Pozdrawiam świątecznie.

 

 

Edytowane przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Perykles Oda do stabilizacji i uważności. To wiersz o odnalezieniu siebie na nowo, już bez obsesyjnego pędu. Kojąca lektura, pozdrawiam :)
    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...