Romantyczna Dusza

[violetta]

czasem teraz wkuwam lirykę, gdy podoba mi się tekst, staram się go zapamiętać na pamięć, chodzę i go recytuję po mieszkaniu:) ostatnio uczyłam się do egzaminu poprzez analizę i rozwiązywanie zadań. gdybym do tego nie przysiadła, nie napisanym niczego. sama rozwiązuję zadania i mszę odpowiedzi, poprzez zdobytą praktyczną widzę i tego co się nauczyłam.

[tetu]

Ciekawa grafika, fajna na okładkę. Treść... długa...uff, ale przebrnęłam i rozumiem, że w takim kierunku autor chciał pójść. Zwłaszcza, że wyjaśnił. Dla mnie jednak Lem był za ciężki, za mało romantyczny :D 
Dlatego biorąc pod uwagę fajną grafikę, widziałabym tutaj bardziej subtelny tekst;) Pozdrawiam.
 

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jesteś nastolatką, więc nie ma potrzeby dbać o ośrodki zapamiętywania?, rozwinęłaś umysł w zakresie odpowiednim do potrzeb. Natomiast oczywiście, samo zapamiętywanie ma sens, bo umysł należy ćwiczyć zawsze, a skoro ten aspekt twojej komunikacji z ulubionym tekstem przyjmuję taką formę quasi "aktorską", "sceniczną" BO TAK PO PROSTU LUBISZ, to oczywiście czemu nie. Studia na kierunku ścisłym (jak pamiętam - finansowym) i eksternistycznym - no tak, ZAPAMIĘTYWANIE tekstu też tu ma uzasadnienie. Wolałbym już o tych firankach... hahaha. "Romantyczne" są, jak ta DUSZA w wierszu, ale obecnie nie praktyczne ;)

Edytowane 6 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, masz rację, jest dość długo i mozolnie. Chodziło mi o uzyskanie jakby takiej podświadomej transowości tego tekstu. Chciałem by cechował go monoideizm. Jak się go czyta na głos i w odpowiedniej intonacji - GŁÓWNIE chodzi mi o rytm, to wkracza się jakby w surrealne obrazki, zwłaszcza część dotycząca ogrodu, ale i końcówka podmieniająca ten sielankowy obrazek, na industrialną pustkę (niemal turpistyczną rzeczywistość). 

Ten tekst nie ma oczywiście nic wspólnego z Lemem i jego stylem pisania. Tamten link niżej, w komentarzu do --> @Antoine W zawiera moją liryczną wersję opowiadania - Lema --> pt. "Eden".

 

Ale rozumiem, że odnosisz się po prostu do dyskusji o Staszku Lemie i wyrażasz subiektywny pogląd co do jego stylu opisów w fantastyce - sumarycznie. Masz racje, Lem jest techniczny, zimny w narracji. I do Pań przeważnie raczej nie trafia, lecz to nie musi być regułą. Uwielbiam technikę, technologię - może dlatego do mnie akurat Lem przemawia.

 

Rozumiem grafika dość "pokuśna", ale i ten poeta (Percy Bysshe Shelley) o którym jest ten tekst - pośrednio, to również był -> "pokuśnik".

 

Rozumiem, że średnio? przyjmuję, postaram się w przyszłości krócej i mniej surrealnie ;) Pozdrawiam Ciebie serdecznie ;)

Edytowane 6 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

mam ładną bieliznę:)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie mam wątpliwości ;) Bo masz --> "Romantyczną DUSZĘ", jak w tytule wiersza. Ale DUSZA, to przede wszystkim aspekt krystaliczności zmysłu i bez zakłóceń w wymiarze stricte cielesnym. To najwłaściwsza cecha DUSZY. Co o tym sądzisz Valerio?

[violetta]

tak, tak. gdy jest nerwowo, to są zakłócenia, to jest kwestia kochania.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kochania mówisz? No TAK. MIŁOŚĆ I TOLERANCJA SĄ NAJWAŻNIEJSZE. Ten wiersz, też w pewnym sensie opowiada o miłości, i o tolerancji. Miłość P. Shelley'a i Harriet nie wynikała z definicji DUSZY. Tak potwierdzam. MIŁOŚĆ JEST NAJWAŻNIEJSZA. Jak poszukuje się substytutów to nie jest już tak wiarygodnie. Choć może być prawdziwie - chole..a to życie jest skomplikowane.

Edytowane 6 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Antoine W]

@Tomasz Kucina "drukłem" przeczytałem całe i... nic krócej, nic mniej surrealnie (znowu trafiłeś - surrealizm to jeden z ulubionych moich "izmów") serducho leci jak nic.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To się cieszę, surrealny przedstawiciel nurtu polski Kostrowicki czyli --> Guillaume Apollinaire pewnie uchyla kapelusza z innego wymiaru

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Rozumiem, rozumiem,wnukom kiedyś przeczytasz   Mam nadzieję, że chociaż nad tym wydrukiem na zielono lub niebiesko stoi moje Imię i Nazwisko

Edytowane 6 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[Antoine W]

@Tomasz Kucina już dopisuję - e... nie piórem, wezmę piórko z tuszem, bo atrament może rozmyć woda.... :) (tusz mam wodoodporny)

[violetta]

czuję, że mi nogi marzną, robi się zimno, choć dotykam jakieś tam ciepłej podłogi, stawiam jak do ogniska. arktyczny lód stoi czapami. muszę się czymś rozgrzać.

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dopisz, dopisz

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A wiesz co jest najgorsze dla autora tekstu? Otóż, fakt,że gdy spoglądasz na treść na drugi dzień, lub za tydzień albo powiedzmy -->  za rok, to masz potrzebę, by tekst w jakimś fragmencie zmienić. Dlatego ważne jest by tekst poleżał sobie dłużej w szufladzie. Ta pokusa metamorfozy tekstu czasem jest tak wielka, że nie można się jej oprzeć. Założę się, że każdy autor tak ma. Pokusa ustaje, gdy tekst jest skonsumowany np. w interpretacji innego artysty, dowolnie i do wyboru --> np. muzyka, gdy do treści wdrożona jest obca aranżacja. Wówczas tekst wydaje się ok. Tutaj np. dziś już zmieniłbym szyk tytułu. „Dusza romantyczna” - byłoby klasyczniej. Taka myśl na marginesie.

[Antoine W]

@Tomasz Kucina Masz rację - ja wyciągam teraz to wszystko z szuflady i staram się zostawić to tak jak jest w tych papierach. Właśnie - staram się, bo nie mogę się oprzeć. Nie będę tu rzucał przykładami co zmieniłem, bo najgorsze jest to że jednak zmieniłem :(

[Tomasz Kucina]

Tia

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj,zimę zapowiadają Rozgrzać czymś się chcesz? Mhmmm rozumiem. Proponowałbym tylko, żeby to coś było koniecznie --> w stanie płynnym Może być wysokoprocentowe  

Edytowane 7 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

kiedyś Cię natrę zobaczysz

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A właśnie nie! Zmieniaj, poprawiaj, na tym polega warsztat autorski. Tym bardziej jeżeli to wyjmujesz z szuflady. Teksty są twoje

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mnie jak coś wk..a to zaraz zmieniam. No ale ty przecież "chlapiesz"atramentem  

NACIERANIE? upsss. Kurde, ty to jak ta gejsza z mojego wiersza Kiedyś miałem zarzucić na portal, ale nie zdecydowałem-->  bo to sielanka skośnooka Czytaj!  

 

 Tomasz Kucina

 

Gejsza-

cudną jest sztuka kochania
na Honsiu śmiało ją przeżyj
na wyspie w mieście Toyama
w alkowie japońskiej gejszy

 

tarasy ryżowych pól
desenie buddyjskich szkaplerzy
cielesny głód podmienisz w  kult
gdy gejsza ciebie namierzy

 

w kraju kwitnącej wiśni
miłość ozuta czerwienią
jak teatr Kabuki się przyśni
jedwabie w słowiki podmienią

 

zawstydzi nas Kamakura
z brązu posąg buddyjski
gdy lawą wytryśnie góra
Fudżi-San – song japonistki

 

staniesz się potulniejszy
choć sake pobudzi twój zmysł
w alkowie japońskiej gejszy
pierwszy jej dotyk – spisz

 

odleci gołąb z papieru
star-trek czy origami
uczepi do puloweru
wdzięcząc gejszy kształtami

 

imbryk – z fajansu ostronos
orientem zapachnie herbatą
gejsza porzuci kimono
jej ciało spotka się z matą

 

dobędziesz różowej piersi
powieki zaprószą noc wstydem
tu gejsza zacznie noc pieścić
i dotkniesz jej czarnych skrzydeł

 

w lumenach buddyjskich ołtarzy
pokąsasz miedzianą cerę
wypieki na młodej twarzy
tłumaczą aż nadto – za wiele

 

północą – w mieście Toyama
zakwitnie znów drzewko bonsai
dyskretnie uchyli  – gwiazd brama
uciekaj! to gejszy raj
—

Edytowane 7 Lutego 2021 przez Tomasz Kucina (wyświetl historię edycji)

[violetta]

w moim wypadku, może być ekscytujące. całkie ładny wiersz, pokazujący Twoje fantazje.:)

[Tomasz Kucina]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Valerio, to mega oldskulowy tekst. Można śmiało uznać --> na tyle, że wcześniej zaszedłbym na pieszo do Japonii niż do czasu w którym wiersz powstał. Jeden z pierwszych mych tekstów. Zaraz tam fantazje. Ustaliliśmy wszakże wyżej, że zawsze stoję poza tym co piszę. Zaangażowanie emocjami jest tylko w planie tekstu. Mam nadzieję, że rozumiesz nasze iluzoryczne komentarze. Z mojej strony dyskusja ma charakter mocno nierealny

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie możesz w tekstach u mnie poszukiwać - mojego sumienia. Obiecujesz?

[violetta]

nic Ci nie obiecuję, po za tym, że będziesz chciał zupy, to Ci ją zrobię:) jesteś kłamczuszkiem