Smak magii

[emwoo]

 

I odpięła się łatka wody

puchową abrakadabrą opierzona

w pęknięciu ciszy

pieśnią waleni przyklejona

 

w tej krainie

gdzie niezachwiany horyzont

lazurem głos swój przemilcza

 

zaklęciem nam otwarty

kuglami białoksiężnika

wieszczy

 

wprost z wody do lasów toni

pieszczotą spływamy

na muchomora dachu

dziwami zasypiając

 

odciskiem magii

nad aureolą ducha

szybujemy

 

i na zwodzonej chmur kładce

krasnoluda muśnięciem

w falochronie światłości

majaczymy

 

łąkami ukrytymi w kwiatach

świegoczemy

nowiem zaklętym w księżycu

kolędujemy.

 

I jakby jaśniej?

 

W tej krainie nie otrząśniętej z cienia.

 

 

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[[email protected]]

@emwoo A może świergoczemy?

                    Taka uwaga do Ewy.

Pozdrawiam nagminnie.

[emwoo]

@[email protected] nie Grzesiu, utworzyłam czasownik od słowa "świegot", a nie "świergot" :) celowy zabieg :) 

@[email protected] ale oczywiście dziękuję za radę :) pozdrawiaki

[huzarc]

@emwoo Jest magia, krasnoludki, muchomor, nasycanie barw i światła... Psychodeliczną impresją odmierzam pulsujące wrażenia chwytając okiem przeczytane słowa wiersza... Mów tak dalej:) Pozdrawiam serdecznie. 

[[email protected]]

@emwoo Ale to przecież to jest to same słowo w sensie znaczeniowym, więc po co udziwniać?

Miłego wieczoru.

[emwoo]

@[email protected] udziwniam bo i wiersz o dziwach jest przecie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@huzarc szczypta magii specjalnie dla Cię i Twych siersciuchów piekielnych zamiast steku z krwistego dnia - wersja vege

Edytowane 4 Lutego 2021 przez emwoo (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@emwoo Zjem wszystko ze smakiem, jeśli z tak wykwintnej ręki będę karmiony:) 

[emwoo]

@huzarc

Oj czarusiu ty

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a wiesz, moje klopsy z wędzonego tofu i masła orzechowego robią furorę pośród mięsojadów

 

 

 

 

[huzarc]

@emwoo Dobra poezja i dobra kuchnia zawsze się obronią. Zresztą w dobrej kuchni ukryta jest poezja, a w poezji subtelność dobrej kuchni, obie działają na zmysły i wrażenia. Ba, czasami na pokusę i pożądanie;)

[emwoo]

@huzarc obronią się, powiadasz? burger z muchomora też?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[huzarc]

@emwoo ależ oczywiście, jeśli będzie to muchomor z gatunku Amanita rubescens, nie mam nic przeciwko;)

[Deonix_]

Jest fantazja, i to mi się podoba. 

 

Ale konstrukcja wiersza sprawia, że ciężko zauważyć w nim akcję, 

opisy są tak gęste i pstrokate, że w pewnym momencie idzie się zgubić. 

Mnogość metafor dopełniaczowych, zbitek przymiotnikowo-rzeczownikowo-przydawkowych
i imiesłowów najpewniej jest za to odpowiedzialna. Sytuację ratują trochę czasowniki w formie czynnej
i (znienawidzone przez niektórych !) zaimki, nawet skłonna byłabym zaproponować,
by wkomponować ich więcej do tego wiersza, ale nie stosuj się do moich zastrzeżeń na cito,
przemyśl i (ewentualnie) zmodyfikuj. 

 

Pomimo tych moich wspomnianych "zastrzygów" wiersz mi się spodobał,
jest w nim fantastyczne obrazowanie i tytułowa magia :))

 

Pozdrawiam :)

 

D. 

[Nefretete]

@emwoo No dobra! 

 

"I odpięła się łatka wody

puchową abrakadabrą opierzona"

 

Widzisz!? to jest wielowarstwowa fraza - i podoba mi się!

Zaraz tu wrócę!

[Nefretete]

@emwoo

Z jednej strony, uważam ten tekst za osobisty, typowo kobiecy  - chodzi o narodziny - i właśnie!?

Z drugiej strony; właściwie to poezja, która ,jeśli kogoś namaszcza ,począwczy od wód, to  sama zmiana środowiska, nie zmienia istoty poznawczej. Żywioł, w jakim się ludzie zrodzili ( przywiązanie) , przyczynia się do  poszerzania horyzontów.

Łono natury! Podpowiada Nam, że Avatar istnieje. 

I z ciekawości zapytam? Widziałaś kiedyś "Świetlankę" ? 

 

Oczywiście z dużym podobaniem. Jest magia, tym bardziej lubuję się w takich tekstach.

 

Ejła -:)

Edytowane 12 Maja 2021 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[emwoo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie widziałam :) dziękuję za szalony wgląd - że też potrafisz takie dziwy wyłuskać z mojej "dzierganki" :)

[Nefretete]

 

@emwoo

To jest rodzaj, świecącego mchu, który występuje, głownie w górach. Tatry czy Sudety. Miałem okazję ją zobaczyć, tak pod myśl twojego wiersza.  Świeci w blasku księżyca, głównie, zielonym szlakiem rozciągającym się, począwszy od skał po samą ziemię. Dotknąłem jej - i zgasła. Co do historii - świetlanka to złoto Goblinów, którego Szwedzi, kiedyś tam szukali-:)

Ot  to ciekawostka.

 

@emwoo

Jakbym miał, w prosty sposób zinterpretować twój wiersz. To tekst o epoezjanii.

Edytowane 12 Maja 2021 przez Nefretete (wyświetl historię edycji)

[emwoo]

@Nefretete ciekawe :) dzięki za wyjaśnienia :) pozdróweczki 

[Antoine W]

@emwoo ale się nabrałem ;) myślałem że to o tej przyprawie ;)

                                            (ale serduszko daję)

[emwoo]

@Antoine W hehe, dobre :) i przyszło ci się obejść smakiem niestety :) ale i tak dzięki za zajrzenie 

[Antoine W]

@emwoo nadrabiam zaległości - bo to ziele miłości (ale mi się powiedziało :) )