Jakie to banalne, że życie to taniec

[beta_b]

Jakie to banalne, że życie to taniec.
Raz Ty mnie prowadzisz, raz prowadzi pamięć.
Raz wolno, raz szybko, z przytupem lub bez,
dobrze jest się wsłuchać w rytm serca i łez.

Jakie to banalne, że uczą nas kroków
od dziecka w rodzinie, truchtania i skoków.
Jeżeli z miłością do taktu to gra

- to wszystko i w związku wychodzi raz dwa.

Gdy można z łatwością już pląsać od dziecka,
figury obracać, po palcach nie deptać,
wybierać partnerów do tańca szybkiego,
dziękować, gdy partner nie lubi takiego...

Nie męczyć się, tworzyć, żyć lekko i zdrowo,
szczęśliwie, banalnie i prostą pójść drogą.
Kto z Was potrafi - mistrzowsko tańcuje?
Poproszę o kroki - po_na_śla_do_wu_ję.

Bo mam już melodię i mam już ochotę,
popłynąć do tańca, i tam, i z powrotem,
kołysać w uścisku, podskoczyć z rozkoszą!

poćwiczę przed lustrem, bo może poproszą...

Edytowane 18 Grudnia 2022 przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Pan Ropuch]

Nic się nie dzieje bez przyczyny - wchodzę czytam akurat zmiania się piosenka na mojej liście i wszystko gra jak ulał. Jest melodia jest wiersz gotowy co uderza z głowy do serca i z serca do głowy...

 

gdy to piszę mój kot siedzi na wyciagnięcie ręki :D

 

 

Pozdrawiam

Pan Ropuch

 

 

 

 

 

[Marek.zak1]

Fajny wiersz i super metafora. Tak to wygląda. Pozdrawiam

[[email protected]]

@beta_b Wiersz zagrał do taktu,

                    poprawił się nastrój.

Miłego wieczoru, zagrało jak miało.

[beta_b]

@Marek.zak1 @Pan Ropuch @[email protected] dziękuję za lekturę; dziś melodia mi gra, mogę pisać i pisać. Samo się rymuje. bb

[Gość Franek K]

Ja mam drewniane nogi, tak że proszę tylko do "pościelów" ;)

Wyrzuciłbym zbędne też i napisałbym np. kroczyć prostą drogą.

W ostatnim wersie pierwszej strofki proponuję napisać "dobrze jest się wsłuchać". Tak jakoś lepiej mi brzmi.

 

Pozdrawiam. FK.

[Gość Franek K]

Teraz masz jedną sylabę za mało...

[beta_b]

@Franek K było kroczyć i kroki (tuż obok). i przy lekturze na głos wybijalo mnie z rytmu. Może coś innego?

[Gość Franek K]

@beta_b

 

Chodzić, zmierzać...

[Krzysic4 czarno bialym]

Widze sprzezenie w tanecznych klimatach :D jak zawsze u ciebie na duzym plusie

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Twoje słowa już tańczą nucąc Twoją melodię :) Pozdrawiam :)

[Magdalena_Blu]

@beta_b

Sympatyczne i zgrabne

 

Jakie to banalne, że uczą nas kroków
od dziecka w rodzinie, truchtania i skoków.
Jeżeli z miłością do taktu to gra

to wszystko w małżeństwie wychodzi raz dwa.

 

Zbyt blisko dwa razy "to", myślę, że da radę rozwiązać:)

 

Pozdrawiam:)

[beta_b]

@Marcin Krzysica @duszka @Magdalena_Blu kłaniam się za odwiedziny, bb

[tetu]

Bardzo podoba mi się pomysł — taniec jako alegoria życia, melodia życia, wejście w dorosłość, i racja, przecież tak wiele wynosimy z domu, co jest podkreślone w wierszu. Super! Wykonanie też niczego sobie. Wiersz płynie i bardzo przyjemnie się czytało. Pozdrawiam. 

[beta_b]

@tetu w domu już trenujemy kroki i relacje. Im wcześniej poprawne, tym lepiej będą służyć a im więcej prób, tym większa umiejętność. Dzięki tetu za czas i lekturę. bb

[Nata_Kruk]

Podpinam się pod słowa tetu'. W życiu potrzebny jest taniec, jeśli nie dosłowny, to chociaż w myślach.

Ja tam sobie czasem pofolguję.

Pozdrawiam.