Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czy warto pisać wiersze

piórem mazać jak pędzlem

malować  bohomazy

byłych nie byłych zdarzeń

 

budzić się w środku nocy

w gwiazdach szukać pomocy

gdy rytm się znowu nie zgadza

i nie pasuje  fraza

 

liczyć sylaby strofy

szlifować każdy motyw

żeby w końcu był śliczny

a najlepiej liryczny

 

brylować na portalach

których dzisiaj niemało

wrzucać kulawe teksty

codziennie jeden więcej

 

przecież niektóre wiersze

tylko fałszują przestrzeń

może ktoś mi odpowie

bo już mam pustkę w głowie

Gość Franek K
Opublikowano

Oczywiście, że warto, a nawet trzeba. Zgadzam się z @Marek.zak1 i @Waldemar_Talar_Talar.  A jeszcze od siebie dodam, że najlepiej takie z rymem, bo one wymagają od piszącego wysiłku i pomysłowości. Wtedy satysfakcja jest większa. 

Opublikowano

Warto pisać cokolwiek, czy to poezja, proza, czy dzienniczek w pamiętniczku.

Warto pisać, jeśli nas to cieszy, jeśli nie cieszy innych..., co też może się zdarzyć, to też warto pisać.

Więc...

Piszmy się na okrągło.

sPiszmy się pisać.

Piszmy, póki wena sprzyja, bo to kapryśna panienka.

Piszmy, bo nie wiadomo, co przyniesie jutro, a jeśli dzisiaj pisanie daje nam szczeście, to dlaczego mamy się go pozbawiać?

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli kulawy tekst znajdzie, choćby jednego odbiorcę, to warto...

 

Pozdrawiam serdecznie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • zatrzymał zegar podarł kalendarz lecz to nic nie dało  - nie pomogło czas tak ciągle parł do przodu  zmieniając pory roku i skroń czego najbardziej się bał   bo starość chociaż jest piękna zbliża do nieuniknionego  czyli do czegoś czego się  boi mimo że szczyty zdobywał nie bając  się wiatru ani fal   więc z Bogiem zaczął w karty grać  -  myśląc gdy wygram to wymuszę na nim by zatrzymał to czego ja nie umiem co mnie boli -  nie potrafię rady temu dać   jednak to wszystko było marne kiedyś doszedł do końca czasu którego nie oszukał - kartami nic nie ugrał -  bo czas to coś komu kłania się wiatr słońce  las 
    • @Berenika97... niezmiernie miło mi, że moje.. pudełeczko.. zainspirowało Cię do ułożenia tej bogatej w znaczenia treści, z bardzo znaczącym tytułem - nie na później - bo faktycznie odkłada się coś na potem, na jutro... jutro znowu - na jutro. Pokazujesz płynący w człowieku.. czas.. a ten potrafi wiele pozmieniać... zacierają się daty, ścierają nazwiska -  jakby za dłuuuugo były w kieszeni... świetne.! Bywa, że pojawia się drżenie ramion... ot, życie niejednego... Ważny fragment... jn.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Miłość, ta najprawdziwsza... zawsze ma sens. Niech te zapiski zostaną na stole.. otwarte.. i niech działają od teraz... wśród dorastających ludzików.  Wiersz jak najbardziej dla mnie, tematycznie. Podoba mi się. Dziękuję... :) i pozdrawiam.    
    • @Berenika97 Nie przenosiłem jeszcze sarmatyzmu do współczesności. Wyszło z pewnością dziwnie ale wiarygodnie. Pełno tu elementów osobistych. Od herbu, przez imiona aż do finału z pogrzebem.
    • @Marek.zak1   Emocje to nie wróg do zgniecenia, to paliwo, co napędza zwycięstwa. Kto nie czuje, ten nie gra z pasją, kto nie płonie, ten nie spala kortów. Trener nie jest "wyciszaczem" duszy, lecz lustrem, co emocje oswaja. Bo Iga nie musi być chłodna jak Federer, wystarczy, że jest sobą - i to wystarcza.
    • Iga kobietą z krwi i kości. A więc emocje emocje emocje... Z drugiej strony, nigdy nie jest nudno :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...