Chef d'orchestre

[Kuba Maryszczak]

 

Ach, trudne te me rozterki

Dyrygować ciągle muszę

Każdą scenę rwać na strzępki –

    by samemu znów poskładać

Nim na sznurze uduszę.

 

Spektakl to Ja - tak prawią znad foyer

Cały scenariusz, sam żem napisał

A jednak serce me kuje,

Iż na tej samej, co Oni scenie –

    Sam się wiernie znajduję

 

I na cóż tych stron setki zapełniam?

Potem aktorów, szkolę do roli

Gdy sam nie czuję, iż dzieło spełniam

Lub wyprowadzam siebie z niewoli.

 

Mógłbym to samo wino

    spod sceny skosztować –

A i tak nie smakuje tak samo…

 

Ach, trudne te me rozterki

Dyrygować ciągle muszę

Każdą scenę rwać na strzępki –

    by samemu znów poskładać

Nim na sznurze uduszę.