Eden

[fregamo]

moje kamienne kości

pękają przy każdym upadku

potem składam je ręką boga

w ogrodzie babki i dziadka

 

szukam jabłka Adama

by udusić każdą chwilę

co sprowadziła zamiar

gdy kwitł jeszcze miraż

 

trudno sobie wyobrazić

wymyślić życie bez Ciebie

choć lat już prawie wieczność

wstaje by się połamać

zapisać w bólu przeszłość

 

8072020

 

 

 

Edytowane 11 Lipca 2020 przez fregamo (wyświetl historię edycji)

[fregamo]

@Grynszpani no cóż... dziękuję za słowa

 

[violetta]

piękne

[Gość Radosław]

Jabłka dojrzewają i spadają.  Boleśnie piękny wiersz. 

[fregamo]

@valeria @Radosław dziękuję

 

[huzarc]

szczere i przejmujące 

[fregamo]

@huzarc dziękuję za wizytę

Pozdrawiam

[beta_b]

pozdrawiam, b

[fregamo]

@beta_b dziękuję za komentarz... 

 

[Sylwester_Lasota]

nie rozumiem tego "składania połamanych kości ręką boga". wynikałoby z tego fragmentu, że peel uważa się za jakiś bóstwo albo bożka raczej. ani to do treści, ani do rymu mi nie pasuje. reszta nawet fajna, do poczytania, chociaż czuć jakiś wielki żal i ból.

Pozdrawiam

[fregamo]

@Sylwester_Lasota raczej chodziło mi o to że w ogóle da się je poskładać...

Dziękuję za komentarz.

Doceniam

 

[Czarek Płatak]

Ona się już tam wyryła. Nie zniknie nigdy, tylko jakaś usłużna ręka może wapniem podratować :)

[fregamo]

@Czarek Płatak dziękuję za słowa