Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Pisarz czasami się namyśla, 

a czasem coś szybko wymyśla,

o czym książkę napisać, by kogoś interesowała,

żeby jakaś osoba, współpracę zaproponowała.

 

Bierze długopis, siada na krześle, 

a przedtem list do wydawnictwa prześle.

Siedzi przy stole, i pisze,

pisze i prosi o ciszę.

 

Po wielu dniach i nocach,

po niezobaczonych snach,

Idzie do redakcji,

by pilnować racji.

 

Po kolejnych tygodniach, szczęśliwy i wesoły,

odbiera dzieło, i nie jest goły.

I tak to pisarze tworzą książeczki,

które trafiają na wasze półeczki.

Opublikowano

@Oliwier Mucha Proszę nie bierz tego co tu napiszę do siebie, bo ma to być komentarz tylko o tym wierszu. Nie ma to być też próba zniechęcenia ciebie do pisarstwa. Każdy kunszt wymaga praktyki i poezja nie jest tu wyjątkiem.

Wiersz natomiast jest ... cienki. Nie ratuje go ani treść, która nic w temacie odkrywczego nie wydobywa na światło dzienne, a jest wręcz uproszczeniem często złożonego procesu twórczego. Nie ratuje go również, a wręcz dobija, forma. Masz tu parę rymów częstochowskich, ruchome jak diabli liczby sylab w wersie, nieuzasadnione powtórzenia (,,kogoś", ,,jakaś osoba",,po wielu dniach i nocach" ,,po kolejnych tygodniach"), a rytmu nie ma za grosz.

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Arak... jaka ryba, aby rak a kara.  
    • @Janekq Jestem, aby rozumieć.  Gdy nie rozumię także jestem... , a może nie.   Pozdrawiam 
    • Link do piosenki:     Zmierzch – słońce zgasło jak wargi Suche, głodne, dalekie Dziś patrzę i bez skargi Nadzieje w ból rzucam wszelkie   Młode wargi w smutek splecione I cierpienie – bo bez wody Bez pocałunku żadnego – one Te warg i pragnień ich korowody   Tak niewiele – co się wtedy stało? Teraz otchłań pustki i dech suszy Czy to dobrze? Czy tak być musiało? Odpowiedź chyba w środku duszy   Pamiętam oczy, głos Twój Lecz zapominam to istotne I słucham jak oddech mój Wsysa powietrze jak ja samotne   I modlę się o jedną chwilę O dotknięcie pocałunkiem warg Modlę się – więcej niż tylko tyle Ze złudzeniem, bez skarg   Niedolą zagubiony swoją Śpiew z ust, w świat, na wiatry Rzucam, a słowa dwoją się i troją I co z tego? To nie Ty   I w żałobie ten śpiew jak rozpacz Jak ból, który jest, a nikt nie widzi Choć raz na usta moje popatrz Może coś się zmieni – odwidzi   I powstanę z śmierci, z mroku Ten jeden raz – spójrz tylko I w oczy spójrz, i w błysk co mam w oku Koniec, kres, miłość – chyba wszystko   Tamte chwile, cień tamtych dni Co się stało i było wtedy? Teraz roję i więcej mi się śni Nawet marzę – niekiedy   I modlę się o jedną chwilę O dotknięcie pocałunkiem warg Modlę się – więcej niż tylko tyle Ze złudzeniem, bez skarg                    
    • @Poet Ka ... wczoraj dziś jutro  żyje  gdy jest i gdy minie    widzieć kolory  rodzący się listek  na szarej gałęzi  zobaczyć  człowieka obok  to dar    biegniemy jak ślepcy  patrząc daleko  zbyt daleko    niepotrzebnie    życie jest w nas  w uśmiechu  podaniu dłoni  w biedronce  szykującej się do lotu ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @.KOBIETA. ... lada chwila spadnie deszcz zroszone usta będą lśnić   w duszy  wzejdzie słońce  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...